Interview

Lex Harding wil 'Hotel California' niet meer horen - maar deze liedjes nog wel

Lex Harding: iemand moet die pokkeherrie durven draaien Beeld Jasper Mijwaard

In zijn boek 'Lexjooo' beschrijft radio-dj Lex Harding de geschiedenis van de popmuziek en zijn radioloopbaan in 78 liedjes. Trouw legt er acht aan hem voor.

Twee opvallende maar onbekende musea telt Nijkerk. Onder één dak: beneden zit het Demis Roussos Museum (een ode aan de Griekse zanger) en boven huist het 192 Museum (ook een ode eigenlijk, maar dan aan zeezender Veronica). Conservator van dat laatste museum is voormalig radio-diskjockey Lex Harding (1945). Hele volksstammen groeiden op met zijn stemgeluid. Harding komt nu met een boek over zijn radioloopbaan aan de hand van tientallen popliedjes. Meer voor de lol dan uit nostalgie: "Ik denk niet zo vaak aan het verleden".

1: The Shadows - F.B.I.

"Ja, The Shadows. Ik was daar enorm fan van. En nog. Die gitaren! Gitaren zijn voor mij de basis van de popmuziek. In Nederland had je de Jumping Jewels en de Tielman Brothers. Het gitaargeluid van die tijd is verdwenen. Het was 1961, qua radio was er nog niks. We werden er in het dagelijks leven niet mee geconfronteerd."

2: Q65 - The Life I Live 

"Er is veel muziek die toen leuk was en nu niet meer, maar dit is een uitzondering. Ik organiseerde destijds dansavonden en al die Haagse bandjes, waaronder Q65, kwamen daar. Dat heetten toen nog geen concerten, maar beatavonden. Er zat een hoop agressie in die muziek en in die avonden. De agressie tegen de gevestigde orde. Dat sprak aan. Wij wilden ons als tieners graag afzetten tegen de suffe maatschappij."

3: Warm Sounds - Birds & Bees 

"Een echte radioplaat. Als diskjockey heb je die nodig. Wij noemen dat een niks-aan-de-handnummer. Alleen maar hoogtepunten draaien, daar word je gek van. Als ik het land inging voor een drive-in-show, werkte dat precies zo. Als je die tien knallers niet in je koffer had kon je beter naar huis gaan, die hits heb je nodig. Maar draai je ze alle tien achter elkaar, dan kun je óók beter naar huis gaan. Je moet het opbouwen. Die drive-in-shows waren een deel van je werk. Iedereen deed het en het werd ook door je baas gestimuleerd. Contact met je publiek was noodzakelijk en buiten de deur verdiende je veel meer. Sommige radiodiskjockeys worden nu extreem goed betaald, ja. Al denk ik dat dat nu wel zo goed als afgelopen is, want alles is - op Qmusic na - zo'n beetje van John de Mol."

4: Buffalo Springfield - For What It's Worth 

"1968, ik debuteerde als diskjockey op het Veronica-schip. Ik was al aan boord als nieuwslezer en kreeg toen de kans. Ik was een buitenbeentje als diskjockey, ik hield van progressieve muziek. Er was natuurlijk ook van alles aan de hand in de wereld. Dit nummer stond voor die grote veranderingen. En ja, ik stond daar als revolutionaire communist in die tijd wel achter."

5 : Jethro Tull - Locomotive Breath

"Een kenmerkend nummer voor die tijd. Ik nam het programma van Joost den Draaijer over. Dat was wat, hoor. Hoe kon ik zo'n populair programma doen vergeten? Maar het prettige was: Lexjo - zo heette mijn show - was in de avonduren dus ik kon draaien wat ik wilde. Progressieve muziek, dat lag me wel. In die avonden zijn songs geboren die overdag niet werden gedraaid."

6: Jefferson Airplane - White Rabbit 

"Twee herinneringen heb ik aan Jefferson Airplane. De eerste is hun optreden in het Concertgebouw - wat in die tijd vloeken in de kerk was, natuurlijk. Maar het was geweldig. Ze speelden met vloeistofprojectie op de achtergrond. Revolutionair! En de tweede mijlpaal was hun optreden op het popfestival van Kralingen, het Woodstock van Nederland. De vrije liefde, de vrije seks: dat festival markeerde de vrijheid. Nee, ik denk daar niet met weemoed aan. Weemoed is iets wat je mist, zo van 'leefde ik toen nog maar'. Maar je merkt het wel, ik praat er nog graag over."

7: The Buoys - Give Up Your Guns 

"Een typisch Top 100 Allertijden-nummer. Een radiostation kan niet zonder. Hitlijsten zijn belangrijk voor goede radio. Het top-40 format is een van de belangrijkste standaarden in de radiowereld. Hoogtepunt was voor mij wel Hitradio Veronica in de jaren 80. Herkenbaar zijn, horizontaal programmeren, het juiste format kiezen, maar ook de menselijke maat aanhouden. Al die research over wat de luisteraar precies wil, het is de dood in de pot, het is een gebrek aan gevoel bij muzieksamenstellers. Iemand moet pokkeherrie durven draaien. Natuurlijk gaat het me aan het hart als ik nu zie wat er van Veronica over is. Als ze bij Veronica niet aan hun eigen ondergang hadden gewerkt hadden we nu geen Radio 538 gehad."

8: Skylark - Wildflower 

Er zijn nummers die ik niet meer kan horen. 'Du' van Peter Maffay. Vreselijk. 'Bohemian Rhapsody', 'Hotel California': wereldnummers, zonder meer, maar ik wil ze niet meer horen. 'Skylark' daarentegen kun je altijd en overal draaien, op elk radiostation. Ik vind het zo goed vanwege dat fantastische gitaarintro en ik vond het toen goed omdat niemand anders het leuk vond."

Lex Harding en Tjerk Lammers. De geschiedenis van de popmuziek in 78 songs, 283 blz. € 39,99 (inclusief 4 cd's) Beeld RV
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden