Met Abdelkader Benali op zoek naar het ideale plein

Als ‘cultural professor’ moest Abdelkader Benali studenten van de TU Delft creatiever leren denken. Dat deed hij door met hen te zoeken naar het ideale plein. Beeld Phil Nijhuis

Na een oproep van de krant zonden lezers hun favoriete pleinen naar schrijver Abdelkader Benali, die de afgelopen drie maanden als ‘cultural professor’ aan de TU Delft met studenten op zoek ging naar het ideale plein. Wat leverde het op?

De bibliotheek van de TU Delft heeft iets van een bijenkorf; studenten snellen naar hun colleges, anderen relaxen met een koffie in het cafeetje in de ontvangsthal of zitten onverstoorbaar aan lange tafels te werken. Vlak naast de expositieruimte Treasury is de zaal waar ‘pleinenprofessor’ Abdelkader Benali de afgelopen tijd wekelijks college gaf over ‘het verhalenplein’. Als cultural professor’ moest hij de TU-studenten creatiever leren denken. Dat deed hij door met hen te zoeken naar het ideale plein.

Vandaag is het laatste college voor zijn openbaar toegankelijke ‘uittreedrede’ van woensdag 13 december in de universiteitsaula. Studenten mogen daar de pleinen presenteren waarop ze uitkwamen na drie maanden colleges, inclusief veldtrips naar Brussel en Maastricht. Als kersverse acteur - Benali staat tegenwoordig ook in het theater - geeft hij ze nog een paar presentatietips mee.

Mooi weer

Ook Trouw-lezers stuurden hun favoriete pleinen in, na een oproep bij een interview met Benali over zijn onderzoek. Bij de redactie kwamen ongeveer dertig reacties binnen, die onder dit artikel te lezen zijn. Of het met de woonplaats van de inzenders te maken had of niet, er werd vooral lof gezongen van pleinen in kleinere steden als Haarlem, Bergen op Zoom, Zeist, Emmen, Tilburg, Deventer en Gouda. Veel lezers dachten ook aan het buitenland; Luik, Aken, Brussel, Timisoara en Siena, Florence, waarbij in de motivatie het mooie weer en de straffe espresso vaak niet ontbraken.

‘Heerlijk al die inzendingen. Veel meer dan ik had gedacht,’ zegt Benali. ‘Wat me opvalt is dat pleinen aanspreken, en kennelijk een universeel onderwerp zijn. Uit de inzendingen, die variëren van spontane kattenbelletjes tot hele lofredes, is te zien hoe diep verankerd het plein is in onze herinnering.’ Volgens Benali blijkt uit de brieven nog eens dat wat wetenschappers eerder lieten zien: dat we ons van pleinen gelukkiger gaan voelen: ‘Op een plein vermijden we conflictueus gedrag, leggen we meningsverschillen sneller bij en zijn we veel meer geneigd de ander als onze gelijke te accepteren. Het plein pacificeert.’

Benali signaleert dat de meeste waardering uitgaat naar een plein met bomen of ander groen. ‘Dat zorgt voor romantiek. Eén inzender heeft het over het Kastanjeplein in Amsterdam. Daar ben ik een paar keer geweest, en inderdaad: dit is een mooi, lieflijk en charmant plein waar je makkelijk doorsteekt naar het Oosterpark.’

Het valt de schrijver op dat de lezer alleen romantische gevoelens heeft bij oude, nostalgische pleinen en niet bij nieuwe. ‘Of dat gerechtvaardigd is of niet laat ik buiten beschouwing, de emotie is leidend. Het kan zijn dat moderne pleinen charme missen omdat historisch bouwen momenteel uit is in de bouwkunde. Moderne pleinen worden ook vaak na vijftig jaar alweer vervangen of afgebroken. Daardoor krijgt zo’n plein niet de kans om te groeien in de verbeelding. De pleinen die ik met mijn studenten in Brussel en Maastricht bezocht, lieten zien dat voor een goed plein tijd de kans moet krijgen om z’n werk te doen.’

Twee inzendingen sprongen er wat Benali betreft uit: allereerst die van Henk Slechte. Zijn vader was een gepassioneerd amateurorganist en speelde op het orgel dat stond in de Penninckshoek aan de Brink in Deventer. ‘Ik ging vaak mee en kreeg dan een kwartje voor een ijsje.’ Benali: ‘Ik vind Brink inderdaad een van de beste en spannendste pleinen van Nederland. Het is eigenlijk eerder een zone dan een plein omdat er zoveel verschillende dingen tegelijkertijd gebeuren. Daarnaast is de Waag een dikke bonus. Je voelt dat van oudsher de hele wereld hier onderdak vond.’

De mooiste bijdrage vindt Benali een ingezonden foto van het Pijnackerplein in Rotterdam, waar hij vlakbij opgroeide. ‘Echt ontroerend. Het is een foto uit 1948 van een moeder met kind bij de muziekkapel. De foto laat zien hoe weinig het plein is veranderd en hoeveel optimisme en openheid zo’n plein genereert. Die inbreng neem ik zeker op in mijn Uittreedrede op de 13de.’

Mini-expositie

In de Treasury-ruimte in de bibliotheek van de TU Delft is een mini-expositie ingericht met prenten en tekeningen van pleinen die studenten selecteerden uit de collectie van de universiteit. ‘Het is een schatkamer, ze hebben werk van grootheden als Piranesi,’ zegt Benali. Te zien zijn onder meer een Egyptisch fantasieplein, het marktachtige plein Meidan Emam in Isfahan, Perzië, een bedrijvig plein in Leidschendam en een bijna huiskamer-pleintje in Pesaro. ‘Het publieke wordt hier privé en privé wordt publiek.’

Woensdag 13 december om 20.00 uur vindt de uittreedrede van Abdelkader Benali als cultural professor plaats. Kaarten (€ 7,50) zijn te bestellen via theaterdeveste.nl.

Zo ziet het ideale plein er volgens de lezers van Trouw uit

Plaza d’España in het Spaanse Vejer de la Frontera Beeld Toon Jansen

Het ideale plein is de Plaza d’España in het Spaanse Vejer de la FronteraEen plein met fontein omringd door hoge palmbomen, terrassen van restaurants, de witte gevel van Hotel La Casa del Califa, de oude stadsmuur met poort en toren en in de avond een sprookjesachtige ambiance door de lichtjes en het geroezemoes van de bewoners en toeristen.

- Toon Jansen

Kijk hieronder rond op Plaza d'España.

Een plein dient een 'ontmoetingsplaats' te zijn voor mensen, dus geen royaal kruispunt, knooppunt of doorgaande weg voor autoverkeer. Wegen dienen er op uit te komen. Ergens in de buurt dus wel een parkeerplaats, maar niet op het plein!

In het verleden waren kerken altijd voorzien van een plein, ik herinner me de uitdrukking: 'op het kerkplein gehoord'. Er waren op die pleinen ook winkeltjes, en restaurantjes te vinden. Bespaar ons asjeblief torenhoge glazen blinkende drollen van bankgebouwen langs een plein.

- Ed van Doornmalen

'Ónze Trots' is de Grote of Sint Maartenskerk te Zaltbommel. Abdelkader Benali is welkom in Zaltbommel. Dan kan ik hem een rondleiding geven door het stadje waar Gerard en Anton Philips vandaan komen en waar de volle neef van de familie,  Karl Marx,   in de 19e eeuw graag op bezoek kwam.

- Joep Belien

Kijk hieronder rond op het plein bij de Sint Maartenskerk

Voor mij is het mooiste plein het Raadhuisplein in Emmen. 

- Wim van Dijken

Kijk hieronder rond op het Raadhuisplein

Naar aanleiding van uw artikel over het ideale plein, wil ik op jullie verzoek graag 2 pleinen noemen:

De Markt in 's 's-Hertogenbosch met zijn historie, diversiteit van wanden, met stadhuis, standbeeld Jeroen Bosch, is altijd mooi en bedrijvig, met vooral op zaterdag (en woensdag) de grote waren- en groentemarkt. Zittend op een van de vele terrassen met de carillons van stadhuis en de Kathedrale Basiliek van St.Jan een lustoord en rustpunt zeker ook voor de 'pleinprofessor' Benali met zijn zich op pleinen oriënterende studenten. Dit plein “werkt” en ik gun dit gezelschap een paar fijne uren in den Bosch.

Kijk hieronder rond op de Markt in 's 's-Hertogenbosch

Ik moest deze zomer een goede kennis ontmoeten en we spraken af op de Markt van Bergen op Zoom. We hebben er uren gezeten. Ook hier een ditmaal rechthoekig plein met 4 schitterende wanden met veel gastvrije horeca met terras aan alle zijden, de beroemde toren de Lange Jan, de schouwburg in het zicht en een historisch standbeeld enz. Natuurlijk was het een zeer zonnige dag en we hebben daar, naast de Bourgondische maaltijd, vooral ook genoten hoe functioneel dit plein werd gebruikt en functioneerde. Ook hier droeg het carillon ook nog bij aan de sfeer. In de verkennende tocht die men gaat maken, kan ik beide echt “levende pleinen” warm aanbevelen.

Kijk hieronder rond op de Markt in Bergen op Zoom

Voor mij (oud-Bosschenaar) is de keuze moeilijk wat 'het plein' zou moeten worden.

- L. Langenhoff

Burgemeester Hoffmanplein in Rotterdam Beeld Anne Mieke Backer

Hierbij stuur ik u enige foto’s van het Burgemeester Hoffmanplein in Rotterdam. Een klassiek 19e eeuws plein dat nog altijd voldoet aan de eisen van de tijd. Het behoort voor ons tot de mooiste pleinen van Rotterdam en omstreken.

Een goed plein heeft:
- Eén of meer bijzondere monumenten die herinneren aan de geschiedenis van de stad
- Een monumentale boom (hier een monumentale paardenkastanje)
- Op een plein is levendigheid, er spelen kinderen
- Er zijn bankjes, het is een ontmoetingsplek
- Bewoners hebben dit plein onlangs naar oude tekeningen gerenoveerd en zijn heel betrokken
- Het plein is in alle seizoenen anders, ook ’s winters mooi
- Er is sfeervolle verlichting ’s avonds
Een goed plein is omsloten door mooie architectonische wanden/gevels.

- Anne Mieke Backer

Kijk hieronder rond op het Burgemeester Hoffmanplein

Het beste plein ervaar je met je ogen dicht. Als je je met gesloten ogen veilig voelt en omsloten, beschut, onbespied, en je het geroezemoes hoort van heel veel mensen die het gezellig hebben, dan word je gelukkig van een plein. Pleinen ervaar je het beste met je oren. Het zijn akoestische fenomenen.

Nederland is niet zo goed in pleinen. Sommige kleinere steden hebben wel aardige pleinen maar ze zijn vaak toch te winderig en je kunt er vaak niet gratis zitten. Deventer, Gouda, Alkmaar. Of er rijden toch auto's overheen of langs, dat kan echt niet.

Italië, Rome en Florence, Siena, ja daar heb je pas pleinen.

- Marjolijn vB

Het mooiste plein - in ieder geval van Amsterdam - is het Kastanjeplein. Met mooie imposante kastanjebomen, en met op de grond nog mooiere, gigantische bronzen kastanjes en doppen.

- T. Uittenboogaard

Kijk hieronder rond op het Kastanjeplein

Een erg leuk en lief plein vind ik het Onze Lieve Vrouweplein in Maastricht. 

- Jetty van Beusichem

Kijk hieronder rond op het Onze Lieve Vrouweplein

Vooropgesteld dat we in Nederland niet bij machte zijn een goed plein te maken, - en dat geldt nadrukkelijk ook voor Maastricht, is het telkens weer een verademing als je in het buitenland wel goeie pleinen tegenkomt. Ik woon in Zuid-Limburg en zit regelmatig in Brussel en Keulen, en Luik en Aken, en Charleroi en Düsseldorf, allemaal steden met goeie, functionerende pleinen. Mijn favoriet is het plein bij het Ludwigmuseum in Keulen. Modern, en richting Rijn iets oplopend. Daardoor zie je de rivier nou net niet, maar is de aanblik des te prominenter als je de rand bereikt. Een plein dat altijd levendig in gebruik is.

Maastricht heeft geen enkel goed plein: het Vrijthof is een doodse vlakte, het podium van Rieu, waar je niks te zoeken hebt. Het Onze Lieve Vrouweplein is een groot terras dat alles er omheen kapot maakt, de Markt is nog het minst ellendig, zeker als er ook echt markt is, maar de moderne pleinen als Plein 1992 (Jo Coenen, (sorry Jo)) of het Herdenkingsplein zijn van die kale tochtgaten waar je een spurt voor aantrekt om zo gauw mogelijk de overkant te bereiken. De kleinere pleintjes in de stad zijn allemaal ver-terrast.

Ik ga morgen gauw even koffie drinken in Luik!

- Coen Eggen

Pijnackerplein in Rotterdam Beeld Ineke Huizing

En dan scrol je door je tijdlijn van Faceboek en opeens zie je het plein waar jij (net niet) aan woont en wie staat daar? Abdelkader Benali! Hij gaat het hebben over het ideale plein en denkt dan aan het Pijnackerplein. Blijkt deels ingegeven door zijn jeugd, maar ik ben in 2012 in de buurt komen wonen en was toen al ruim 55 jaar maar vindt het ook een bijzonder mooi plein. Wordt gebruikt als extra speelplein voor de basisschool, door het kinder- en jeugdwerk uit de buurt, je kunt er inderdaad in voor-, najaar en zomer lekker zitten en er worden festivals gehouden, Bluegrass is groot en Noord Zie Jazz wat kleiner maar ieder speelt met evenveel plezier in de muziekkoepel. Ik ken zelfs een band, The Morning Glories die er oefenen.

Kortom Pijnackerplein, in het Oude Noorden in Rotterdam. Een top plein! 

- Ineke Huizing

Opgegroeid op het knusse en dichtbebouwde Urk, kende ik alleen het nogal onherbergzame marktplein daar, net buiten het oude dorp. En als middelbare scholier in Emmeloord het akelig grote en winderige plein bij de Poldertoren.

Toen leerde ik als student Haarlem kennen, en ervoer daar voor het eerst bewust wat een plein als stadshart is.

Als je op de Grote Markt zit met die ongelofelijk indrukwekkende Bavo en de prachtige oude Vleeshal aan de rand; het standbeeld van Laurens Janszoon Coster dat het plein overziet en het eeuwenoude stadhuis daar tegenover – dan is het misschien naast veel grandeur en historie ook wat erg Anton Pieckachtig en idyllisch, maar wat maakt het uit: ik voel dan vooral dat de stad zo geborgen kan zijn als een dorp. Het is een plein van de menselijke maat.

Sindsdien ben ik een hartstochtelijk pleinenliefhebber. Alleen al van Italië zou ik een top-50 kunnen maken.

Maar het begon allemaal op de Grote Markt van Haarlem, waar ik van een dorpsmeisje een stadsmeisje werd.

- Marret Kramer

Kijk hieronder rond op de Grote Markt

Geen idee of het ideale plein zich in het centrum van Zeist bevindt, maar er wordt wel geprobeerd dat plein te vernieuwen. Als stadsdichter is mij gevraagd bij de heropening een gedicht te schrijven. Ik hoop dat het mij gelukt is het ideale plein te beschrijven:

JOUW PLEIN

Je mag op mij een ijsje eten met je kind,
op een van mijn terrassen zitten,
jouw zorgen delen met een vriend:
Ik ben jouw plein, ik zal je dragen

Je mag op mij voorzichtig fruit betasten,
aan mooie stoffen voelen op de markt;
een bovenbuur begroeten bij een kraam:
Ik ben jouw plein, ik zal je dragen

Je mag op mij om mensen huilen, lachen,
luisteren naar hun kabbelende stemmenzee;
je mag dansen, hinken, rechtop lopen, krom:
ik ben jouw plein, ik zal je dragen

Je mag op mij naar donkere luchten staren
of de schaduw zoeken onder een plataan,
op mij jouw weg hervinden in de nacht:
ik ben jouw plein, ik zal je dragen

Wat je ook op mij wilt doen of laten, zeggen
of verzwijgen… met al mijn klinkers
ben ik alleen voor jou hier uitgelegd:
ik ben jouw plein, ik wil je dragen…

- Henjo Hekman, Stadsdichter Zeist

Kijk hieronder rond op het marktplein in Zeist

Het plein voor de Pont in Tilburg Beeld Rene de Wit

Op 16 september werd op het plein voor de Pont in Tilburg de tuin met het kunstproject 'skymirror' van Anish Kapoor geopend. Daarmee is het toegangsplein dat tot dan toe alleen maar uit klinkers bestond ineens een echt stadsplein geworden. Altijd toegankelijk, met een schitterende poort die altijd open staat ervoor, ontworpen door Benthem Crouwel architecten. De nieuw aangelegde tuin is speelplek, een observatorium van de lucht en het weer, en ook toegangsgebied voor de Pont. Ineens heeft een tot dan toe kaal terrein een magnetische aantrekkingskracht gekregen.

- Rene de Wit

Kijk hieronder rond op de Pont

Het mooiste Nederlandse plein is volgens mij Het Plein, in Den Haag ( de naam zegt het al). Dat plein wordt begrensd door grote gebouwen met belangrijke functies. Er komen mensen bijeen om allerlei redenen: om te drinken, om te protesteren of om te kijken naar protesteerders.

De Dam is het slechtste plein van Nederland. Het is een misbaksel, zoals blijkt uit de ontstaansgeschiedenis. Ik hoop dat de pleinprofessor die geschiedenis onderzoekt.

Abdelkader Benali roemt het Rotterdamse Pijnackerplein. Hij drinkt er thee op een terras. Zou het? Is er een terras op het Pijnackerplein? Vroeger niet. En Benali is enthousiast wanneer er religieus gezang klinkt op het plein. Islamitisch gezang. Blijft hij enthousiast wanneer er een katholieke processie trekt over het plein (wat overigens verboden is)? En mogen ook Leefbaar Rotterdammers hun bijdrage leveren aan ‘de megafoon van de buurt’?

- Pieter Melville

Kijk hieronder rond op Het Plein

Het Pijnackerplein in Rotterdam in 1948 Beeld Wil Bianchi

Bijgaand enkele foto’s uit 1948/1949. Ik ben geboren in 1946 op de Zaagmolenkade, vier hoog. Mijn ouders woonden in bij een familie. Mijn moeder nam me vaak mee naar het Pijnackerplein, waar ze lekker buiten kon zitten. Zelf herinner ik me daar weinig van.

Later woonde ik als student in de Zaagmolenstraat. Ik was toen verrast door het fraaie karakter van het plein met de historische muziektent. Ik ben toen op zoek gegaan naar de historie van het plein. De foto’s met de historische beelden van het plein opgeslagen op mijn PC. Ik ga er nu nog wel eens heen.

- Wil Bianchi

Ik heb aangenomen dat het de bedoeling is een plein in Nederland te noemen, want in het buitenland zijn er natuurlijk schitterende voorbeelden: Ik noem mijn voorkeur: Het Sint Marcoplein in Venetië. En in Italië zijn heel veel voorbeelden te vinden in bijna elke stad, maar ik noem er opnieuw maar een extra: Siena.

Zuidelijke landen hebben altijd beter begrepen hoe een plein in elkaar hoort te zitten en Nederland is wat pleinen betreft een armzalig gebied behalve in Den Bosch en Breda, want uiteindelijk moet een plein aantrekkelijk zijn voor een groot publiek dat er als vanzelf in grote getale naar toe komt en voortdurend het plein oversteekt omdat aan alle kanten iets aantrekkelijks is te zien of te beleven.

Moderne Nederlandse architecten hebben daarvan geen kaas gegeten. Het beroerdste voorbeeld is het museumplein in Amsterdam. Het is maar een kant interessant, aan de kant van het Stedelijk en het Van Gogh museum en een beetje aan de kopkant met op de achtergrond het Rijksmuseum.

Het was beter geweest om niet te vragen naar het ideale stadsplein, maar het beroerdste om daarmee voor de nabije toekomst in Nederland voor mooie, indrukwekkende en gezellige pleinen te zorgen, die gevuld zijn met mensen.

Het ideale plein is vol met mensen die oversteken.

Ik heb het dorpsplein buiten beschouwing gelaten: Vroege voorbeelden als de brink in Drente zijn wel geslaagd.

- Jan Verhoeven

Beste Abdelkader Benali,  je was al een inspirerend iemand voor mij door je schrijfkunst, maar dit slaat alles! We hebben dezelfde fascinatie voor pleinen; het begon bij mij al vanaf mijn jeugd in Maastricht. ik heb er een boekje over geschreven: 'Een plein publiek'. Ik ben net terug van een pleinenreis in Spanje en ben dat aan het beschrijven: Madrid, Salamanca, Cordoba, Sevilla, Granada.

Maar mijn lievelingsplein is al twintig jaar: Cortona bij Florence. Daar heb ik - net als Perec - dagenlang gezeten en geobserveerd wie er komt en wat er gebeurt.

- Dolf Hautvast

Kijk hieronder rond op een van de pleinen in Cortona

Het allermooiste voorbeeld van een levend plein is het Piazza del Campo in Siena. Niet voor niets wordt hier de jaarlijkse strijd tussen de wijken van Siena geleverd wie over de beste ruiters en paarden van dat jaar beschikt. Het plein is het theater van de grande finale voor de strijdende partijen die op het scherpst van de snede de eer van hun quartiere hoog houden en daarna een mooi feest bouwen.

Staat het tijdens de Palio stampvol en kun je geen woord verstaan, luister dan de volgende dag bij een straffe espresso naar wat lijkt het verhaal van jouw buurvrouw op het terras aan de overkant van het plein te zijn. Het plein luistert mee en spreekt jouw woord en draagt de zinnen van jouw buurvrouw bij jou aan de tafel. En als jij glimlacht, glimlacht het plein mee.

Ga daar een paar dagen zitten en filosofeer met jouw studenten over welke eigenschappen dit plein beschikt die je graag mee zou nemen naar het Schouwburgplein de Rotterdam. Schrijf het op en ik zal de eerste zijn die reageert!

- André  Woutersen  

Kijk hieronder rond op het Piazza del Campo

Ik ben geboren en opgegroeid in Apeldoorn. Mijn vader was een gepassioneerde amateurorganist en speelde onder meer op het orgel dat stond in de Penninckshoek aan de Brink in Deventer. Ik ging vaak mee en kreeg dan een kwartje voor een ijsje. Ik was gefascineerd door het plein en besteedde mijn kwartje vaak aan een bezoek aan de Waag waar de geschiedenis van Deventer werd getoond. Ik kon niet bevroeden dat ik later directeur van dat museum zou zijn en nog minder dat ik ooit een tweedelige geschiedenis van Deventer (2010) zou schrijven. Toen ik dan ook het artikel over de pleinen las met een oproep aan de lezers hun ideale plein te beschrijven, met redenen omkleed, besloot ik aan die oproep gehoor te geven. Ik besef dat mijn stuk (te) lang is, maar het had moeiteloos nog drie of vier keer zo lang kunnen zijn, zoveel valt over de Brink in Deventer te vertellen. 

- Henk Slechte

Kijk hieronder rond op de Brink 

Het initiatief om naar 'het ideale plein' te zoeken is een heel goed idee. Binnen het wereldje van architecten, openbare ruimte ontwerpers en landschapsarchitecten is dit thema onvoldoende behandeld en er zijn veel fouten gemaakt (zie het Schouwburgplein).

Ik heb zeven jaar geleden mijn proefschrift over microklimaat op Nederlandse stadspleinen geschreven. Ik had toen al geconcludeerd dat de ontwerpers met de factors ‘mens’, diens beleving en thermisch comfort veel te weinig bezig zijn. Mijn proefschrift sloeg in als een bom en heeft veel media-aandacht gehad (waaronder ook een groot artikel in de Trouw).

- Sanda Lenzholzer 

De Piata Unirii in Timisoara Beeld Janneke Klop

Onlangs was ik in Timisoara, Roemenië. Daar bevindt zich de Piata Unirii, het plein van de eenheid (zoals wel meer pleinen in Roemenië heten). In deze stad, en onder andere op dit plein naar ik meen, vond het begin van de revolutie in 1989 die Ceaucescu deed vallen, plaats. Het betoverend ogende plein combineert de functies van park en plein: er is veel groen en er wordt dan ook danig gespeeld, gelanterfant en gewandeld door jong en oud. Natuurlijk heeft het ideale plein een fontein. Het is omringd door schitterende gebouwen in barokke stijl, waaronder een achttiende-eeuws bisschoppelijk paleis. Het plein is groot (150 x 110 meter) maar bindt toch samen, door de diagonalen die vanuit alle hoeken naar het midden lopen. Je kunt niet anders dan anderen ontmoeten hier.

- Janneke Klop 

Kijk hieronder rond op de Piata Unirii

Gevraagd naar ‘het ideale plein’ kom ik tot de volgende criteria:
- Een plein is per definitie omsloten;
- De bestrating bestaat uit klinkers;
- Het plein is niet te groot, heeft in ieder geval een overzichtelijke proportie;
- De aaneengesloten panden vormen een harmonieus geheel (liefst in dezelfde bouwstijl);
- Het plein heeft een of meer liefst monumentale ‘aandachttrekkers’ (bijvoorbeeld het stadhuis);
- Een klein hoogteverschil kan de aandachttrekker bij aankomst versterken.

Mijn favoriete plein is om deze redenen de Grote Markt in Bergen op Zoom.

Komende vanaf de Hoogstraat wordt de aandacht getrokken naar het stadhuis uit 1611 en daarnaast de oudste herberg van het land (De Draak). Aan het plein ligt verder de Grote of St. Gertrudiskerk met de zg. Peperbus.

- Jeroen de Wit

Kijk hieronder rond op de Grote Markt

Het Mr Visserplein in Amsterdam. Een ideaal plein is het niet, maar dat moet het wel worden! We hebben de laatste drie maanden samen met twintig omwonenden uitgezocht hoe het dan wél een ideaal plein kan worden. Twintig wandelingen en twee workshops later presenteren we donderdag 18 oktober de resultaten in de Reinwardt Academie (omdat deze naast het plein ligt) en beginnen de presentatie met een publieke wandeling over het plein, waarbij de bewoners via de koptelefoon vertellen wat ze van het plein vinden en hoe het anders zou kunnen.

- Michiel Huijsman

Kijk hieronder rond op het Mr Visserplein

Lees ook: Abdelkader Benali gaat op zoek naar het geheim van het ideale plein

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden