Recensie

Kamermuziek op de puurst mogelijke manier met een sterrencast

Janine Jansen, Martha Argerich en Mischa Maisky.Beeld Photo: Eduardus Lee | www.eduard

Klassiek
Mischa Maisky, Martha Argerich, Janine Jansen
Beethoven, Mendelssohn e.a.
★★★★

Zeg maar gerust een sterrencast: Mischa Maisky, Martha Argerich en Janine Jansen samen op een podium. Cellist Mischa Maisky viert zijn zeventigste verjaardag en dat doet hij middels een tournee met muzikale vrienden. Tot de tussenstops behoorde ook een afgeladen Grote Zaal van het Concertgebouw.

De Let Maisky is leerling van de legendarische cellist Mstislav Rostropovitsj en diens collega Gregor Piatigorsky, daar zijn er niet veel van. Hij behoort tot de grootste cellisten van zijn generatie.

Bij Maisky zwiert en zwabbert er altijd van alles: zijn grijze manen, de mouwen van zijn bloes, zijn broekspijpen en, niet te vergeten, zijn vibrato. De romantische, met de linkerhand dik aangezette toon is des Maiskys. Hij kan uiterst smakelijk in een noot gaan 'hangen'. Dat vettige - hij kan het niet laten - je houdt ervan of niet: het is een verschil van dag en nacht met zijn speelmaatjes.

Argerich is zesenzeventig en ze is als een rots in de branding. Kaarsrecht zit ze achter de toetsen. Geen artistiekerige bewegingen, maar dwingende inzetten bepaalden goeddeels het karakter van een stuk als Beethovens Tweede sonate voor cello en piano: klassiek, met de smeuïge klank van een vleugel. Mischa Maisky streek er soepeltjes op los.

Het feestvarken had ook een moment rust, toen Jansen en Argerich - een hoogst originele combinatie - alle kleuren van de regenboog op een subtiele manier verwerkten in Schumanns Eerste sonate voor viool en piano.

Smullen

Smullen was het met zowel Sjostakovitsj' Tweede pianotrio als met Mendelssohns Eerste. Het kan zijn dat het gelegenheidsgezelschap hier en daar niet ideaal in balans was: iets meer vrijheid van Jansen, of Argerich wat ruiger dan de strijkers. Het zal best, maar op het podium zat een drietal dat voluit kamermuziek maakte, op de puurst mogelijke manier.

Iemand in het publiek verwoordde het zo: "Ze hoeven niets meer te bewijzen". En zo was het, de natuurlijke intensiteit die daaruit voortvloeide overmande de zaal.

Lees hier meer muziekrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden