Review

KIOSK

Spervuur van argumenten maar geen onderzoek

Zoals het activisten betaamt is er ook veel klein nieuws van harde acties tegen gentechnologische bedrijven in Vlaanderen en bontfokkerijen in Duitsland. Overigens stammen die berichten dan weer vaak uit de burgerlijke pers. 'Tegenstanders globalisering boeken succes' meldt dat de Wereldbank heeft besloten de conferentie die begin juni in Barcelona was gepland af te gelasten in verband met dreigende acties. Het nieuws wordt vervolgd met 'In het persbericht van de Wereldbank worden de activisten vergeleken met de nazi's en hun poging tot verstoring van de conferentie met boekverbrandingen.' De Spaanse activisten lieten hierop weten de conferentie niet als een wetenschappelijke bijeenkomst te beschouwen, maar 'als een oefening in public relations die op een totale mislukking zou zijn uitgelopen, wanneer ze zou zijn geconfronteerd met de kracht en de dreiging van een sociale beweging die veel groter is en meer groepen representeert dan het clubje neoliberale wetenschappers dat zich in Barcelona had willen verzamelen'. De gebruikelijke artikelen tegen de groeiende databestanden die overheid en bedrijfsleven aanleggen en tegen de manipulering van het DNA bevestigen de indruk dat Ravage niet bedoeld is om enige bewering te onderzoeken, maar om stellingen te betrekken en een spervuur van rijpe, groene en repeterende argumenten gaande te houden. Daarmee evenaren de activisten de slaapverwekkende logo's en litanieën van hun tegenstanders, en moet de burgerlijke pers maar de zeldzame interessante ogenblikken uit deze artilleriebeschietingen zien te vissen.

Mooi nieuw links en gegroefd arbeiderisme

Arranca!, 'Start!' in het Spaans, is een Duits tijdschrift. De omslag met een morsig groepje jongeren rond een televisie doet denken dat het een punkblaadje betreft, maar de degelijke inhoud vol 'Schwerpunkte' herinnert de lezer eraan dat in Duitsland ook extreem-links een doodserieuze zaak is. Het zwaartepunt van dit nummer is het al dan niet bestaan van een 'mooi nieuw links'. Om die vraag te beantwoorden komen tussen de artikelen door anonieme personen aan het woord: 'Overigens vind ik het altijd weer jammer hoe zelden de geslachtsverhoudingen onderwerp zijn bij links (dat is dan nog zachtjes uitgedrukt). Dat doet mij vaak twijfelen aan mijn politieke activiteiten en brengt woedeaanvallen met zich mee.' Een studente, 23. De Arranca-redactie beantwoordt trouwens ook zelf de vraag: 'Met mooi nieuw links wordt een niet (of niet in de eerste plaats) op de staat, partijen of vakbonden afgestemd links bedoeld, dat de bestaande machtsverhoudingen in grondige eisen en acties ter discussie stelt.' Toon en aanpak van de Duitse kameraden zijn verschillend van het vrolijke geschreeuw van Ravage. Toch lijkt ook een Duits thema te onderscheiden, zoals de monarchie onder de Hollandse anarchisten. De vreemdelingenkwestie. De migratie en het halt daaraan toegeroepen wordt in een fel politiek licht gezet: 'De beperking van de bewegingsvrijheid en de internering van mensen in andere continenten betekent bewegingsvrijheid voor het westerse kapitaal zonder bewegingsvrijheid voor mensen. Van die toestand profiteren alleen de westerse landen.' En: 'De regering gebruikt de politieke strijd van de vluchtelingen als camouflage voor de racistische wetten die haar georganiseerde belangen steunen. Dat leidt tot een 'boom' van maatschappelijk werkers die over de ruggen van de slachtoffers van de Duitse neokoloniale politiek hun persoonlijke carrière opbouwen.' Taal en logica lijken hier de bocht uitgevlogen. Dat is ook een verschil, een uitgewerkte complottheorie waar de Hollandse activisten een bonte verzameling van grieven deponeren. Die politieke paranoia laat onverlet dat het blad een juist bijzonder evenwichtig artikel heeft over 'Duits links en het conflict in het Nabije Oosten'. Balancerend op het scherp van de snede probeert Heidi Niggemann recht te doen aan alle partijen, met inbegrip van de netelige positie van Duitsland: 'Met Auschwitz draagt Duitsland een aanzienlijke verantwoordelijkheid voor het conflict in het Nabije Oosten.'

CNT heet het orgaan van de oudste anarchistenbond in Europa, de Spaanse syndicalisten. Aan het papier, de opmaak maar vooral de kwesties die ter sprake komen, lees je de klassieke snit van de arbeidersbeweging af. Het nummer opent met overwegingen bij de eerste mei: 'Geen enkel resultaat of recht dat door de arbeiders gewonnen is, is de werkende klasse ooit door iemand geschonken,' dreunt het. De meeste kolommen gaan op aan ouderwetse arbeidsconflicten, waarbij door de patroons en de politie een geweld wordt gebruikt dat in Nederland en Duitsland al in geen tientallen jaren meer voorkomt. Ook vrouwenmishandeling komt aan bod. Maar niet in het postmoderne jargon van Arranca!, dat oproept tot 'Move your body - om de bewegingsloze verkrachtingsdiscussie onder links vlot te trekken'. Er is in CNT ook aandacht voor de harde wetgeving en beroerde leefomstandigheden waaronder immigranten in Spanje lijden. Maar het bedrijvennieuws overheerst, en de belangstelling voor globaliseringsvraagstukken die de noordelijke 'compañeros' bezielt is marginaal. Nee, in Spanje geen 'mooi nieuw links', maar nog gegroefd arbeiderisme.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden