Opinie

In zwierende flarden gedoemd tot spiegelbeeldloze eenzaamheid

Soms moet je je al na vijf minuten niet meer afvragen waar een theatervoorstelling over gaat. En maar wat voor je uit dromen, knikkebollen, en luisteren naar klanken die je nog nooit zo samengesteld hoorde. Luisteren is bij de Carrousel-enscenering 'Vampirella' onder regie van Marlies Heuer het belangrijkst, want de Engelse schrijfster Angela Carter (1940 - 1992) schreef het niet voor niets als hoorspel.

Arend Evenhuis

Volgens het programmablad gaat 'Vampirella' over de bloeddorstige gravin Erzsebet Bathory, over de lijkenschender Henri Blot, over de menseneter Mister Beane, en over een fietstocht door de Karpaten. Die personages zie je ook wel op het toneel staan, maar wat hun onderlinge samenhang is, wordt maar niet duidelijk.

Iemand die naar Schotland terug zegt te willen, draagt een Schotse rok - zoveel is zeker. De spelers praten mechanisch versterkt door zendertjes in op zichzelf staande monologen, en lopen niet maar schrijden of zwieren als gestold over het toneel.

De gravin is zo trots op haar prachtige witte jurk dat zij voortdurend de zomen tussen haar vingers hoog boven het hoofd houdt. Zoals meisjes van zes dat kunnen, die naar het ballet willen. ,,Zingt een vogel'', vraagt zij zich af, ,,alleen het lied dat ze al kent, of zou ze ook een nieuw lied kunnen leren?'' Dat hangt ervan af hoe je het bekijkt, zouden Johan Cruijff en Gerard Reve in koor antwoorden.

,,Vampirella is een gefantaseerde werkelijkheid waarin het gezang van leeuweriken, het ruisen van een zijden rok en het angstig kloppende kinderhart de boventoon voeren'', luidt de toelichting.

De ogen gesloten of geopend komt de toeschouwer gaandeweg in flarden nachtmerrie terecht. Voetstappen, een crescenderend naderende trein, watergeklok uit een langwerpige kalebas, hout-op-hout, zuchten, zuchten, nog meer diepe en langgerekte zuchten, gesis van gasbranders, geknetter van haardvuur, ronddolende stemmen die 'tot spiegelbeeldloze eenzaamheid en duisternis gedoemd' zijn.

Na het slotapplaus bleven de toeschouwers nog minuten in de verlichte zaal zitten. Het was Carrousel gelukt: de trance had gewerkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden