TV-columnMaaike Bos

'Klem' seizoen drie heeft nog niet echt beet

Een vriendin die al een decennium in het buitenland woont, kwam logeren en keek mee naar ‘Klem’(BNNVara), dat donderdag eindelijk begon aan seizoen drie. Niet gehinderd door enige verwachtingen van de serie (Nederlands topdrama, gelauwerde acteurs, scenarioschrijver en regisseur Frank Ketelaar maakte ook thriller­serie ‘Overspel’ die twee Gouden Kalveren won) beoordeelde ze de eerste aflevering ­geheel op eigen merites. Een goed verhaal trekt de kijker op eigen kracht het plot in.

Ik keek door haar ‘nieuwe’ ogen mee. Wachtte, om het begin van de nieuwe spanningsboog te vinden. Probeerde chocola te maken van wat de hoofdpersonages drijft, nu ze een jaar verder zijn dan waar seizoen twee eindigde.

Het kwam nog niet. “Ik zou hier niet mijn tijd aan besteden”, concludeerde ze eenvoudig. En ik besefte hoe vernietigend dat klonk. Klem is juist een serie die bij de hoofdpersonen, belastingexpert Hugo ­Warmond (Barry Atsma) en ex-topcrimineel Marius Milner (Jacob Derwig), langzaam de duimschroeven aandraait. De dochtertjes van beide vaders zijn hartsvriendinnen, wat een persoonlijke basis legt. Natuurlijk raakt die brave Hugo ook weer verstrikt in het criminele milieu van Marius, die op zijn beurt zijn gezin niet uit de problemen zal kunnen houden. Het hoort bij deze serie om klein te beginnen. Ondertussen zijn de warme cinematografie en verrassende dialogen terug: “We hebben geen relatie, we zijn namelijk getrouwd”, zegt Marius bij de relatietherapeut. In hoeverre moet het plot in de eerste aflevering al vlot getrokken zijn, kun je ­tegenwerpen.

Onheilspellend

We zijn verwend geraakt door onze visuele cultuur waarin geweld, spanning en seks onmiddellijk ons primaire krokodillenbrein moeten prikkelen. Als het maar een vecht- vlucht-of vriesreactie oproept, heeft het de aandacht. Dat doet scenarioschrijver Ketelaar niet. We kunnen verzekerd zijn van een grande finale, want Ketelaar maakt per definitie maar drie seizoenen, zei hij donderdag in de NRC. “Dan is alles wel verteld.” Alleen kwam dit begin wel minimaal op gang.

De motieven van Marius zijn troebel. Hij wordt bij het busje goederen van zijn nieuwe baas overvallen maar dat verhaal blijft vaag. Waarschijnlijk is het opzet – maar hij wilde toch ‘schoon’ leven? Ik merk ook dat zijn plat Amsterdamse accent de acteur ­Jacob Derwig veel moeite kost, wat afleidt.

Hugo raakt eveneens langzaam in zijn ‘nieuwe begin’ verstrikt, zoals de aflevering heet. Hij was oneervol ontslagen bij de ­Belastingdienst vanwege zijn criminele banden en heeft nu een belastingadviespraktijk die niet loopt. De Fiod benadert hem om ­informant te worden van zijn cliënt, schimmig zakenman Maurice Samuels (Thom Hoffman), in ruil voor eerherstel.

“Dit is een wespennest, in een beerput, in een krokodillenvijver!”, sputtert Hugo nog tegen, en hij vraagt in ruil om garanties voor een nieuwe beoordeling van zijn ontslag. Die krijgt hij nauwelijks, maar aan zijn ogen zie je dat hij toch al gekozen heeft. In de laatste tien minuten smelt Marius goud, duikt Hugo in de krochten van Samuels’ ­geheime boekhouding en breekt het zweet beide heren weer uit. Eindelijk herken ik weer dat onheilspellende gevoel van vorige seizoenen, en ik kijk uit naar volgende week.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden