Het mooiste Nederland

Lopen op het ritme van roomse feesten in Zuid-Limburg

Beeld Ritzo ten Cate

In het glooiende land tussen Sittard en Valkenburg is het goed toeven. Natuur, cultuur en voldoende Limburgse vlaaien.

De vorst hangt nog over de weilanden, het licht is kaal. Vroeg in de ochtend zijn we vertrokken uit Sittard. De mooie binnenstad met vakwerkhuizen en enkele oude kerken laten we achter ons en we gaan de Kollenberg op. Het is de tijd tussen carnaval en Pasen. Zou dat nog spelen hier in Limburg - leven op het ritme van roomse feesten?

Hier vinden we in ieder geval genoeg aanwijzingen: langs de weg staan zeven ‘voetvallen’, kapelletjes die het lijden van Jezus op de kruisweg afbeelden. Verderop ligt aan de rechterkant een grot met een knielende Jezus en engel met beker. Rondom twaalf linden, nieuw aangeplant, die de apostelen voorstellen. 

En we passeren de steengroeve waar afgelopen zondag, met halfvasten, zoals ieder jaar broodjes voor de kinderen naar beneden werden gegooid. ’s Ochtends vroeg worden die ‘krombroodjes’ gezegend tijdens de mis, na afloop van het broodjes rapen is er feest.

We stijgen en dalen verder. Kijken ver rond en horen het getjilp en gekwetter van alle vroege vogels die lijken te genieten van de voorjaarszon. Ook wij warmen snel op. Bij de Drenkplaats Windraak is de kraan met het geneeskrachtig water niet meer in gebruik, maar het bankje met opschrift nodigt uit te pauzeren: ‘Pieterpadders en zo meer, als uw tong droog voelt als leer en blaren kwellen al te zeer, vindt dan hier uw krachten weer’.

Konijn in het zuur

Aan de overkant van de provinciale weg kunnen we alsnog terecht in de traditionele carréhoeve van de familie Mies. In de tuin drinken we een kop koffie en ze verkopen heerlijke eigengemaakte jams en notenpasta’s. We raken in gesprek. “Natuurlijk”, zegt de vrouw des huizes, “houden wij onze religieuze tradities in ere. Na het bidden volgt namelijk altijd een feestje.” 

Zo ook bij de jaarlijkse processie voor de heilige Rosa, beschermheilige van Sittard, eind augustus. Van de kerk op de Markt naar de kapel op de Kollenberg speelt de harmonie, lopen priesters, nonnen en inwoners van Sittard in groten getale naar boven. De wierook walmt, het Wees Gegroet Maria klinkt uit de luidsprekers. Het is tevens het begin van het meerdaags Sint Rosafestival - het grootse bierfeest buiten Duitsland, naar het schijnt.

Beeld Ritzo ten Cate

We lopen verder door een golvend landschap, de strakke lijnen verdwijnen. Lammetjes, narcissen en sneeuwklokjes op de glooiende hellingen. Vakwerkhuizen in verstilde dorpen. In restaurant kasteel Terborgh is de keuze aan Limburgse vlaaien groot. Bijna in een ander land voelen we ons. 

Knien in ’t zoer gaat niet over pijnlijke knieën, maar is een Limburgs streekgerecht, konijn in het zuur. Na de drukte van dagjesmensen rond het kasteel wordt het na station Spaubeek stil. Een pittige klim over holle wegen en dan via uitgestrekt boerenland het dromerige dorpje Terstraten door. Schilderachtige boerderijen in zachtblauwe en groene kleuren. Het frisse, tintelende van de vroege lente zie je, voel je. Tussen de nog stakerige bomen hangt in struiken een waas van groen. In de kronkelende beekjes spiegelt de zon.

Op de Haasdallerweg lachen we naar een levensgrote houten haas. Langs een prachtige kasteelhoeve en uitgestrekte wijngaarden lopen we het Ravensbos in. Oude eiken staan tegen de hellingen. Gelige elzenkatjes tussen het donker van de bomen, zilveren vennetjes langs het pad. Het is zo stil, zo sprookjesachtig mooi. Zagen we daar niet een elfje?

In het bos hebben we geen dorst, geen honger, we voelen onze voeten niet. Maar dat verandert op slag als we in de bewoonde wereld terugkeren, op weg naar station Valkenburg. De doorgaande weg door het dorp stijgt en lijkt eindeloos. Maar in de Stationnerie hebben ze gelukkig weer Limburgse vlaai. En een goed glas Weizener.

Etappe van het Pieterpad

De route is etappe 12 van het Pieterpad, die loopt van Sittard naar Strabeek en 22 kilometer meet. Bij Strabeek sla je linksaf om door het dorp naar station Valkenburg te gaan. De wandeling kan bekort worden door bij station Spaubeek te eindigen. In dat geval loop je 11,5 kilometer.

Tip: overnacht in Bezinningshuis Regina Carmeli in Sittard om vroeg te kunnen beginnen. Volop horeca in Sittard en Valkenburg. De boerderij van de familie Mies: Windraak 20.

Voor ‘Het mooiste Nederland’ probeert de redactie van Trouw de mooiste fiets- en wandelroutes door Nederland uit. Meer artikelen uit de reeks vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden