RecensieFilm

‘Marona’ is een artistiek bonte mix die je in betoverende sferen brengt

Marona met zijn baasje de acrobaat.

Marona
Regie: Anca Damian
★★★★

Hondje Marona ligt dood op het asfalt. Aangereden. 'Als niemand een beter idee heeft, dan wil ik even de film van mijn leven terugspoelen', klinkt vervolgens haar levendige stem. Het uitgangspunt van de animatiefilm 'Marona' mag verdrietig zijn, de film barst van levensplezier, energie en bovenal lessen over dagelijks geluk.

In volop gekleurde beelden, soms grappig en soms spannend, wordt het levensverhaal verteld van een hondje dat meerdere namen en baasjes zal hebben. Als pup is ze Negen, de jongste in een nest geboren uit een macho Argentijnse dog en een stijlbewust pekineesje. Steevast wordt ze aangesproken als jongen. 'Ik ben een meisje hoor' corrigeert ze dan maar, onhoorbaar voor de mens. Haar eerste baasje, dat haar Anna noemt, is een acrobaat met barbapapa-achtige kwaliteiten: een gele verschijning die allerlei gedaantes aanneemt, gehuld in rode draden die zowel zijn kleding als zijn atletische zwierigheid lijken te verbeelden.

Ongebruikelijke manier

De Roemeense Anca Damian hanteert een volstrekt vrije beeldtaal in een verhaal dat haar zoon Anghel op haar verzoek schreef, en dat op een ongebruikelijke manier tot stand kwam. De Belgische animator Brecht Evens tekende de personages, waaronder het zwarte hondje met wit flapperende oortjes, een wolkvormige staart en een hartje op de neus. Voor de achtergronden schakelde de maakster een Noorse en een Italiaanse illustrator in: tekenaars-vormgevers zonder ervaring met animatie en bovendien ver van elkaar verwijderd. Logistiek moet het een ingewikkelde klus zijn geweest, maar het effect is geweldig: het dier groeit op tegen duistere stadstaferelen, op een bouwplaats die wel iets weg heeft van een computerspelletje en in een gezin met een blauwharig meisje met een ooglapje. De moeder van het meisje heeft rood haar dat soms ineens de hele kamer door golft.

Tijd, locatie, werkelijkheid zijn fluïde begrippen in dit universum waar het hondje als het meest aardse personage nuchter doorheen stapt: gebouwen groeien of buigen mee in het voorbijgaan, planeten suizen vervaarlijk langs, boeken wapperen open om hun inhoud losjes uit te strooien. 3D, 2D, uitgeknipte vormen, aquarel, handgetekende figuren: 'Marona' is een artistiek bonte mix die je in betoverende sferen brengt. Het is alsof Damian je laat voelen hoezeer al het leven op aarde met elkaar verbonden is, hoe klein wij in het geheel zijn. Temidden van alle beweging en fluïditeit vormt de zwart-witte viervoeter het stevige emotionele hart. Waar de hoofden van de baasjes staan naar dagdromen, geld verdienen of verlangen naar meer, daar is het leven voor de hond simpel: dolgelukkig in het hier en nu, in de nabijheid van een mens dat ze dagelijks kan likken, bewaken en op de hielen volgen. Geluk zit in kleine dingen: een hond heeft kinderhandjes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden