Filmrecensie Beats

In de heerlijke, muzikale zwart-witfilm ‘Beats’ voel je de extase van de illegale raves

‘Beats’ gaat over een innige vriendschap tegen de achtergrond van illegale dance-feesten.

Beats
Regie: Brian Welsh.
Met Cristian Ortega en Lorn MacDonald. 
★★★★☆

Het is verleidelijk om ‘Beats’ te vergelijken met ‘Trainspotting’. De films delen hetzelfde soort trieste Schotse locaties en ademen allebei de rebelse jeugdcultuur van de jaren negentig, gedrenkt in drank en drugs, dance en techno. Maar de verschillen zijn groter dan de overeenkomsten. 

Trainspotting was het hyperenergieke relaas van een stel heroïnejunks, opgetuigd met veel zwarte humor en surrealistische vondsten. Een snelle, brutale film die in de jaren negentig uitgroeide tot een sensatie. In Beats gaat het heel specifiek over het verschijnsel van de illegale raves, dance-feesten die op geheime locaties werden georganiseerd. De Criminal Justice Act die in 1994 onder Tony Blair van kracht ging, verbood onder meer repetitieve beats op openbare plekken. 

De Schotse regisseur Brian Welsh die zelf opgroeide in de rave-cultuur speelt er geweldig op in door met een heerlijke, kleine, muzikale zwart-witfilm een reis terug in de tijd te maken. Het hart van Beats, gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk­­ van Kieran Hurley uit 2012, is de innige vriendschap tussen twee tienerjongens die in deprimerende omstandigheden opgroeien en hunkeren naar een ontsnapping. 

Johnno (Cristian Ortega) wordt thuis in het gareel gedwongen door de vriend van zijn moeder, een plaatselijke diender. Spanner, met een geweldige­­ energie gespeeld door Lorn MacDonald, deelt een huishouden met zijn broer, een regelrechte psycho. 

Niet zo gek dat de vrienden weg willen, in de zomer van 1994 iets groots willen beleven en zo via een knotsgekke autotocht uiteindelijk belanden op een illegale rave. Fantastisch­­ hoe Beats de hemel opent voor de trippende vrienden, met muziek, dans en een psychedelische kleurexplosie. Je voelt de extase.

Knap ook hoe Welsh de vrijheidsdrang van de jongens een bredere context geeft. Onderdrukking en klassenstrijd liggen er aan ten grondslag. Je hebt vooral te doen met Spanner, die opgroeit in grote armoede en eigenlijk geen thuis heeft, en zich vooral bekommert om het welzijn van zijn vriend. Het is een vriendschap die bijna op een liefdesgeschiedenis lijkt en die je, wie weet, alleen zo intens kunt beleven als je vijftien jaar bent. Heel ontroerend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden