Javier Guzman verlicht onze pijn met humor

’Por Dios’ van Javier Guzman. Te zien: morgen en overmorgen in Nijmegen (Stadsschouwburg). Tournee t/m eind mei. Informatie: www.javierguzman.nl of www.stand-upcomedy.nl

Vlak voordat Javier Guzman aan zijn vierde cabaretsolo begint, worden de doeken aan de zij- en achterkant van het toneel opgetrokken. We kijken in een kaal toneelhuis, het tl-licht gaat aan en achterin brandt het bordje van de nooduitgang. Guzman komt rustig aangewandeld, zijn handen nonchalant in de zakken van zijn spijkerbroek. En steekt van wal.

Hij vertelt over zijn (half-)Spaanse afkomst en hoe hij en zijn moeder en broertje hebben moeten vluchten van Gran Canaria. In die eerste paar minuten schetst hij een jeugd waar je niet vrolijk van wordt. Het gezin kwam terecht in Ouderkerk aan den IJssel, een strenggelovige gemeente, waar de jonge Guzman totaal niet kon aarden. Een buitenstaander was hij, letterlijk en figuurlijk, die veel en vaak werd gepest. Hij is er nog boos over en vraagt zich af: waarom moesten ze altijd mij hebben?!

Een mooi, persoonlijk begin dat in de lijn ligt van zijn vorige programma ’Delirium’, waarin hij verhaalde hoe hij zijn alcoholverslaving de baas werd. Na ’Delirium’ – bekroond met de Neerlands Hoop in 2007 – is hij teruggegaan naar zijn wortels, naar Spanje, om uit te vinden wie hij was. Wat blijft er namelijk nog van je over als je je problemen hebt overwonnen? Hij is pijnlijk eerlijk als hij zegt dat hij zichzelf is tegengekomen en het niet zo leuk was wat hij vond: heel veel angsten en heel veel woede. Met die verhalen maakt hij, net als vorige keer, indruk.

Maar zijn nieuwe programma, dat ’Por Dios’ heet – vertaald: ’In godsnaam’, kent ook een andere lijn, een geëngageerde. Guzman, van oorsprong een stand-up comedian, stoort zich aan een heleboel zaken die in de wereld spelen en dat laat hij meer dan duidelijk merken. Zo maakt hij zich bijvoorbeeld kwaad over hoe wij Nederlanders gepiepeld worden door de overheid. In het afgelopen jaar zijn ons meer vrijheden afgepakt dan in de tien jaar daarvoor. En wij pikken het allemaal. Schokkend als hij het zo achter elkaar zet.

Uiteindelijk zoekt Guzman antwoord op de vraag: hoe kan het dat zo’n leuk land als Nederland zo rechts en zo naar geworden is? Zijn oplossing is simpel: nadenken, je verantwoordelijkheid nemen en er zelf iets aan doen. Zijn bijdrage is alvast: met humor de pijn verlichten en verzachten. En met muziek.

Er zitten in ’Por Dios’ sublieme grappen, zonder meer. Dan is hij de stand-upper pur sang. In de persoonlijke verhalen zie je Javier Guzman op zijn best, dan is hij een meeslepende verteller en cabaretier. Maar als hij zich kwaad maakt, doet hij dat vaak zo letterlijk, dat hij zich overschreeuwt. Daardoor gaat zijn bedoeling langs je heen. Jammer, maar het is maar een kleine aanmerking op een verder mooie voorstelling.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden