Theaterrecensie Rijgen

In de theatervoorstelling ‘Rijgen’ worden liefdestaboes met fantasie aangepakt

Scène uit Rijgen van NTGent. Beeld Michiel Devijver

THEATER
NTGent
‘Rijgen’
★★★★☆ 

Waar overvalt het ons? Die vraag zet het publiek aan het begin van ‘Rijgen’ prompt rechtop. Iedereen snapt meteen dat met ‘het’ de liefde wordt bedoeld. Wat wil je: ‘Rijgen’ door NTGent is geïnspireerd op ‘Reigen’ van Arthur Schnitzler, diens bekendste en destijds (eind 19de eeuw) scandaleuze toneelstuk.

In ‘Reigen’ gaf Schnitzler de hypocrisie in Wenen zijn vet met een openlijke reidans van overspel tussen alle rangen en standen. Nu kijken we daar niet meer van op. We spreken eerder schande van andere maatschappelijk gewraakte vormen van liefde. En juist daar heeft ‘Rijgen’ van NTGent zich op gericht.

Ook op de wc

Het begint al met de plek waar een liefdevlaag je plots kan overvallen. Overal? Ook op de wc? Oei. Maar een olijk acterende Peter Seynaeve heeft ze gezien, bezoekers van een openbaar toilet die na een wederzijdse blik in de wc-spiegel samen vertrokken. Zo worden obstakels in het denken haast achteloos geslecht.

In ‘Rijgen’ is provoceren doel noch middel. Dat is een aangename sensatie, terwijl de makers je intussen toch ook op zijn minst controversieel geachte liefdesvormen binnenslepen. Het begint met een onhandige date, maar voor je het weet ga je mee met het plezier van een incestueuze relatie tussen broer en zus.

Een veelkleurige ketting

Regisseuse Sarah Moeremans en schrijver Joachim Robbrecht hebben voor een vorm gekozen waarin verschillende soorten liefdesrelaties associatief, als kralen aan een veelkleurige ketting, aan elkaar worden geregen. Het lijkt of de drie acteurs er zomaar een eind op los fantaseren. Alsof iets in de ene situatie de verbeelding prikkelt, wat iemand als vanzelf in een andere lustbeleving doet belanden.

Seksueel beladen wordt het nooit. Met een blote bast, een los overhemd boven blote benen, een knalgele panty en truitje ogen de spelers eerder schutterig en onbevangen. Pedofilie, zoöfilie, een dertigjarig huwelijk, aseksuele liefde, een orgie, of in welk verlangen ook het drietal zich laat meeslepen: het krijgt allemaal iets gewoons. Iets grappigs en vertederends.

Oergeestig is hoe Ariane van Vliets smachtende dagdroom, waarin zij zich op een feestje door tal van buren laat nemen, eindigt in met pijnlijk gespreide benen naar huis strompelen. Ontroerend is de verrassing op Louis de Waals gezicht als de jongen op wie hij heimelijk verliefd is, hem een kus geeft.

De oprechtheid waarmee de makers in het gevoelsleven van een en ander zijn gedoken, zorgt voor een ontvankelijke sfeer, die vooroordelen doet vervliegen. Alleen al daarom mag ‘Rijgen’ best taboedoorbrekend heten.

‘Rijgen’ door NTGent wordt tot en met 11 december gespeeld. Info: www.ntgent.be

Lees ook:

‘Porno kan en moet anders’

Wat voor invloed heeft porno op relaties en identiteit? De Amerikaanse video- en performance-artist Ann Hirsch ging op zoek. In haar toneelstuk ‘Jason’s Crazy Night’,  te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam, speelt ze Jason, een aan pornografie verslaafde bink.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden