Loek Kessels

Naschrift

Loek Kessels - ‘Lieve Mona’ - de vrouw achter de moeder aller probleemrubrieken, is overleden

Loek Kessels Beeld ANP Kippa

Ze hielp talloze bedrukte Story-lezers, maar de briefschrijvers boden haar ook troost. Loek Kessels, de vrouw achter de moeder der probleemrubrieken ‘Beste Mona’, koos woensdag voor haar eigen dood.

Ze was ten einde raad. Haar rij-instructeur, een geweldig knappe vent en ongelukkig getrouwd, wilde meer dan enkel kussen. Maar ‘Verliefd’ durfde niet goed. Niet eerder was ze met een jongen naar bed geweest. Lieve Mona, schreef de lezeres, ‘zou hij gelukkig zijn als ik hem meer liefde ga geven? En denk je dat het wat zal worden tussen ons? Hij is wel twintig jaar ouder dan ik.’

Honderdduizenden brieven ontving Loek Kessels. In de totaal 25 jaar waarin ze een probleemrubriek schreef, adviseerde de razend populaire biechtmoeder van roddelblad Story met name lezeressen over allerhande kwesties, van familievetes tot pukkels. Woensdag overleed ‘Beste Mona’, in de volksmond ‘Lieve Mona’, op 87-jarige leeftijd aan de gevolgen van darmkanker, een zelfgekozen dood die ze al had aangekondigd op Facebook.

Mysterie

Kessels, een rijzige vrouw met hagelwitte coupe, werd in 1932 in het chique Amsterdam-Zuid geboren als dochter van een banketfabrikant en de van oorsprong Duitse actrice Leonie Brandt-Pütz. Haar moeder was een intrigerende vrouw, die voor en na de Tweede Wereldoorlog dubbelspion zou zijn geweest voor onder meer de Nederlandse inlichtingendiensten, en over wie in 2003 de biografie ‘Leonie’ verscheen.

Naast een mysterie was Brandt-Pütz een verstokt alcoholist. Nadat haar man in 1949 overleed, mishandelde zij haar twee kinderen bovendien, zowel geestelijk als lichamelijk. In ‘Een kusje op je ziel’, een boek over Kessels’ leven dat in 2017 verscheen, schrijft ‘Beste Mona’ dat haar moeder haar kleineerde, afranselde met kleerhangers en ’s nachts zelfs eens wekte door met een vleesmes in haar dekens te prikken.

Haar probleemrubriek ervoer Kessels als therapie. In haar autobiografie stelt ze dat de briefschrijvers haar deden inzien dat ze niet alleen stond. Ook anderen kenden een pittige jeugd, schaamden zich voor een verslaafd familielid en twijfelden aan hun eigen kunnen.

Bovendien hielpen de trauma’s uit haar tienerjaren de vraagbaak om zich als ‘Beste Mona’ in te leven in het leed van de briefschrijvers. “Ik zou het nooit willen overdoen, maar ik heb er wel een boel begrip voor andere mensen door gekregen”, zei Kessels in 1995 in een interview met Het Parool. “Ik vind niets meer gek. En om één ding ben ik echt dankbaar in mijn leven: ik heb geleerd nooit iemand te veroordelen.’'

Recht voor z'n raap

Recht voor z’n raap bood ze bedrukten troost, nadat ze in 1974 door de hoofdredacteur van het pas opgerichte Story werd gevraagd wanhopige lezers van advies te dienen. Kessels, die voor de start van haar probleemrubriek reclameteksten en korte verhalen schreef en de naam Mona aan haar hond ontleende, bood haar publiek nauwelijks pasklare oplossingen. Luisteren en opbeuren, dat zag zij als haar taak, mensen het vertrouwen geven om zelf beslissingen te maken.

In het begin ontving ‘Beste Mona’, toen nog ‘Schrijf 't maar aan Mona’, een handjevol brieven. Maar al gauw beantwoordde Kessels wekelijks honderden berichten. De postzakken met vragen over overspel, haaruitval en abortus werden zo omvangrijk, dat Kessels in haar tuin in het Limburgse Landgraaf een kantoortje bouwde, assistentes om zich heen verzamelde en steeds terugkerende vragen met standaard teksten van repliek voorzag. Want wie een postzegel bijsloot, moest en zou antwoord krijgen.

Klopten mensen aanvankelijk bij ‘Beste Mona’ aan met vragen over toenmalige taboes als ongehuwd samenwonen, echtscheiden en homoseksualiteit, zo zag Kessels in de laatste jaren voor haar ontslag in 1999 (in 2006 keerde ze tijdelijk terug) dat een derde van de brieven over eenzaamheid repte.

“Ik geef doorgaans het nogal praktische advies eropuit te gaan”, zei ze daarover in 1999 in de Haagsche Courant. “Zelf mensen op te zoeken. Of desnoods op je voordeur aan te kondigen dat er elke donderdag van drie tot vijf gratis thee is. Eenzaamheid is pas echt een probleem als je ziek of bedlegerig bent. Dan kún je niet weg”.

Dat stadium wilde Kessels zelf voor zijn. ‘Dus heb ik besloten te kiezen voor de laatste mogelijkheid: nog steeds rechtop en menswaardig’, zo schreef ze in haar laatste Facebookbericht. En omringd door haar dochter en kleinzoons. ‘Het ga jullie goed. Loek.’

Lees ook:

De Amerikaanse Mona waarschuwde voor mannen met snorren, én voor die zonder

Vaak vergden antwoorden inlevingsvermogen, maar bij vragen over familieruzies kon de schrijfster van de Amerikaanse probleemrubriek ‘Dear Abby’ putten uit eigen ervaring. Jarenlang was Pauline Philips gebrouilleerd met haar tweelingzus Esther. Aanleiding voor die tweestrijd: problemen over hun probleemrubrieken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden