Recensie Klassiek

Kruidige interpretatie ‘De Moldau’

Beeld Hans Roggen

Klassiek
Bamberger Symphoniker
Dvorák, Smetana
★★★☆☆ 

Tijdens de Europese tournee van de Bamberger Symphoniker vormde Amsterdam de voorlaatste stop. Vanavond speelt het orkest nog op de Londense Proms en dan breekt een vakantieperiode aan. De programmering wisselde, maar één stuk stond bij elk concert op de lessenaars: Smetana’s ‘Má vlast’ (Mijn vaderland).

De tournee van het orkest onder leiding van chef-dirigent Jakub Hrusa was een langgerekte exercitie, die half mei in Praag begon. En telkens schoof er een andere solist aan. Zo was hoboïst Albrecht Mayer in beeld met Richard Strauss en speelde pianist Daniil Trifonov werk van Rachmaninov. In het Concertgebouw was Joshua Bell aan zet, met het Vioolconcert van Dvorák.

Eeuwige jongensachtigheid

Wanneer Bell aantreedt, ben je altijd van een aantal dingen verzekerd: zijn eeuwige jongensachtigheid – Bell is 51 jaar – gepaard aan een relaxed-trotse houding. Ongeacht het repertoire straalt hij een permanent musiceerplezier uit, hij is verslaafd aan de muziek. Bell heeft een speelse geest, en zijn talent staat geheel in dienst daarvan.

De Amerikaanse violist windt de luisteraar ermee om zijn vinger, ook als hij, zoals deze avond, niet optimaal in vorm is. Dvorák kan briljanter klinken. Vlot kwam alles door, maar met een reeks oneffenheden. Met de stijve orkestrale bijdrage bofte de solist niet.

Jakub Hrusa debuteerde in 2014 bij de Bamberger met Má vlast, muziek uit zijn geboorteland Tsjechië. Dat leidde twee jaar later tot een vaste aanstelling. Voor de musici heeft de reeks uitvoeringen van dit werk daarom een bijzondere betekenis. In het Concertgebouw konden we, hoe conventioneel het programma ook, daarvan meegenieten. De BankGiro Loterij ZomerConcerten haalde de combinatie binnen.

De stroefheid die de begeleiding van het vioolconcert kenmerkte bleef bij Smetana goeddeels achterwege. Van ‘De Moldau’ klonk een verrassend kruidige interpretatie – spontaan applaus natuurlijk na zo’n welbekende voltreffer. Smetana’s Boheemse bossen en velden waren voor de Bamberger reden om extra opzwepend te werk te gaan. Aan decibels geen gebrek, de musici namen het ervan, op uitnodiging van hun chef. Met tuitende oren verlieten we het pand.

Lees ook:

De klassieke top-5 van Frederike Berntsen

Voor pianist Pierre-Laurent Aimard is het avontuur oneindig. Aan de oostkust van Engeland bracht hij Messiaens ‘Catalogue d’Oiseaux’ tot leven. De ervaring was overweldigend, de opname is even bijzonder

Bell in vorm als aanvoerder

Het is nog maar even geleden dat de musici van de Academy of St Martin in the Fields hun geestelijk vader verloren: begin oktober 2016 overleed Neville Marriner. De artistieke leiding van het in 1958 opgerichte kamerorkest is sinds 2011 in handen van Joshua Bell, de eerste musicus in deze rol na Marriner.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden