Recensie

In haar laatste boek voor haar dood is Ruth Rendell iets minder op dreef

Beeld rv

Een recensie van het laatste boek van de in mei overleden Ruth Rendell. 

Ruth Rendell stierf in mei van dit jaar op 85-jarige leeftijd en dat is ontzettend jammer. De Nederlandse vertaling van haar laatste boek, ‘Donkere wegen’ uit 2015, verscheen na haar dood, in oktober, en is, oh schande, aan aandacht in deze rubriek ontsnapt. In de laatste krant van het jaar alsnog uitleg waarom u dit boek toch ter hand zou moeten nemen. Of een van haar eerdere prachtboeken natuurlijk.

Vaak is Ruth Rendell vergeleken met Agatha Christie, misschien vanwege haar detective en hoofdpersoon Reginald Wexford. Een uitpluizer uit hetzelfde hout gesneden als Miss Marple van Christie. Meer dan 20 keer loste Wexford misdaden op. Maar Rendell schreef zoveel meer. Ook op zichzelf staande verhalen over vaak heel gewone mensen. Wat drijft hen tot gruwelijke daden? De vraag naar de motieven van daders hield haar altijd bezig.

Gewone mensen

In ‘Donkere wegen’ draait het om zulke gewone mensen, hun nare trekjes en hoe die langzaam maar zeker in kwaadaardigheid overgaan. Het geestige venijn waarmee ze haar personages tekent is onovertroffen.

Hoofdpersoon Carl erft van zijn vader een prachtig huis, maar heeft na verschijning van zijn debuut geen inspiratie meer. Om aan inkomsten te komen, verhuurt hij een kamer aan een wat schimmige figuur genaamd Dermot. Elke keer als Rendell het over hem heeft, neemt je afkeer toe. Zijn afschuwelijke glimlachjes die de gele vlekken op zijn tanden blootleggen, de zich ontwikkelende dikke puist op zijn kin, hij is weerzinwekkend. En al helemaal als hij Carl betrapt op het verkopen van afslankpillen aan een vriendin en die vriendin vervolgens geheel onbedoeld sterft. Dan verandert Dermot in een afperser van jewelste. Het diepe lijden van Carl onder deze druk, Rendell weet het zo treffend te beschrijven dat je met hem meezucht, maar hem ook wilt toeroepen: doe wat nodig is, kom op nou, Carl!

Meer dan 60 miljoen boeken

Rendell verkocht meer dan 60 miljoen boeken, in 25 talen. Ze was bovendien actief lid van de Labourpartij en verwerkte in haar romans graag sociale misstanden. In 1997 kwam ze voor de partij in het Hogerhuis terecht, als 'The Baroness Rendell of Babergh'.

In ‘Donkere wegen’ is ze overigens, het moet gezegd, wat minder op dreef met het tweede personage Lizzy, die stiekem in de flat trekt van de overleden vrouw. Weer zo’n ellendig type met karaktertrekjes waar je wenkbrauwen een kilometer van omhoog gaan, maar haar ontmoeting met een soort reddende engel is te plots. Maar je vergeeft het deze bijzondere schrijfster. Voor haar hele werk verdient zij een staande ovatie.

Ruth Rendell
Donkere wegen
Vert. Marike Groot, Sander Brink.
Bruna; 240 blz. €19,99

Lees hier meer boekrecensies van Trouw. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden