RecensieJeugdtheater

Juffenballet: een onderwijsparodie vol fantasie

De juffen in ‘Juffenballet’ hebben een hekel aan luie kinderen en zeurende ouders.Beeld Kamerich & Budwilowitz/EYES2

Jeugdtheater
BonteHond en Maas Theater en Dans 
Juffenballet
★★★★☆ (4)

Juf Stroop met haar ijdeltuiterij, Juf Kruidvat met haar bulderende stem en Juf Blauwzuur met haar venijnige zwiepstok hebben een hekel aan luie kinderen en zeurende ouders. In de muziektheatervoorstelling ‘Juffenballet’ zien we de heks-achtige dames na schooltijd dansen in het duistere bos en plannetjes smeden om het roer radicaal om te gooien. 

Schrijfster Moniek Merkx en regisseur René Geerlings maakten een sprankelende grote zaalvoorstelling vol heksen, humor, sprookjesbeelden en woordgrappen over de prestatiedruk in het onderwijs. De 21ste eeuw vraagt om nieuwe vaardigheden, vinden de juffen, en de flowerpoweridealen van de schooldirectrice Juf Maanzaad zijn verleden tijd. De arme hippiejuf in haar slobberjurk wordt vergiftigd met kruidenthee en raakt blind.

Prestatiedruk

De dames die de macht overnemen hebben zo hun eigen ideeën over het onderwijs van de toekomst. Juf Stroop, een komische rol in travestie van ­Serano Pinas, vindt vakken als mode, gamen en aerobic van belang. Zelf paradeert ze in een extravagante paarse verenjurk à la Moulin Rouge over de catwalk. De ijskoude Juf Blauwzuur is meer van de orde en tucht. Ze is dól op de leerlingvolgsystemen en registratieformulieren die de prestatiedruk lekker opvoeren. Hilarisch is haar tirade over ouders die hun kinderen niet opvoeden en brutaal de klas instappen om de juf overal de schuld van te geven. Roosmarijn Luyten speelt en zingt de rol met verve.

Juf Kruidvat geeft de kinderen in de zaal een aerobic-les. “Omhóóg uit die luie stoelen en op en neer springen maar”, buldert de militant geklede juf. Het jonge publiek doet graag mee en als de juffen op het podium vragen welke vakken ze het liefst willen, gaan bij ‘gamevaardigheden’ natuurlijk de meeste vingers omhoog. Het is een fantasierijke en treffende parodie op de onderwijskwesties van deze tijd. Zonder uitleggerig te zijn passeren allerlei actuele thema’s de revue. Te hoge werkdruk en prestatiedruk, ouders die denken dat hun kind een genie is en te weinig ruimte in de klas voor creativiteit. 

Spontaan applaus

De acht acteurs en dansers laten strak gestileerd spel zien, met vaste gebaartjes die aangeven dat de schooljuffen een eigen taaltje hebben op school. De choreografieën zijn vol vaart en verrassingen, zoals de klas kinderen die hyperactief over de stoelen buitelen en de nieuwe stagiaire tot wanhoop drijven. Dansen, acteren en zingen lopen vloeiend in elkaar over en geven de voorstelling een sprankelende uitstraling. Het prachtig gezongen lied van Juf Blauwzuur, over de winter die onder haar bewind de intrede doet op school, krijgt zelfs spontaan applaus. 

De decors veranderen mee, van weelderig paarse coulissen tot strakke, zwarte kubussen en dwarrelende sneeuwvlokken. Op de achtergrond verschijnt een schilderachtig vormgegeven bos waar de verstoten school­directrice Maanzaad nog steeds ronddoolt. De soundscape met muziek en grillige geluidseffecten zorgt in combinatie met de heks-achtige personage voor een voortdurende sfeer van suspense. Gelukkig heeft de school ook een betrouwbare stagiaire die de school van de ondergang redt en gewoon doet waar zij goed in is: lesgeven. Bovendien heeft ze die ene eigenschap waar het allemaal om draait. Ze houdt van kinderen!

Nog te zien t/m 29 april www.maastd.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden