null Beeld

BoekrecensieReizen

Mopperend toont Kees Volkers de schoonheid van het alledaagse

Met een gezonde dosis zelfspot en ironie fietst en wandelt Kees Volkers naar niet al te verre bestemmingen. In Groeten uit Baflo gunt hij ons zijn blik op het fenomeen reizen.

Wie een bundel reisverhalen de titel Groeten uit Baflo meegeeft, kiest er bewust voor geen bijster hoge verwachtingen te wekken. De ondertitel Niet al te verre reisverhalen doet de rest. Een slimme zet. Je ziet de schrijver op voorhand al stuntelen en aanmodderen, en dat kan de smakelijkste anekdotes opleveren. Geen beter vermaak dan leedvermaak.

Eenmaal overtuigd wat de titel moest worden, stond Kees Volkers wel voor een probleem: hij had er geen verhaal bij. In het laatste hoofdstuk pakt hij daarom in Groningen een dieseltreintje naar het station van Baflo, waar hij in zijn studententijd al een keer met een vriend heen was gereisd. “We wilden wel eens zien of daar inderdaad niets te beleven was, en dat klopte.” Een zin die de lading van het boek aardig dekt. Reizen hoeft niet altijd groots en meeslepend te zijn. Wie eerlijk is, erkent dat het vaak verre van dat is. Volkers beschrijft zijn beslommeringen met milde en soms schurende ironie.

Iemand die mopperen en brommen tot een levenskunst heeft verheven

Het zal lezers weinig moeite kosten zich een beeld van de auteur te vormen. Een knorrige oom, type Maarten van Rossem. Niet per se onsympathiek, wel iemand die mopperen en brommen tot een levenskunst heeft verheven. Een antiheld bij zelfproclamatie. In de Nederlandse reisliteratuur klinkt dan al snel de naam van Bob den Uyl, bij wie ook altijd alles mis lijkt te gaan – en zo niet, dan toch. De grootmeester komt zelfs even voorbijfietsen in een van de verhalen. Een woordkunstenaar als Den Uyl is Kees Volkers niet, maar lezenswaardig zijn zijn non-avonturen beslist.

Het begint al goed, met een treinreis naar Frankrijk en de even onontkoombare als onpraktische metrorit van het ene Parijse kopstation naar het andere. Vervolgens ligt de sleutel van het gehuurde huisje niet op zijn plek, is de fietsverhuur gesloten, blijken wanneer ze eenmaal vooruitbetaald zijn de fietsen te klein en doet zich allerlei ander klein leed voor waar Volkers zich heerlijk over kan opwinden. Tot zijn verbazing krijgt hij het toch best naar zijn zin en dreigt zich zelfs een warm Frankrijkgevoel aan te dienen. Gelukkig is de terugreis er dan nog.

Een greep uit minstens veertig jaar reisverslagen

Groeten uit Baflo is een greep uit een lade waarin minstens veertig jaar aan reisverslagen lagen, deels eerder gepubliceerd. Trein, fiets en benenwagen zijn de vervoermiddelen, plaatsen als Rotterdam, Houten of Dieren de reisdoelen. De heftigste ervaringen ondergaat hij bij het illegaal smokkelen van een handvol oostmarken van West- naar Oost-Berlijn en bij de beklimming van de Utrechtse Dom, waarbij zijn hoogtevrees hem parten speelt. Langs het Pieterpad dist Volkers boeiende wetenswaardigheden op. Een fietstocht langs het Brabantse Halvezolenlijntje eindigt op een terras in Geertruidenberg, met uitzicht op de Amercentrale, “maar dat vinden wij dan eigenlijk wel weer mooi.” Het glas bier – of twee, of drie – dat na elk heikel avontuur wacht, krijgt de rol van de traditionele feestmaaltijd in de boeken van Asterix: geen verhaal is compleet zonder.

Op zijn best is Volkers wanneer blijkt dat zelfs hij een heuse fascinatie heeft – een ander zou het misschien een passie noemen. Waar hij maar reist, gaat hij op zoek naar bijzondere putdeksels en de bijbehorende verhalen. En zowaar, na het lezen van dit boek ga ook ik steeds vaker met gebogen hoofd over straat, op zoek naar de schoonheid van het alledaagse.

null Beeld

Kees Volkers
Groeten uit Baflo. Niet al te verre reisverhalen
Elmar; 248 blz. € 18,99

Lees ook:
Martin Hendriksma vertelt met aanstekelijk enthousiasme verhalen
over de Nederlandse kust

Bijna allemaal zijn we het ooit geweest: een kind dat schelpen verzamelde aan de kustlijn. Plastic emmertjes vol. Of anders waren we wel de ouder die de buit van een kleine verzamelaar voorgehouden kreeg en geacht werd er een bewonderende blik op te werpen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden