Review

London Calling is een internationale potpourri

London Calling, 23/4 en 24/4 in Paradiso Amsterdam

Pas halverwege de tweede avond wordt London Calling eindelijk wakker. Op het podium is Hudson Mohawke aangetreden, en vanachter een batterij apparaten knalt hij er rücksichtlos in, met een compromisloos bombardement van hoekig rondstuiterende beats.

Soms verleidt Hudson Mohawke zijn publiek daarbij met samples die haast schaamteloos zijn in hun effectbejag, dan weer tergt hij door oorverdovende frequenties door zijn beats te mixen.

Een deel van de aanwezigen kijkt een beetje beteuterd bij al dit geweld. Maar voor de meeste mensen is dit het signaal om eindelijk los te gaan en er ontstaat zelfs een heuse moshpit voor het podium.

Hudson Mohawke is misschien niet direct het soort artiest dat je op London Calling verwacht te ontdekken. Het festival is van oudsher de plek waar je op zoek gaar naar veelbelovende maar nog onbekende Britse bandjes.

Zo traden Franz Ferdinand en de Editors hier op, voor ze wereldberoemd werden. Franz Ferdinand past in de genealogie van Britse bands die het leven met een zekere lichtvoetige ironie bezingen, van The Kinks tot Blur. De Editors horen eerder bij de ’donkere’ stroming in de Britse popmuziek, waarvan Joy Division de belangrijkste representant was.

De laatste jaren heeft London Calling zich echter verbreed tot een festival dat bands uit allerlei landen een podium biedt, zolang hun geluid maar iets Brits heeft.

Ook die vereiste lijkt losgelaten. De enige gemene deler viel te bespeuren zat in de bandnamen. Op het festival stonden Erland and the Carnival, Emanuel and the Fear én Esben and the Witch geprogrammeerd. Daar kunnen beginnende bands naar hartelust op variëren, al past daarbij de waarschuwing dat geen van de drie bands tot de hoogtepunten van het festival behoorden.

Het programma was vooral een internationale potpourri. Amerikaan Cosmo Jarvis bracht een ukelele in stelling om zijn gitaarmuziek van een countryrandje te voorzien. Detroit Social Club produceerde fantasieloze van-dik-hout-zaagt-men-planken stadionrock, die overal vandaan had kunnen komen. Omdat enkele bands wegens de aswolk verhinderd waren, speelde Balthazar, uit het Belgische Kortrijk, een invalbeurt. Het bleek een gouden wissel: hun muziek, die geënt is op de traditie van Belgische alternatieve bands, was live nog beter dan op het onlangs verschenen debuutalbum.

De New Yorkers van Darwin Deez hebben vooral goed geluisterd naar de Franse band Phoenix. Ze verluchtigden hun toch al luchtige gitaarpop met intermezzo’s waarbij ze gevieren geinige danspasjes opvoerden. Melig, inderdaad. Maar zeer welkom na de Ierse band Villagers. Hun folkige luisterliedjes hadden namelijk nogal te lijden onder het ingestudeerde pathos waarmee zanger Conor O’Brien zijn diepgevoelde emoties etaleerde.

Zo was er dus een aardige staalkaart te horen van de internationale alternatieve popmuziek. Maar door het ontbreken van een overkoepelend thema en echte uitschieters, bleef het festival ook een beetje vrijblijvend, en wilde er niet echt een sfeer ontstaan.

Tot Hudson Mohawke dus. Het publiek was daardoor net op tijd bij de les, want na hem trad We Have Band op. En dat is zo’n bandje dat je graag op London Calling ziet spelen en niet alleen omdat ze daadwerkelijk uit Londen komen. Hun synthesizerpop, waarin invloeden uit de jaren tachtig doorklinken, wordt al een tijdje gehypt. De vraag is dan of ze het live kunnen waarmaken.

Dat konden ze inderdaad. Of ze hun hype weten te overleven, is nog de vraag, maar tot die tijd weten ze er live in ieder geval een feestje van te bouwen. En zo kwam de stemming er in Paradiso toch nog in, en kreeg London Calling op de valreep nog een Brits tintje. Waarna iedereen vrolijk doordanste op de Afrikaanse pop van de uit Los Angeles afkomstige band Fool’s Gold.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden