interview

Jeangu Macrooy: De hoop en dankbaarheid die in geloof zitten, vind ik heel mooi

Singer-songwriter Jeangu Macrooy: Je hoeft als artiest geen oplossingen te bieden.Beeld Jean-Pierre Jans

Singer-songwriter Jeangu Macrooy tourt de komende maand door kerken in Nederland. Zonder zijn band, met zijn gitaar en zijn liedjes.

In stilte kijkt Jeangu Macrooy even rond. Zijn afro piept over de rand van het balkon, hoog bovenin de Keizersgrachtkerk. Dan, na een paar getokkelde tonen uit zijn akoestische gitaar, vult zijn diep-romige stemgeluid het lege kerkschip. Het is straks de laatste halte van zijn kerkentournee, even voor het interview test Macrooy er de imponerende akoestiek. In mei tourt hij langs acht kerken in Nederland. Zonder band, alleen hij, zijn gitaar en zijn liedjes. En verhalen over die liedjes.

Een prachtige plek, de lege Keizersgrachtkerk. De rust is er zalig, verscholen voor de zaterdagmiddagdrukte van het Amsterdamse centrum. Ook los van zijn kerkelijke functie is het een perfecte plek voor bezinning, meent Macrooy (24). En tijdens zijn aanstaande tournee wil hij, samen met het publiek, bezinnen op de nummers die hij de afgelopen jaren schreef.

De katholiek opgevoede Macrooy kwam als kind vaak in de kerk, thuis in Paramaribo. "Het idee van een kerk, van een gemeenschap, vind ik erg mooi. Dat er een vast moment in de week is waarop mensen bij elkaar komen. Om positieve energie met elkaar uit te wisselen. Alleen het gelovige gedeelte... op een gegeven moment voelde ik me er niet meer thuis", vertelt hij even later in een café om de hoek. De lange, slanke zanger praat bedachtzaam, soms nadenkend plukkend aan zijn vlassige baardje.

"Er werden bepaalde dingen over homoseksualiteit gezegd. En ik dacht, waarom zit ik hier nog? Ik voelde me niet meer welkom, ik voelde me minderwaardig. Dat is geen gevoel dat je wilt hebben als je naar de kerk toe gaat."

In het nummer 'In the name of' zingt hij hoe hij van zijn geloof afstapte. Het is het afsluitende nummer van het vorig jaar verschenen 'High On You', zijn goed ontvangen debuutalbum, vol ambachtelijke soulpop.

"In dat nummer zing ik hoe deze God 'a man-made concept' is, en hoe het geschrift verkeerd begrepen is. Dat kan heftig zijn, maar ik zing ook bewust niet God, maar 'this God.' Eentje die mensen in hun hoofd creëren. Die niet alleen maar liefde is, maar bepaalde mensen wegzet. Dat is niet hoe ik het geloof wil zien. Want ik heb ook genoeg uit het geloof overgenomen.

"De hoop en dankbaarheid voor alles in het leven, die in geloof zit, vind ik heel mooi. Dat je negatieve dingen niet zwaarder moet wegen dan de positieve. De rust die het kan geven. Dat je elkaar vergeeft."

Hij gniffelt. "Ik ben wel spiritueel, ja. Ik geloof dat wanneer je positieve energie uitzendt, je die terugkrijgt. En ik denk dat het belangrijk is om af en toe naar de sterrenhemel of de oceaan te kijken en je dan heel klein te voelen. Een bepaalde arrogantie is de mensheid wel eigen. We zitten 'on top of the foodchain'. Dat kan zo zijn, maar je moet je realiseren dat je deel bent van een groter geheel."

Naast 'In the name of' is ook 'Step Into The Water' beïnvloed door het geloof. Hij gebruikt de doop als metafoor voor een nieuw begin. Ofwel, voor wat hij zelf heeft meegemaakt, de afgelopen jaren.

Macrooy was krap twintig toen hij vanuit Paramaribo naar Nederland verhuisde. Hij was hier wel eens geweest, op vakantie, op bezoek bij familie. Maar het was de eerste keer dat hij uit huis ging. Naar een ander land, een ander werelddeel. In september 2014 begon hij aan het conservatorium van Enschede, aan de bacheloropleiding singer/songwriter. Hij wilde leren hoe popliedjes te schrijven, de muziekscholen in Suriname zijn daar wat minder op ingesteld.

Zat hij daar, alleen, op zijn kamertje in Hengelo, een koude Nederlandse winter voor de boeg. Hij verliet zijn familie, zijn tweelingbroer Xillan, met wie hij altijd heel hecht was.

Een week nadat hij op Schiphol landde schreef hij 'Tell Me Father', de eerste muziek die hij in Nederland schreef. "Dat gaat over het gevoel dat ik toen had. Dat ik mezelf echt moest gaan bewijzen. Ik wilde mijn familie trots maken."

Intuïtie

Dankzij die familie en dankzij crowdfunding kreeg hij het geld bij elkaar om in Nederland te gaan studeren. "Ik weet nu dat ik heel erg op mijn intuïtie kan vertrouwen. Ik moest ook echt dát jaar díe stap nemen. Het voelde als nu of nooit. Allemaal gebaseerd op die intuïtie."

Hij noemt die verhuizing de beste beslissing die hij ooit heeft genomen. En dat is niet zo gek. Want sinds hij op het conservatorium van Enschede werd ontdekt door producer Pieter 'Perquisite' Perquin, ging het hard met Macrooy, de afgelopen twee jaar, met optredens op North Sea Jazz, Lowlands, een nagenoeg uitverkochte clubtour, een goed ontvangen debuutplaat. Het had ook anders kunnen lopen. "Maar daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Ik heb nooit gedacht, o nee, ik faal. Ik geloof dat het zo heeft moeten gaan. Dat zal ook met die spiritualiteit te maken hebben."

Van heimwee heeft hij nooit last gehad. Die koude, donkere winters in Nederland, vooruit, dat was even wennen, zegt hij. En hij kreeg na een poos ook last van een 'krom gevoel'. Waar hij het nummer 'Gold' over schreef, zijn debuutsingle.

"Nederland is natuurlijk heel lang de baas geweest in Suriname. En heeft er ook goed aan verdiend. Maar op papier ben ik hier een vreemdeling. Dat voelde krom, ook als je ziet hoe Nederland omgaat met het herdenken van de afschaffing van de slavernij. Ja, er worden herdenkingen georganiseerd, maar dat gebeurt altijd vanuit de Surinaamse gemeenschap. Nooit vanuit Nederland zelf."

Het contrast in welvaart tussen Nederland en Suriname was groter dan hij had verwacht. "Terwijl die welvaart is gebaseerd op de geschiedenis. En daar lijken maar weinig mensen hier zich van bewust. Terwijl de afschaffing van de slavernij in Suriname een vrije dag is. Een feestdag, zoals Bevrijdingsdag hier. Mensen zeggen me dan: het is lang geleden, je moet het vergeten en doorgaan. Maar voor mij, als Surinamer, is het deel van mijn geschiedenis. Als je me dat vraagt te vergeten, vraag je me om een deel van mijn identiteit op te geven."

Kentering

Maar gelukkig, merkt hij, is er de laatste tijd een kentering gaande. Er is bewustwording. Macrooy ziet daarin ook een taak voor hem, als kunstenaar. "Ik vind dat het de rol van een artiest is, om, als je iets voelt, daar iets mee te doen. Je kunt als artiest de maatschappij een spiegel voorhouden. Je hoeft als artiest geen oplossingen te bieden - ik wil niet vertellen hoe het zou moeten zijn. Maar ik wil vragen kunnen stellen waarmee ik hopelijk mensen aan het denken zet.

Zo expliciet als hij er nu over praat, is de tekst van 'Gold' niet. Zo'n kerkentour biedt een uitgelezen kans om deze verhalen achter die nummers beter uit te lichten. "Als je een nummer uitkleedt, zodat alleen de melodie en tekst overblijven, komt nog beter over waar het over gaat". In die intieme, saamhorige setting van de kerk. Waarbij het publiek, hopelijk geconcentreerd, dicht op de zanger zit. En zijn vragen gehoord kunnen worden.

Tussen 11 mei en 1 juni speelt Jeangu Macrooy in de Lutherse Kerk in Groningen, de Grote Kerk in zowel Apeldoorn als Enschede, de Nieuwe Kerk in zowel Den Haag als Haarlem, de Sint-Walburgiskerk in Arnhem, de Statenzaal in Zwolle en de Keizersgrachtkerk in Amsterdam. 

Meer informatie: www.jeangumacrooy.com

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden