Recensie Klassiek

Meesterpianist Hannes Minnaar brengt Chopin zonder opsmuk en maximaal ontroerend

Hannes Minnaar Beeld Simon van Boxtel

Klassiek 
Münchner Symphoniker/Hannes Minnaar 
Mendelssohn, Chopin, Mozart 
★★★★☆

Een tjokvol Concertgebouw op een zomerse zondagavond. Speelde het Concertgebouworkest er met een gevierde, internationale solist? Klonk er een uniek programma, onder een dure dirigent? Welnee. Gewoon een ouderwets concert met een ouverture van Mendelssohn, een pianoconcert van Chopin en een symfonie van Mozart. Verheugend dat de zaal ervoor volstroomt, en het zegt waarschijnlijk iets over de populariteit van de zomerse concertserie in het Concertgebouw, voorheen gesponsord door Robeco en dit jaar voor het eerst door de BankGiroLoterij.

Virtuoze gids

Of zouden al die liefhebbers huis en haard hebben verlaten om Hannes Minnaar te horen? Als dat zo is, dan kunnen ze zich gelukkig prijzen, want Minnaar groeit met de dag in zijn rol als meeslepende meesterpianist. In haast volmaakte harmonie met de Münchner Symphoniker onder leiding van David Reiland nam Minnaar ons aan de hand mee door Chopins Eerste pianoconcert. Een virtuoze gids zonder enige twijfel, maar eentje die zich dienend aan de muziek opstelde. Hier was het niet bij iedere piano-inzet ‘Hoor eens, hier ben ik!’. Minnaar was er meestal al voor je er erg in had, voegde zich naadloos en onnadrukkelijk in het orkestrale weefsel.

Minnaar bespeelde een Maene-concertvleugel, waarin de snaren elkaar niet kruisen maar ouderwets naast elkaar liggen. De klankkleur was aan de droge en bitse kant en had wat moeite de zaal te vullen. En toch paste het bij de kleuren die Reiland aan zijn orkest ontlokte. Een en ander slaagde het best in het perfect ­gespeelde tweede deel, waarin Chopin heerlijk onopgesmukt en daardoor maximaal ontroerend tot ons kwam.

Nog geen veertig

Het orkest uit München en de Belgische dirigent hadden ook opvallend heldere en opgepoetste Mendelssohn- en Mozartpartituren in hun koffers. In de ouverture tot ‘Die Hebriden’ excelleerden de zachte klarinetten en in Mozarts Symfonie nr. 40 liet ­Reiland ons door zijn strak aan­gebrachte contrasten weer eens horen door welk spookhuis aan toonsoorten Mozart ons loodst. Een heerlijk concert met muziek van drie componisten die de veertig nooit haalden, zoals de dirigent ons in zijn sympathieke praatje vertelde. Die wetenschap maakte het bijna nog mooier.

Lees ook:
Na 22 jaar weer een Nederlandse solist in de serie Meesterpianisten

In de serie Meesterpianisten spelen de grote namen uit het concertcircuit: Sokolov, Kissin, Zimerman, maar bijna nooit een Nederlander. Hannes Minnaar beschouwt het solorecital dan ook als een mijlpaal in zijn carrière.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden