RecensieHet eiland van olifant

Kijkplezier te over in dit uitbundige prentenboek van Leo Timmers

Olifant op zee komt in zwaar weer en bouwt zelf een eiland. Leo Timmers overtreft zichzelf.

Vlaming Leo Timmers brak vorig jaar in Nederland door bij het grote publiek met zijn prentenboek Een huis voor Harry, dat centraal stond tijdens De Nationale Voorleesdagen. Hij had toen al een mooi oeuvre prentenboeken op zijn naam staan en publiceerde sindsdien nog twee geslaagde boeken: Aap op straat en Waar is de draak?

Maar zijn nieuwste, met vlot rijmende voorleestekst, steekt daar nog weer bovenuit. Timmers mixt het frisse uiterlijk van Harry - veel witte achtergronden - met de spectaculaire platen vol kleur, voertuigen en grappen, die we uit andere boeken van hem kennen.

De visuele opbouw is sterk: de eerste tien bladzijden is alleen Olifant in beeld, die in een bootje de zee opgaat, maar in zwaar weer terechtkomt en omslaat. Prachtig is hier de zichtbare textuur van de vettige verf waarmee de zwartblauwe golven geschilderd zijn: met ruige penseelstreken en witte schuimkopjes.

Olifant, wiens harde huid ook bijna tastbaar is afgebeeld, drijft naar een rotspuntje middenin de uitgestrekte zee, waar hij net op kan staan: een illustratie die zijn verlatenheid voelbaar maakt. Wat nu?

Het boek wordt almaar uitbundiger

In de eerste helft van het boek gebruikt Timmers, naast grijs-zwart-wit, alleen de primaire kleuren. Maar langzaam komen er nu meer heldere kleuren in het boek én andere personages, die niet zouden misstaan in een animatiefilm. Ze varen langs in verschillende vaartuigen, waarop Timmers zijn passie voor het tekenen van vervoersmiddelen weer kon uitleven, maar steeds gaan ze kapot voor Olifant ermee gered kan worden. Van de brokstukken bouwt hij op het rotspuntje een uitdijend eiland, dat zo’n fijne plek wordt dat hij en de bezoekers er besluiten te blijven. Een speelse metafoor voor het vinden van je bestemming in het leven.

Het boek wordt almaar uitbundiger en humorvoller, de visuele vondsten talrijker. Op het zeil van het tweede bootje dat arriveert staat een grote 2, de acht meeuwen rond het eiland halen malle fratsen uit, het logo van het vrachtschip past precies bij de kapitein, Slang neemt zijn intrek in een schoorsteenpijp, er breekt een container met badeendjes open (een knipoog naar Tien kleine rubbereendjes van Eric Carle?).

Eén minpunt: door de witte schotelogen die Timmers al zijn personages geeft, lijken hun blikken wel erg op elkaar en kijken ze vaak apathisch of verschrikt. De variatie in emoties en uitdrukkingen had sterker gemogen. Maar verder: kijkplezier te over.

Beeld -

Leo Timmers
Het eiland van Olifant
Querido, 42 blz. € 16,99. Vanaf 3 jaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden