Victor Mids in 'Mindf*ck Caribean' Beeld AvroTros

Tv-column Maaike Bos

‘Mindf*ck Caribean’: alles lukt bij deze jongen (bijna) altijd

De herfst begon zo druilerig, zowel buiten als op tv, maar inmiddels zijn de bomen rood en geel en heeft de televisie ook weer kleur. Op zondag is het zelfs moeilijk kiezen nu. Sinds vorige week is er op zondag ‘Na ons de zondvloed’ (VPRO), de reisserie van fotograaf Kadir van Lohuizen. Hij verkondigt een ongemakkelijke waarheid over de stijgende zeespiegel die niet alleen eilanden in de Stille Oceaan zal grijpen, maar ook Miami, Terschelling of Amsterdam. En toch kijk ik er, nu ik dit schrijf op zondagmiddag, naar uit.

Zijn beelden zijn zo sterk dat je hoopt dat ze íets in beweging kunnen brengen, hoe pijnlijk ook. Tv hoeft niet altijd opium voor het volk te zijn. Relaxed achteroverleunen doe ik wel bij de serie ‘Harkum’ of bij dat maffe gemonteerde ‘Avondlicht’ van Lucky-tv-maker Sander van de Pavert (beide BNNVARA).

Extra uitbundigheid

Nee, dan de zaterdagavond op teevee. Hoe vaak was Netflix niet een aantrekkelijker alternatief? Nu is ‘Mindf*ck’ (AvroTros) terug met een toevoeging die me eerst maar decadent leek: dit seizoen speelt zich af in de Cariben. Heeft Victor Mids ook een leuk reisje op kosten van de NPO, dacht ik eerst. Ik kom ervan terug. In Nederland is de illusionist en afgestudeerd basisarts te bekend om een onverwachte verrassing te zijn. Op de Antillen en in Suriname kennen ze zijn illusies, hypnosetrucs en experimenten nog niet, waardoor zijn bizarre uitkomsten extra uitbundigheid oproepen.

Neem de truc waarbij hij zijn horloge op een bepaalde tijd zette, en dan aan mensen vroeg hoe laat ze met hem zouden afspreken. “Half elf”, zei een puberjongen. “Kom je dan echt zo laat of iets later?”, vroeg Mids. Nou, dat zou dan twaalf uur zijn, zei de jongen. Prompt liet Mids die tijd zien op zijn al ingestelde horloge. Het joch stuiterde weg. Toen bij een ander slachtoffer alle klokjes van de naastgelegen horlogewinkel op de genoemde tijd bleken te staan, was de winkelgalerij te klein.

Zwemmende schildpadden

Alle locaties zijn bovendien geweldig kleurrijk. Mids maakt een ritje met een oranje tram langs groene palmbomen en laat een jongen via hypnose de kleur oranje ‘vergeten’. Die kan de tramkleur dus niet meer benoemen. Hoe hij het doet is altijd een raadsel, maar het kijkt heerlijk weg. De onderwatersessie met twee bikini-meisjes was ook memorabel. Gewoon een simpel kaarttrucje, maar dan tussen de zwemmende schildpadden. En hoe kreeg hij nu weer die ruiten 5 in zijn duikhelm?

Hoogtepunt was de uitgestippelde fietsroute van Humberto Tan in Paramaribo. Tan mocht er vier foto’s nemen van dingen die ‘bij hem passen, die hij interessant vindt of symbolisch voor Suriname’. Uit alles wat op zijn pad kwam, schoot Tan foto’s van een kerkje, een hond, een vierkante boom en een uithangbord van een Surinaams eettentje. Pure psychologie; drie van de vier had Mids van te voren al gefotografeerd. De hond niet nee, maar: de uitgestippelde route had op de kaart de vorm van een hond. “Nee!”, riep Tan.

Zelf ergert het me soms dat alles bij deze jongen altijd lukt. Zaterdag liet hij ook een mislukking zien: hij tekende níet het voorwerp waar een proefpersoon aan dacht. Als je dan bedenkt hoe vaak hij er wel in slaagt de keuze van mensen te sturen of raden, ga je bijna snappen hoe premier Rutte hem noemde: ‘een groot man’.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden