Review

Met Springsteen op reis naar New Orleans en Nashville

Bruce Springsteen, The Seeger Sessions Tour. Gezien: 16 mei, Heineken Music Hall, Amsterdam. Cd/dvd: ’We Shall Overcome – The Seeger Sessions’ (Columbia)

Bestempelde Robert Plant vorige maand de Heineken Music Hall nog tot een ’zielloos gebouw’, dinsdag transformeerde Bruce Springsteen dat betonnen bierkrat tot een intieme danstent.

Kroonluchters en fluwelen gordijnen omlijstten het podium, een hükende massa bevolkte de zaal. Je waande je in de kruising tussen een shabby boerenschuur uit de omgeving van Nashville omstreeks 1930 en een chique muzieksalon in New Orleans anno 1900. Deze twee steden uit het zuiden van de Verenigde Staten symboliseren de blanke en zwarte bronnen van de Amerikaanse populaire muziek, maar ook Springsteens vertrekpunt voor zijn Seeger Sessions-project.

Pete Seeger was de man die in de jaren vijftig en zestig, eerst met The Almanac Singers en later solo, het gezicht werd van de Amerikaanse protestsong-beweging. Naast de bijna anonieme Woody Guthrie en een debuterende Bob Dylan vertolkte Seeger op campus en festival het blanke verzet tegen het McCarthyisme en de Vietnam-oorlog.

Springsteen vertelt in het cd-boekje: ’Als een opgroeiende rock-’n-roller wist ik niks van invloed. Toen ik in 1997 voor een Seeger-tribute album ’We shall overcome’ opnam, ben ik mijn speurtocht begonnen’.

De daguerrotypie-foto’s op de cd-hoes verwijzen naar Seegers folk-mentaliteit. Ook instrumentarium en styling kregen een navenante invulling. Bruce verruilde de elektrische voor een akoestische gitaar. In plaats van de gebruikelijke kleine folkbezetting, ging hij in zee met een 18-koppig orkest. Daarin musiceren fiddle, banjo en knoppenaccordeon (Nashville) gebroederlijk samen met barrelhouse-piano, washboard en dixieland-blazers.

Op de bühne schitterde een tableau de la troupe, uitgedost met bretels, platte petten, houthakkershemden en gilets, dat ruim twee uur het gretig reagerend publiek vermaakte. Het leek wel een avondje ’Vic van de Reijt met Hollandse schlagers’, zo uitbundig deinde het mee op ’My Oklohoma Home’ en ’Pay My Money Down’.

Met identieke wapens zet Bruce Springsteen de lijn voort van ’Born in the USA’ uit 1985. Toen onder Reagan, vandaag onder Bush. Openlijk muzikaal protest is er niet meer mogelijk, maar des te meer met songs die indirect refereren aan de Ierse Opstand uit 1916 (’Mrs McGrath’) en de Civic Right Movement (’Eyes on the Prize’).

Polka, gospel, jazz en country, alle blanke en zwarte muziekstijlen passeerden organisch de revue. Uitmondend in ’When the Saints’ als ode aan het door orkaan Katrina geteisterde New Orleans: ’De stad waar deze tour begon en waaraan iedere muzikant schatplichtig is’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden