Recensie De ark van Noach

Klimaatverandering op muziek, de vraag is of het werkt

Cees Geels met op de achtergrond het Nederlands Kamerkoor. Beeld Melle Meivogel

Muziektheater
Nederlands Kamerkoor e.a.
De ark van Noach
★★★☆ ☆ 

Misschien zelf een paar planken kopen en een Black & Decker-set, suggereert Noach, want we passen niet allemaal op de ark. Noach voorziet een zondvloed, de klimaatverandering zal ons te gronde richten, en hij bouwt een schip. "Ja, óf", stelde hij het publiek in het Muziekgebouw aan 't IJ voor, "wat minder vlees eten, of de auto wat vaker laten staan."

Waar halen we over een tijdje onze grondstoffen vandaan? Hoe zit het met de biodiversiteit, het klimaat? Met andere woorden: waar zijn we mee bezig? Het Nederlands Kamerkoor, De Balie en het Muziekgebouw aan 't IJ werken samen in de voorstelling 'De Ark van Noach'. Noach blikt terug, overziet de mensheid, bouwt opnieuw.

Cees Geel is Noach, zijn script is geschreven door Eddy Terstall. Aan een werktafel met een laptop berekent Noach de omvang van de ark, de hoeveelheid dieren. Geel deelt het podium met het Nederlands Kamerkoor, en met verscheidene sprekers die hun visie geven op de klimaatverandering. In Amsterdam waren dat schrijver Erdal Balci en oud-minister Jacqueline Cramer. Om en om klinken gesproken tekst en muziek.

Grappig overkomen

De ingebouwde nonchalance, het quasi-onverschillige van Geels tekst en uitvoering, je moet ervan gediend zijn. De woorden willen soms grappig overkomen, bijdehand, maar die opzet blijft steken. Anders is dat bij de muzikale bijdragen. Onder leiding van Peter Dijkstra komen er pareltjes tot klinken, geschreven in opdracht van het koor. Het ene stuk is avontuurlijker dan het andere.

Telkens is duidelijk dat de uitdaging is aangegaan om met de kwaliteiten van de stem te werken: de noten van Bec Plexus zijn speels en bij Jan-Peter de Graaff valt de kracht van zijn lucide taal op. 'The Waves' van Jacob ter Veldhuis levert de koralen: contemplatieve en stemmige delen. Het kamerkoor doet waar het goed in is: zingen vanuit het hart.

Of de werking van een voorstelling als deze optimaal is, is de vraag. Hoewel Noach (Geel) benadrukt dat hij ons niets wil leren, komt zo'n performance toch over als leermoment. Hoort de politiek op deze manier op het podium thuis? Moet kunst niet over het ongrijpbare gaan? "Kunst is kippenvel of tranen", verkondigden Van Kooten en De Bie ooit. Wellicht dat ze gelijk hebben. L'art pour l'art.

'De Ark van Noach': 9/9 Utrecht, 12/9 Enschede, 14/9 Den Haag. Info: www.nederlandskamerkoor.nl

Lees ook:

Lezen over het klimaatprobleem is nooit leuk, lezen over oplossingen wel

Het klimaatprobleem is gigantisch en de economie put de planeet uit. Maar blijf niet hangen in doem want er zijn oplossingen, staat in twee recent verschenen boeken.

Klimaatpoëzie

Drs P. dichtte al over de Wieringermeerwoestijn toen klimaatverandering niet bestond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden