Muziekrecensie

Janine Jansen en Antonio Pappano zijn grootmeesters in het laten zinderen van de lyrische lijn

Violiste Janine Jansen. Beeld ANP

Klassiek 
Chamber Orchestra of Europe - Janine Jansen & Antonio Pappano 
Wagner, Szymanowski, Dvorák
★★★★★

Cosima, de echtgenote van Richard Wagner, was tot tranen toe geroerd. Manlief had voor haar verjaardag een stuk voor kleine bezetting geschreven, de ‘Siegfried-Idyll’. Als het cadeautje toen net zo heeft geklonken als deze week in het Concertgebouw door het Chamber Orchestra of Europe, is Cosima’s reactie goed voor te stellen.

In Wagners smachtende toontaal legde een select groepje orkestmusici een zoete sluier over het publiek. Als er één orkest is dat kameleontisch te werk kan gaan, is het wel het Chamber Orchestra of Europe. Antonio Pappano wees het ensemble de weg: hij houdt van klare taal, maar zijn dirigeren heeft altijd iets ronds en romigs en dat is terug te horen in het resultaat.

De ‘Idyll’ is ook voor het orkest een soort cadeau: de musici speelden het werk bij hun oprichtingsconcert in 1982. Het Eerste vioolconcert van Szymanowski daarentegen stond nog niet eerder geprogrammeerd. Tijdens de korte tournee – Amsterdam vormde het startschot – is Janine Jansen te gast als soliste. Aan haar de eer om het concert op het orkest-cv bij te schrijven. En dan meteen maar op weergaloze wijze.

Samensmelten

Jansen zingt je met haar spel naar zich toe. Geen enkele streek is bij toeval geslaagd, iedere noot klinkt alsof haar leven ervan afhangt. Met een bloedmooie, vrije en intense toon maakte ze Szymanowski’s Eerste tot een concert dat voor haar geschreven leek te zijn. Jansen en Pappano zijn grootmeesters in het laten zinderen van de lyrische lijn. En als solist en orkest zo samensmelten, wordt het medium vioolconcert tot een onovertroffen drager van emoties.

De Italiaans-Engelse dirigent trekt nu voor de derde keer in korte tijd op met het Chamber Orchestra of Europe. En ze houden van elkaar, blijkt. De hypersensitieve kamermuziek van Wagner illustreerde dat, maar ook Dvoráks uitbundige Slavische dansen. Hierin werd een blik confetti in alle kleuren van de regenboog opgetrokken.

Ongegeneerd schmieren in de Mazurka, een charmant gedanste polonaise: van de weeromstuit maakte Pappano zelf wat pasjes op de bok, om ritme en richting te illustreren. Het is muziek met uitsmijterfactor honderd, maar Pappano heeft smaak en deelt die met zijn collega’s. In zijn theatrale gebaar zit raffinement. Als je een feestje wilt maken van een concert, dan is dit absoluut de manier.

Muziekrecensies

Een overzicht van de nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden