Boekrecensie

In de thriller ‘Witte dood’ gaat zoveel aandacht naar de personages en het decor dat de spanning oplost

De nieuwe Galbraith (ofwel J.K. Rowling) neemt de tijd voor de naar royalty kwijlende upper class.

Beroerder kan een huwelijk nauwelijks beginnen. De ceremonie is nauwelijks achter de rug of bruid Robin Ellacott ontdekt dat haar kersverse echtgenoot alle berichten van haar telefoon heeft gewist. Dus ook het bericht waar ze op wachtte, dat van haar baas, detective Cormoran Strike. 

Omdat ze niet antwoordt, komt Strike zelf naar de bruiloft, wat de verwarring voor de bruid alleen maar groter maakt. ‘Witte dood’ is het vierde boek rond Strike en Ellacott van Robert Galbraith, pseudoniem van Harry Potter-auteur J.K. Rowling.

Strike is nauwelijks bekomen van Robins bruiloft of een hysterische jongen komt zijn kantoor binnen. Hij heeft lang geleden een moord gezien, op een kind, een kind gewikkeld in een roze dekentje. “Jimmy weet meer”, roept hij nog voor hij wegrent. De jongen lijkt erg verward, maar dat roze dekentje zit Strike niet lekker. Dat is een vreemd detail voor een verward persoon.

Plopsy en Floffy

Strike en Robin achterhalen Jimmy, maar die ontkent dat er ooit een dood kind is geweest en ze zouden het hebben opgegeven als een vriendin er niet per ongeluk “Chizzel weet er meer van”, zou hebben uitgeflapt. Als Strike wordt ingehuurd door minister van cultuur Chitzwel (spreek uit Chizzel) omdat hij wordt gechanteerd, grijpen ze hun kans. Robin gaat undercover op het ministerie werken.

Galbraith neemt erg veel ruimte voor de persoonlijke verhoudingen. Strike (onverzorgd, chagrijnig, been half geamputeerd) blijkt een vrouwenmagneet. De zoon van de minister wordt verliefd op Robin, die twijfelt over haar huwelijk. Dit alles speelt zich af aan de vooravond van de Olympische Spelen in Londen.

In de tweede helft van het boek duikt de auteur diep in de wereld van de Britse adel, vol personages die statige namen meekrijgen bij hun geboorte, maar aangesproken worden met bijnamen als Plopsy en Floffy. Dat is amusant, maar de vraag naar de dader wordt overschaduwd door zijsporen als ‘krijgen ze elkaar?’.

De schrijver voert de lezer zo fijn mee naar de naar royalty kwijlende upper class (oh als een glimpje van het rode kuifje van prins Harry wordt opgevangen) en naar de kuiperijen op het ministerie. Ook daar wordt ruim de tijd voor genomen. Blijkbaar heeft niemand bij de uitgeverij tegen de beroemde schrijfster willen zeggen dat het ook wel ietsje minder kan. ‘Witte dood’ heeft de omvang van een kloek woordenboek.

Witte dood
Robert Galbraith, vert. Sabine Mutsaers 
De Boekerij; 732 blz. € 22,90

In ons dossier boekrecensies vindt u een overzicht van de besprekingen van pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden