James Hetfield in de Johan Cruijff Arena.

Muziekrecensie

Metallica weet wel hoe je een familiefeestje moet vieren

James Hetfield in de Johan Cruijff Arena. Beeld ANP

★★★☆☆
Metallica
Hardwired Tour
Johan Cruijff Arena, 11 juni 2019

Een podium van 50 meter breed, in een stadion dat gevreesd wordt om zijn matige akoestiek. Sommige bands zouden daar hun eigen graf mee graven. Niet Metallica. De hardrockers weten na 38 jaar feilloos hoe ze van de Johan Cruijff Arena in Amsterdam hun eigen huis moeten maken.

Meteen maar even over die akoestiek: sinds het laatste optreden van Metallica in de Arena, in 2004, is ontegenzeggelijk veel verbeterd aan de geluidskwaliteit in het stadion. Maar nog altijd hebben de wat strakkere, geraffineerde riffs moeite om alle bezoekers te bereiken voordat ze zijn samengebald tot een grote brij. Het mooie aan Metallica is dat dat geen bal uitmaakt. De harde drums van Lars Ulrich, de weinig verfijnde, maar doortastende stem van James Hetfield en de door gitarist Kirk Hammett en bassist Robert Trujillo gedragen metalklassiekers slaan zich er met glans doorheen. Studionummers krijgen live altijd net die bijzondere twist. En er is de show.

Vuur, lasers en uitgekiende video

Een avond Metallica stelt eigenlijk nooit teleur. Natuurlijk, Hetfield wordt ook een dagje ouder, en daarmee wat rustiger dan vroeger - niet zo vreemd, na een zware afkickperiode en de inmiddels drie jaar durende ‘Hardwired’-tournee. Maar hij kan met een akoestische gitaar in de ballad ‘The Unforgiven’ een intieme huiskamersfeer oproepen, om even later net zo makkelijk 50.000 fans extatisch mee te laten schreeuwen met beukers als ‘Master of Puppets’ en ‘Seek and Destroy’. Alles wordt geschraagd met vuur, lasers en een uitgekiende videoshow over de hele breedte van het podium.

Hetfield doet de hele avond zijn best om te benadrukken hoe bijzonder het is dat zijn band al 38 jaar actief is en betrekt daarbij nadrukkelijk de fans – ‘the Metallica family’. Op een van die momenten zoomt de camera in op de tatoeage ‘M81’, verwijzend naar het oprichtingsjaar van de groep, en een plectrum met ‘Amsterdam 11.06.2019’.

Het familiegevoel wordt versterkt met het instrumentale ‘Orion’, een eerbetoon aan de vroeg overleden bassist Cliff Burton. En met een hobbelige, maar hartstochtelijk meegezongen cover van André Hazes’ ’Bloed, zweet en tranen’, in even hobbelig Nederlands gezongen door Trujillo. Dat het af en toe wat sentimenteel wordt, dat Hetfield het verkeerde nummer aankondigt - dat maakt allemaal niets uit. Metallica heeft geweldige rock- en metalnummers, die de band zo groot hebben gemaakt als hij nu is, maar het gaat ook om de show. Om het gevoel samen iets mee te maken. Of, zoals Hetfield het stadion inschreeuwde: “Celebrating life with loud, heavy music”.

Lees ook:

Metallica laat zien dat het nog steeds de grootste metalband ter wereld is

Tweeënhalf uur gaan de vuisten als één man de lucht in, tijdens het eerste van twee uitverkochte concerten in de Ziggo Dome. Metallica liet gisteravond zien dat het na 36 jaar nog steeds terecht de grootste metalband ter wereld is.

Het oorverdovende gebrul van metal: voer voor de wetenschap

Het is nauwelijks te verstaan, maar metal is taal, geschiedenis, cultuur en identiteit. En dus trekt het de aandacht van de wetenschap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden