Zelfgemaakt

Judi Dijksma maakt de gezonde peulvrucht geschikt voor de zoetekauw

Dat peulvruchten gezond zijn, wist Judi Dijksma wel. Maar als zoetekauw had ze nieuwe recepten nodig.

Judi Dijksma (40) was nou niet bepaald het type moeder dat ‘de hele dag gezonde dingen voor haar kinderen stond te bakken’, benadrukt ze. “Ik hou ook gewoon erg van de supermarkt. Wel zo makkelijk.” Maar ruim drie jaar geleden - haar zoon en dochter waren destijds drie en één jaar - ontdekte ze dat haar kinderen net zo’n zoetekauwen werden als zijzelf, en dat die supermarkt hen in de categorie ‘zoet’ bar weinig voedzaams te bieden had. “Droge biscuits waren de gezondste optie.”

Op een avond in de kroeg begon een vriendin, ook jonge moeder, over alle gerechten die ze maakte van peulvruchten vol eiwitten, vezels, B-vitaminen en mineralen. En hé, waarom zouden ze daar niks zoets van maken? Voor Dijksma het wist stonden hun huiskamers vol wellende bonen. In de avonduren vogelden ze recepten uit: brownies van kapucijners, cake van witte bonen. Het experiment werd een heus bedrijfje, en voortaan stonden Dijksma en haar vriendin iedere zaterdag om zeven uur ’s ochtends bonencakes te bakken in een bevriende bakkerij in de Amsterdamse Pijp.

“Gewoon heel vies”

Ze brachten de cakejes zelf met de bakfiets naar afnemers als cafés, bakkerijen en kantoorkantines. Maar een doorslaand commercieel succes werd het niet. De gedroogde bonen waren inmiddels weliswaar verruild voor gekookte bonen uit blik, de productie bleef erg arbeidsintensief. In cafés lagen de cakejes naast de traditionele koeken en taartjes - mensen zien het woord ‘bonen’ staan, en kiezen dan liever wat ze al kennen.”

Toch lieten de bonen Dijksma niet los. Wat kun je nou nog méér doen met dat romige bonenbeslag? Uitsmeren! Spread the Peas, noemde ze het nieuwe bedrijf: zoet broodbeleg van bonen. Weer sloeg ze aan het experimenteren in haar keuken. “Mijn eerste gedachte was met een smaak te komen die nog niet bestond voor op brood. En zelf hou ik erg van drop.” Maar een dropspread van bonen bleek iets te veel van het goeie voor haar testpanel van vrienden en familie. “Niemand wilde drop op brood.” Ook andere verzinsels zoals framboos-basilicum, of lavendel - “gewoon heel vies” - sneuvelden. Uiteindelijk kwam ze uit bij drie ‘klassieke’ smaken: chocolade, kokos en kaneel. De spreads bestaan voor 50 tot 60 procent uit witte of bruine bonen en zijn gezoet met honing. “Ze bevatten ruim de helft minder suiker als bijvoorbeeld hagelslag of chocopasta”, zegt Dijksma trots. Ze sloot een lening af en vond een fabriek die de spreads voor haar wilde produceren.

Precies een jaar geleden belde ze naar supermarkt Jumbo: die wilden toch innovatief zijn? Nou, dan had Dijksma wel iets. Ze vertelde haar verhaal aan de receptionist, die haar doorverbond met de volgende medewerker, net zo lang tot Dijksma voor elkaar had dat ze haar bonenspreads mocht komen laten proeven. Half mei lag Spread the Peas in de eerste supermarkten. De klanten moeten nog een beetje wennen. “De spread moet in het koelschap, een vreemde plek voor zoet beleg.” Gelukkig is er ook nog online verkoop, en onderzoekt Dijksma nu de mogelijkheden voor een ongekoelde variant. “Naast de chocopasta in het schap, dat zou ideaal zijn. Dan snappen mensen het meteen.”

Meer info: spreadthepeas.nl

In deze rubriek vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben. Lees andere afleveringen op trouw.nl/zelfgemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden