Review

Met een cd-tje in de stemming voor North Sea

Het North Sea Jazz (9, 10 en 11 juli) is voor veel artiesten een uitgelezen kans hun nieuwste cd's en lopende projecten te presenteren.

Armand Serpenti

Zo speelt tenorsaxofonist Michael Brecker, dit jaar de huisartiest, werken van zijn jongste cd 'Wide Angles' (Verve 2003). Zijn rauw geïntoneerde enthousiasme ten spijt, levert de elfvoudig Grammy-winnaar hiermee zeker niet zijn beste album af. Brecker vertoont hier en daar wat technisch vernuft, maar hij haalt lang niet alles uit de kast, terwijl de te vlakke ondergrond hem daartoe toch alle kansen biedt. Arrangeur Gil Goldstein (een protégé van Gil Evans!) haalt te weinig uit de fantasierijke bezetting van dit Quindectet (vijftien man, geen piano, wel strijkers, hobo en basklarinet) en laat veel kansen liggen bij het aanbrengen van contrasten in kleur en beweging.

Waar Brecker met simpele thema's de pop in de jazz brengt, doet de Noorse zangeres Silje Nergaard op haar cd 'Nightwatch' (Universal 2003) precies het tegenovergestelde. Het album staat vol jazzy liedjes, waarmee menig popstation sier kan maken. Nergaards heldere, smachtende stemgeluid harmoniseert breekbaar met het lyrische spel van haar vaste pianist Tord Gustavsen.

De Noorse tekent voor alle composities op het album, met uitzondering van de Bowie/Metheney cover 'This is not America'. Met dit 'requiem' voor de VS zullen de Noren zaterdag ongetwijfeld bevestigen dat jazz meer is dan de Amerikaanse school.

Dat bewijst ook Richard Bona uit Kameroen. De multi-instrumentalist met de elegante stem staat voor alles te boek als een crossover-bassist die de muziek van zijn thuisland slim integreert in verhalende fusionjazz. Maar op het album 'Word of Mouth Revisited' (Heads Up 2003) is de wereldjazzer van de aardbodem verdwenen en maakt hij plaats voor een Jaco Pastorius-kloon, een strategische pion uit het leger topbassisten dat de Jaco Pastorius Big Band onder leiding van trombonist Peter Graves bijstaat in dit eerbetoon aan de emancipator van de basgitaar. Bona heeft Pastorius hoog zitten en hij wil hem beslist niet afvallen. Dat is duidelijk te horen in de track 'Punk Jazz', een van de mooiere composities uit het oeuvre van Pastorius dat het repertoire vormt van de cd. Op North Sea is Bona de feature van de band. Hopelijk is hij dan meer zichzelf.

Het New Yorkse label Palmetto presenteert dit jaar onder meer het kwartet van pianist David Berkman. Een intellectuele uitdaging, getuige de cd 'Start Here, Finish There' (2004) waarop Berkman ons laat ronddolen door een fascinerend hardbop-labyrint. Radicaal solerend over complexe harmonieën kiezen Berkman en saxofonist Dick Oatts voor een hoekige route vol verrassingen, creatieve ideeën en abrupte wendingen. Soms explosief ('Iraq'), dan weer innemend ('Only Human') of beide ('Old Forks') . Een mooie opwarmer voor het rode oortjes-programma.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden