Ik heb een droom

Journalist Peter-Paul de Baar: Ik droom vaak dat ik terug naar school moet

Peter-Paul de Baar Beeld Jörgen Caris

‘Vannacht veranderde ik een oosterse prinses voor haar eigen veiligheid in een visje en stopte haar in een oude klok. 

Na een tijdje dacht ik: die tikkende klok is toch niet prettig voor zo’n visje, ze moet eruit, maar dat lukte me niet en net toen ik me afvroeg hoe ik haar weer in de oude vorm kreeg, werd ik wakker van bouwvakkers die langs mijn raam kachelden en de buitenboel gingen schilderen.

Een volslagen onzinnige droom, dat ik me de details zo herinner is nogal uitzonderlijk. Eigenlijk wantrouw ik mensen een beetje die nauwkeurig hun dromen kunnen navertellen. Als ik ze probeer te reconstrueren loopt alles door elkaar. Ik herken wel bepaalde patronen, thema’s en vooral plekken: vaak mijn ouderlijk huis in Haarlem, en ook weleens het instituut waar ik geschiedenis heb gestudeerd. Het zijn veel binnenshuis-dromen, weinig straattaferelen, al ben ik dertig jaar hoofdredacteur van het blad Ons Amsterdam geweest.

Af en toe droom ik over fantastische uitvindingen die ik ’s morgens helaas niet meer weet te achterhalen. Maar ik ben vooral knap in faalangstdromen. Vaak hebben ze met onderwijs te maken: ik val door de mand en moet terug naar school omdat ik ten onrechte een diploma heb gehaald. Maar dan vrees ik dat de leraar, die niet op de hoogte is van deze misstand, zal denken: wat komt die jongeheer hier doen? Ik besluit daarom in elk geval het eerste uur te spijbelen en daarna zie ik dan wel, haha.

Verschrikkelijke klus

Misschien is die droom deels te verklaren uit het feit dat ik tijdens mijn studie nooit de aantekening didactiek heb gehaald. Ik zag mezelf niet voor de klas staan, orde houden leek me een verschrikkelijke klus, en ik heb het vak dan ook nooit uitgeoefend. Toch vond ik het een van de belangrijkste taken die je in de maatschappij kan hebben, één die meer waardering verdient, zoals Theo Thijssen terecht vond. Ik ben een groot liefhebber van zijn werk en heb me gaandeweg steeds meer laten meeslepen door zijn betrokkenheid bij het onderwijs. Hij was zelf onderwijzer en werd later bestuurslid van de onderwijsvakbond en socialistisch politicus - als schrijver putte hij veel uit zijn eigen werkelijkheid. Zo is meester Staal, de bevlogen leerkracht die in zijn roman ‘De gelukkige klas’ oog heeft voor zijn leerlingen en hun achtergrond, een beetje zijn alter ego.

‘De gelukkige klas’ is nu gekozen als titel van een symposium over de huidige relevantie van onderwijsvraagstukken waar Thijssen zich over opwond. De ongelijke kansen in het onderwijs bijvoorbeeld: kinderen van onbemiddelde ouders konden begin twintigste eeuw geen behoorlijke opleiding volgen. Ook kregen onderwijzers in zijn ogen te weinig salaris en werd hun zelfstandigheid te veel ingeperkt. Het is mooi om te zien dat Thijssen, een man van de nuchtere praktijk, idealen had die nog heel actueel zijn.”

Journalist Peter-Paul de Baar (1952) werkt aan een biografie van Theo Thijssen en is medeoprichter van het Theo Thijssenmuseum (Amsterdam) waar nu de expositie ‘De gelukkige klas’ is te zien. Symposium: 15/12, Calvijn College, Amsterdam.

In de interviewrubriek ‘Ik heb een droom’ vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of ‘s nachts. Lees alle eerdere afleveringen hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden