null Beeld

De SerieModern Love

Modern Love mag dan een topcast hebben, het tweede seizoen van de serie is flinterdun

Het tweede seizoen van Modern Love is iets middelmatiger dan het eerste.

Een tikkeltje zoetsappig, noemde ik het eerste seizoen van Modern Love eerder dit jaar. Maar wel een verfrissende verzameling verhalen over de liefde, schreef ik ook. Een prima eerste seizoen dat lekker wegkeek. De verwachtingen voor het tweede seizoen lagen dan ook ietsje hoger. Helaas worden die niet helemaal waargemaakt.

Modern Love is een anthologieserie (een serie van afleveringen die elk op zichzelf staan) over de liefde. Seizoen 1 speelde zich enkel af in New York – de serie is immers ­gebaseerd op een column in The New York ­Times – maar in seizoen 2 gaan we ook naar Londen en Ierland. Net als in seizoen 1 zijn er ook dit jaar weer enkele bekende acteurs aangetrokken, zoals Kit Harington (Game of Thrones), Anna Paquin (True Blood) en ­Tobias Menzies (The Crown).

Een aflevering die er met kop en schouders bovenuit steekt, zoals de aflevering over de getalenteerde Lexi met borderline in seizoen 1, kent dit seizoen niet. Oké, er rolt geheid een traantje over je wang in de eerste aflevering, en de twee tienermeisjes die verliefd op elkaar worden in de vijfde ­aflevering worden ontroerend goed gespeeld door twee piepjonge actrices in een chaotische kakofonie van gillende en schreeuwende schoolkinderen.

Vloeipapier

Maar waar in het eerste seizoen enkele personages van bordkarton waren, lijkt het gros nu van vloeipapier. De bedrogen ex-marinier die kennelijk allerlei waanbeelden heeft, waardoor hij zichzelf in een rare videogame bevindt terwijl hij herstelt van een verbroken relatie, zonder énige verdere context of flashback die iets uitlegt. Wat volgt is een bizarre aflevering die echt nergens heen gaat. De vermeende PTSS (denk ik, geen idee) verstoort het op zich niet gekke en herkenbare verhaal van een man en een vrouw die toenadering tot elkaar zoeken, omdat ze beiden zijn bedrogen door hun echtgenoten.

Ook interessant: de aflevering waarin wordt uitgediept hoe twee mannen een rampzalig verlopen avond verschillend herinneren. Mooi in beeld gebracht, ware het niet dat de acteurs in kwestie de materie net niet kunnen dragen en clichématige sidekicks de boel overschaduwen.

Dan de aflevering over twee mensen die met elkaar gaan daten, ook al leeft de vrouw alleen ’s nachts en de man overdag. De boodschap was wellicht dat iedereen zich in een relatie een beetje moet voegen naar de wereld van de ander, maar zoals recensent Jack Seale in The Guardian schrijft: eigenlijk gaat het gewoon over twee mensen die het niet voor elkaar krijgen iets af te spreken voor de brunch.

Standaard dialogen

Het lijkt alsof de makers wel een idee hadden van diepzinnige personages met uitvoerige achtergrondverhalen en uitgediepte karakters, maar slechts vijf minuten de tijd hadden om zo’n karakterschets te maken en daarom vervallen op clichématig acteerwerk en standaard dialogen. Terwijl het bronmateriaal, persoonlijke columns over de liefde in The New York Times, alles behalve standaard is, en juist complex, grappig en interessant.

En zoals gebruikelijk is New York opvallend schoon, Ierland opvallend groen en Londen opvallend romantisch. Nog een gelukje dat ze deze keer zanger Ed Sheeran niet hebben gebeld voor een gênant bijrolletje.

Modern Love is te zien op Amazon Prime

Lees ook:

Modern Love is een beetje zoetsappig, maar wel een prachtige serie over de liefde

Modern Love is misschien een tikkeltje zoetsappig, maar vooral een verfrissende verzameling verhalen over de liefde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden