Review

Klompendans op spitzen heeft toch wel charme

Klassiek ballet in De Doelen. Het is even wennen. Vanwege het Tsjaikovski-thema in het Gergjev Festival kon men uiteraard niet om ballet heen. Tsjaikovski schiep immers drie klassiekers: 'Het zwanenmeer', 'De schone slaapster' en 'De notenkraker'. Toch was het niet een van die balletten waarop het festival de aandacht richtte. In De Doelen werden gisteren en dinsdag de balletten gedanst die George Balanchine maakte op Tsjaikovski's 'Serenade voor strijkers' en op Stravinsky's 'Appolon musagète'.

Voor Tsjaikovski-balletadepten wellicht een teleurstelling, zeker als je het wereldvermaarde balletgezelschap van het Mariinsky Theater uit Sint-Petersburg in huis hebt. Maar er zijn wel meer teleurstellingen in dit wat karige festival; zo is er deze week in Rotterdam ook geen enkele Tsjaikovski-opera te horen. Het orkest en ballet van het Mariinsky Theater zijn in kleine bezetting naar Rotterdam gekomen. Van het orkest kwamen alleen de strijkers (zo'n 35 musici) en de dansers waren met z'n twintigen.

Vorig jaar streek het Mariinsky Ballet neer in de Rotterdamse Schouwburg mét decors, belichting en de hele rataplan voor balletten van Prokofjev. De schouwburg was nu bezet en dus werd op het houten podium van De Doelen, waar normaal de orkestleden zitten, een dansmat gelegd en verdwenen in het middenblok tien rijen stoelen om een 'orkestbak' te creëren. Er was geen voordoek, coulissen ontbraken, de belichting was basaal en toch bleef Balanchine's meesterschap overeind. Vooral het in lichtblauw tule uitgedoste Tsjaikovski-Serenade-ballet was ook in deze ambiance betoverend in zijn ingenieuze eenvoud.

De spitzen maakten in deze akoestische omstandigheden wel een heel erg luid roffelend contrapunt. En hoewel het soms qua geluid wel een klompendans leek en de muziek door al die klossende spitzen soms helemaal dreigde te verdrinken, had ook dit zijn charme. Onnavolgbaar strak in Balanchine's vernuftige lijnenspel en technisch perfect dansten de Mariinsky-dansers op dit geimproviseerde podium alsof ze nooit anders gedaan hadden. Gergjev en de Mariinsky-musici begeleidden de beide balletten met de autoriteit en de zindering die van ze verwacht mag worden.

De vermaarde Russische bariton Sergei Leiferkus zong op zondagmiddag een aangrijpende versie van Moessorgski's 'Liederen en dansen van de dood'. In de tot grand salon omgebouwde Jurriaanse Zaal van De Doelen klonken daarnaast liederen en instrumentale stukken van Cui, Borodin en Balakirev. In het avondconcert zong Leiferkus vervolgens drie aria's uit de opera 'De demoon' van Anton Rubinstein. Dat programma was met stukken van Glinka, het tweede deel uit Sibelius' Eerste symfonie (vreemde keuze) en Tsjaikovski's Tweede een wat onbevredigende lappendeken. Maar ook in deze vroege Tsjaikovski wist Gergjev met het Rotterdams Philharmonisch veel naar boven te halen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden