Introdans laat mooi zien hoe leeftijdloos dans kan zijn

(\N)

Roel Voorintholt, artistiek leider van Introdans en Introdans Ensemble voor de Jeugd kreeg onlangs de Prijs van de Kritiek, vooral voor zijn programma’s waarmee hij de dans voor een jong publiek op een hoger artistiek plan brengt.

Zo weet hij als een van de weinigen choreografieën uit het repertoire voor volwassenen succesvol op kindermaat te snijden. Ook in de nieuwe voorstelling ’Slapstripstick’ tovert hij een serie balletten tevoorschijn uit de schatkist van meesters als Hans van Manen, Robert Battle en het duo Paul Lightfoot & Sol Leon. Aangevuld met verfrissend visueel ballet van twee jonge choreografen, de Israëlische Inbal Pinto en de Nederlandse David Middendorp.

In een zestal choreografieën tonen de dansers van het jeugdensemble een veelzijdige bewegingstaal, die moderne dans combineert met grappige visuele vondsten. Al is ’Slapstripstick’ geen slapstickdans of dansant stripverhaal, de bewegingen zijn daar met komische uitvergrotingen in de motoriek en groteske grimassen soms wel aan ontleend. Zo laat het ballet ’Wrapped’, waarin Inbal Pinto voortborduurt op een duet dat zij al eerder choreografeerde, een cartooneske bewegingstaal zien. De vier benen en armen van twee danseressen op een bankje lijken een eigen leven te leiden.

De zes balletten verschillen hemelsbreed van elkaar, maar wie het programmaboekje niet leest zou zo op het oog niet kunnen zeggen welke dans oorspronkelijk voor volwassenen of voor kinderen is gechoreografeerd. Zo laat Introdans mooi zien hoe leeftijdloos dans kan zijn. Het is spannend dat de sfeer van de muziek soms haaks op die van de dans staat. Op muziek van punkzangeres Nina Hagen glijden de dansers voorbij, terwijl ze juist staccato bewegen op zwoele Zuid-Amerikaanse swingnummers.

De jonge choreograaf David Middendorp springt in het oog met ’Blue Journey’. Het is een poëtisch ballet waarin de schaduwen van de dansers als schimmen over een groot projectiescherm bewegen. De schimmen gaan in rook op en verdwijnen in de wolken, om daarna als een vlucht vogels naar beneden te dwarrelen.

’Slapstripstick’ sluit af met ’In and Out’ van Hans van Manen uit 1983. Bij Introdans lijkt het geknipt voor een jong publiek. Op muziek van Nina Hagen en Laurie Anderson spelen de dertien dansers een virtuoos bewegingsspel in strakke lijnen rond een serie smalle kamertjes op het toneel. Als ze daar één voor één in een eindeloos lijkende reeks in verdwijnen, is het haast een tovertruc.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden