Boekrecensie

Innemend portret van twee broers die weglopen

In ‘De blauwe vleugels’ gaan twee broers er met een tractor vandoor. Beeld dpa

Jef Aerts schreef een mooi portret van een jongen met een verstandelijke beperking, een wilde reus en een knuffelbeer.

Ook al is Jadran 16 en een reus van een kerel, voor de 11-jarige Josh voelt hij toch als zijn kleine broertje. Wat er precies met Jadran aan de hand is, staat nergens in dit ontroerende boek over de twee jongens. Het lijkt erop dat hij een verstandelijke beperking heeft en zich daardoor soms impulsief en opvliegend gedraagt. Als hij Josh in zo’n oncontroleerbare bui van de brandtrap aan hun flat duwt, lijkt het onvermijdbaar dat Jadran permanent in een zorginstelling moet gaan wonen.

Dat Josh dat geen goed plan vindt, ook al had hij wel dood kunnen zijn na die val, tekent de onvoorwaardelijke liefde die hij voor zijn bijzondere broer voelt. Hij is, zoals zijn moeder hem altijd inprent, Jadrans beschermengel. Die band zet Jef Aerts zeer invoelbaar neer. Hij schetst Jadran knap als een jongen met twee gezichten: een lieve, kinderlijk enthousiaste knuffelbeer, die alleen kan slapen als hij op een matras naast zijn kleine broertje ligt, maar die tegelijkertijd zijn eigen kracht niet kent en wild kan zijn.

Beeld -

De jongens besluiten Jadrans verhuizing naar de instelling te voorkomen door te vluchten, op een tractor. Ze nemen het verlaten kraanvogeljong mee dat ze eerder in het verhaal vonden, om het terug naar zijn familie in het Zuiden te brengen. Het beest volgt Jadran alsof de jongen zijn ‘kraanvogelpapa’ is.

Het lot van de vogel onderstreept waar het Aerts ook in het verhaal van de broers om gaat: de betekenis van de band met je echte of aangenomen familie. De vader van de jongens is er vandoor gegaan toen Josh klein was, maar Jadran herinnert zich die scheiding nog goed en geeft zichzelf er de schuld van. Onlangs is de nieuwe vriend van hun moeder met zijn dochter bij hen ingetrokken en dat voelt nog onwennig. Die lagen grijpen sterk in elkaar.

Tijdens de reis met de tractor draaien de rollen tussen de jongens weer om, omdat Josh’ been in het gips zit en hij is overgeleverd aan de zorgen van Jadran. Mooi, maar jammer dat Aerts soms net te veel benoemt: “Heel even was ik écht zijn kleine broer.” Een enkele keer neigt hij ook naar het sentimentele en een filmische afloop schuwt hij niet. Maar dan ben je al zo voor de broers gewonnen, dat je er alleen maar in mee kunt gaan.

OordeelInvoelend, meeslepend, af en toe tikje sentimenteel.

Jef Aerts, illustraties Martijn van der Linden

De blauwe vleugels
Querido; 184 blz. € 16,99. Vanaf 10 jaar.

Recensenten van Trouw bespreken pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers. Meer recensies leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden