Boekrecensie

'Mensen vinden stille Willies zwaar of somber. Hoeft niet'

Beeld x

Ik moet nog even kijken of ik kan. De stille revolutie van de introverte mens
Liesbeth Smit
Nijgh & Van Ditmar; 208 blz.
€ 19,99

Ik kom uit een gezin met zes broers en zussen, en bij ons thuis was ik de drukke. Als mijn moeder een video-8 filmpje maakte, sprong ik zwaaiend en dansend in beeld. Het heeft tot na mijn 40ste geduurd tot ik erachter kwam dat ik eigenlijk heel introvert ben.

Ik dacht heel lang: zo moet je je gedragen. Spontaan zijn, sociaal doen. Maar als ik dan een echte extravert ontmoette, wist ik: dit lukt me nooit. Waarom praten die mensen zoveel? Op mijn werk kreeg ik te horen dat ik meer voor mezelf moest opkomen, anders zouden de andere journalisten over me heenlopen. Pas ’s avonds in bed bedacht ik wat ik eigenlijk die middag op mijn werk had willen zeggen. Op feestjes was ik vaak degene die op de gang in een serieus gesprek verzeild raakte terwijl de rest binnen stond te dansen. En als ik voor een verjaardag werd uitgenodigd, dan ging ik eigenlijk vooral mee omdat dat leuk was voor de jarige. Maar het putte me tegelijkertijd enorm uit. Ik kreeg steeds meer last van het gevoel dat ik niet mezelf kon zijn. Ik voelde me onzichtbaar.

Proces

Het is een proces geweest om te beseffen dat ik introvert ben. En vooral dat daar niets mis mee is. Veel mensen vinden stille Willies vaak zwaar of somber. Ik kan er juist om lachen, en dat is ook wat ik in dit boek wil laten zien. Introverte mensen krijgen energie van reflectie en beschouwing, en contact met anderen kost ze energie. Bij extraverten is dat precies andersom. Sinds ik weet dat ik introvert ben, voel ik me veel rustiger over mezelf. Ik weet nu dat het normaal is dat ik graag in mijn eigen huis met een boek op de bank zit. Introversie is geen autisme of depressie. Het is een gevolg van hoe gevoelig je hersenen zijn voor dopamine; introverten voelen zich beter bij een gelijkmatige verwerking ervan. Neurowetenschappers zijn daar nog niet precies over uit.

Anderhalf jaar geleden begon ik als hoofdredacteur bij het psychologische blog Mynd.nu. Zodra ik over introversie schreef, begonnen mijn blogs te vliegen. Vooral vrouwen reageerden hoe herkenbaar ze het vonden. Het viel mij op hoe weinig hierover in Nederland geschreven wordt. Een paar jaar geleden ontketende de Amerikaanse Susan Cain een quiet revolution met haar pleidooi voor introverte mensen. Maar dat boek gaat over de Amerikaanse maatschappij, waarin kinderen zich al jong leren profileren. Nederland is veel nuchterder. Die invalshoek kies ik.

Persoonlijke coming out 

Voor ik het wist, ging mijn persoonlijke coming out als introvert een rol spelen in het boek. Maar ik sprak ook veel anderen. Nog steeds herken ik een introvert niet meteen. Daar is veel aandacht voor nodig. Er zijn lijstjes met karaktereigenschappen van introversie, en veel mensen die dat van zichzelf niet dachten, scoren daar toch sterk op. Ieder maakt hierin zijn eigen proces door, maar het kan je een beter gevoel over jezelf geven als je weet dat je introvert bent.

Wat ik hoop, is dat dit boek een doorbraak betekent in de maatschappelijke waardering van introversie. Je ziet nog te vaak personeelsadvertenties die vragen om spontane mensen en snelle denkers. Waarom vragen ze niet om personeel met een lange concentratieboog en bedachtzaamheid? En waarom geven leraren alle aandacht aan drukke kinderen, terwijl zoveel ouders eronder lijden dat hun kind geen vriendjes heeft of alleen zit in de bus op schoolreisje? Introverte kinderen vinden dat misschien zelf niet erg. Vraag daar gewoon naar. Problematiseren hoeft niet, maar je moet kijken of ze op hun eigen manier wel meedoen in de groep. School is voor introverte kinderen niet altijd gemakkelijk.

Lees hier meer boekrecensies van Trouw 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden