null Beeld
Beeld

Tv-columnMaaike Bos

Lekker als alles in de soep loopt, maar het moet wel grappig blijven: liever ‘Deep shit’ dan ‘De Dansmarathon’

Ze zitten diep in de shit, of ze raken er diep in – dat is de kwestie. Zondagavond begon de nieuwe comedyserie Deep shit (BNNVara) over twee ‘vinexvrouwen’ die de sleur van hun gesettelde gezinsleven willen ontvluchten. Ik keek opvallend ontspannen naar de eerste aflevering, en besefte hoe ­lekker het is om eens alles in de soep te zien lopen.

Even tussendoor: dan moet het wel grappig blijven. Bij De Dansmarathon op SBS6 dit weekend ging de ene na de andere kandidaat bewusteloos tegen de vlakte. Het was pijnlijk om het gestrompel en de gedes­­o­riënteerde blikken te zien van mensen die al vijftig uur zonder slaap stonden te bewegen om een ton euro prijzengeld te winnen. Squid Game versie Nederland.

Dan verkies ik liever de ‘shit’ van Veerle (Jennifer Hoffman) en Sara (Fockeline Ouwerkerk). Het begint meteen vet aangezet in de supermarkt waar ze elkaar voor het eerst ontmoeten. Zelfde Citroën-gezinswagen, zelfde kuitlange jas, zelfde boodschappenmand – en tot hun schrik exact dezelfde inhoud in hun winkelwagentje. Bij het schap van de aanbiedingswijnen volgt de eerste confrontatie onder de tonen van een wildwest-cowboymuziekje. Zo’n scène doet vaag denken aan de film Pulp Fiction, waarin ook semi-betekenisvol op ogen wordt ingezoomd in de meest zinloze scènes. Daar staan ze, in gespannen afwachting – wie trekt als eerste de revolver? Nee, wie grijpt het eerst naar de fles? Veerle legt drie exemplaren bij Sara in de kar en drie bij zichzelf. Snel zet Sara één fles terug om nog een béétje autonoom individu te zijn.

‘Ik heb zin om iemand te wurgen’

Wanneer de rij bij de kassa stagneert en beiden zonder te betalen met volle kar doorlopen, begint het onbedoeld criminele avontuur voor deze moderne Thelma & Louise (die film uit 1991 met Susan Sarandon en Geena Davis). “Ik verveel me”, zegt Veerle passief-agressief in Sara’s auto. “Ik heb zin om iemand te wurgen. Moet het wel het juiste type nek zijn.”

Ze hebben hun levens misschien wel te goed op een rij, met hun goed gekapte haar, wijsneuzige marketingpraatjes die een goede baan verraden en hun lichte woning in het nieuwe Almere Duin. Wanneer ze via een hangjongere per ongeluk aan een (replica van een) pistool komen en een dierenwinkel bestormen, ontdekken ze hoe bevrijdend het is om eens ongewenst gedag te vertonen en zich te laten leiden door drift.

Dat was lekker om te spelen, zei Ouwerkerk tegen BNNVara. Hoffman en zij namen samen met producent Fiction Valley (Mocro Maffia, Celblok H) het initiatief voor deze serie, en dat past in een trend. Vrouwen wachten de gelaagde, scherpe rollen niet meer af, maar creëren ze zelf, net als Carice van Houten en Halina Reijn doen met hun productiebedrijf Man Up. Regisseuse Ashgan El-Hamus laatst in Trouw: “We zijn een beeldcultuur gewend waarin mannen imperfect mogen zijn, rafelranden hebben, fouten mogen maken, de bad guy mogen zijn, en vrouwen zich tonen als ­zorgzame, lieve, begripvolle wezens.” Nou, daar zijn Veerle en Sara klaar mee. Ze stellen elkaar ook niet aan hun gezin voor, want “voor je het weet zitten we met de hele bubs drie weken op een naaktcamping aan de Algarve”.

Het is brutaal, vet gefilmd, het is volkomen ongeloofwaardig, het is met de kont ­tegen de krib, kortom, het is puur ontspannen kijken naar deze twee moeders die doen wat wij allemaal weleens zouden willen: er uit breken.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden