Review

Mooie plaatjes maar weinig houvast in ’Silk’

Regie: François Girard. Met: Michael Pitt, Keira Knightley, Alfred Molina, Koji Yakusho. In 14 bioscopen

’Stomend water, vreemde bomen, lachende kinderen, haar huid, die ogen’. Met deze observatie opent de Canadese film- en theatermaker François Girard zijn bewerking van ’Silk’ (’Seta’), de bestseller van Alessandro Baricco. De stem is van Hervé Joncours (Michael Pitt), een jongeman die vanuit een 19de-eeuws Frans dorp de wereld over reist op zoek naar zijderupsen.

Hij is net getrouwd met Hélène (Keira Knightley) wanneer hij naar Japan gaat. Joncours houdt aan zijn lucratieve transactie in een Japans bergdorp een obsessie over aan een vrouw die voorbeeldig thee schenkt en nog zwijgzamer is dan hij zelf. Maar waar ’m die obsessie nou in zit haar huid, ogen?

Die vaagheid maakt de film nogal richtingloos, hoewel Pitt als een jonge Werther het lijden tot een schone zaak verheft. Maar nadat zijn voice-over voor de zoveelste keer heeft aangekondigd dat zijn huiselijk geluk met Hélène ’niet eeuwig kon duren’ zonder dat er veel gebeurt, begin je je geduld te verliezen. Nóg fijn dat cameraman Alain Dostie voor zulke mooie plaatjes zorgt.

Wanneer Joncours aan het eind nog steeds voor zich uit zit te lijden in Hélène’s lelietuin, denk je: man, was toch gewoon thuis gebleven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden