RecensieFilm

‘Kala Azar’ is een poëtisch drama over liefde en dode huisdieren

Jong Grieks koppel bedrijft de liefde in Kala Azar.

Kala Azar 
Regie: Janis Rafa
Met Pinelopi Tsilika en Dimitris Lalos
★★★☆☆

Je zou ‘Kala Azar’ een film tegen onverschilligheid kunnen noemen. Het jonge Griekse stel dat we een tijdje volgen, werkt voor een dierencrematorium. In een busje rijden ze rond om dode huisdieren op te halen bij hun droevige baasjes. Na de crematie keren ze terug met de as. Opvallend zijn de kleine, tedere gebaren. Als het stel een dode kat vindt, raakt zij de vacht nog even aan, voordat hij het dier in een plastic zak laat glijden. Zij riskeert zelfs haar leven voor een dode hond die langs een drukke snelweg ligt.

Namen hebben de man en de vrouw niet. Gesproken wordt er ook nauwelijks. Kala Azar, vernoemd naar een infectieziekte die grootschalige sterfte veroorzaakt onder honden in Zuid-Europa, maakt geen verschil tussen mens en dier. Het stel bedrijft de liefde achter in het busje, of tussen metershoge cactussen. Het is niks speciaals, het is gewoon onderdeel van het leven.

Je merkt wel dat de Griekse regisseuse Janis Rafa, die in Athene en Amsterdam woont en werkt, een achtergrond heeft in de experimentele cinema. Kala Azar, haar eerste bioscoopfilm, is een onderdompeling in een poëtisch getoonzet drama. De schaduw van een doornenstruik op de witte rug van de man paart hem aan Jezus. Het naakte zwempartijtje in een natuurbad roept associaties op met Adam en Eva in het paradijs. Maar dan rijdt het stel zelf een hond aan, en komt alles op losse schroeven te staan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden