FilmrecensieDe beentjes van Sint-Hildegard

In ‘De Beentjes van Sint-Hildegard’ geen montere kijk op de heteroliefde

Scène uit ‘De beentjes van Sint-Hildegard.Beeld *

De beentjes van Sint-Hildegard
Regie: Johan Nijenhuis
Met Herman Finkers, Johanna ter Steege, Leonie Ter Braak
★★★★☆

Herman Finkers omringde zich met mede-Twentenaren Johan Nijenhuis en Johanna ter Steege en samen maakten ze een bedaagde film waar de seksen langs elkaar heen lijken te leven.

Gaat Jan zitten, dan staat zijn thee al klaar. Gaat hij de deur uit, dan krijgt hij z’n sleutels aangereikt. Wil hij lekker naar café Marktzicht, dan zit hij even later aan een high tea. Als kijker word je binnen tien minuten amechtig van de relatie tussen Gedda en Jan. En zij doen het er al 35 jaar mee.

De droogkomische cabaretier en schrijver Herman Finkers maakt op 65-jarige leeftijd als hoofdrolspeler een charmante entree in de filmwereld in de lichtvoetige ‘De beentjes van Sint-Hildegard’.

Een Twents gesproken drama over een relatie die na decennia scheurtjes begint te vertonen. Finkers bewerkte zelf het scenario van de Tsjechische film ‘Teorie Tygra’ (2016), omringde zich met mede-Twentenaren Johan Nijenhuis en ­Johanna ter Steege en samen maakten ze een film die zich alleen al vanwege z’n duidelijke streekgevoel ­onderscheidt van veel hedendaagse Nederlandse films met een generieker of randstedelijk decor.

Geen montere kijk op de heteroliefde

Regisseur Nijenhuis, een man met een romantische blik, trakteert ons op opkomende zonnen boven mistige velden, een man die aan de wandel gaat met een ezel, de geboorte van een kalfje, en gesprekjes tijdens het appels plukken.

Zo bedaagd als dat klinkt, zo ­behoudend is wel de sfeer in dit universum, waar de seksen langs elkaar heen lijken te leven. Vrouwen zeggen dingen als ‘mannen hebben geen idee wat ze doen op deze wereld’. Een man in zijn doodskist krijgt te horen: ‘63 jaar ben je getrouwd geweest, nu heb je rust’.

Geen montere kijk op de heteroliefde. Jan – kinderen volwassen, pensioen ligt op de loer – krijgt het op zijn heupen van de overtollige zorg van zijn vrouw en verzint een list: doen alsof hij dement is, dan wordt hij uit huis geplaatst. Vergezocht inderdaad, maar gek genoeg levert het een amusante film op.

Dat heeft veel te maken met Finkers en Ter Steege die goedgemutst kibbelen over appeltaart, warme sjaals en coniferen, en met dialogen waarin Finkers wijsneuzerige woordspelletjes als ‘het heeft geen nut, maar wel zin’ verwerkt. Tegelijkertijd maakt Nijenhuis een aardig zijstapje in zijn oeuvre door versmelting als ultiem liefdesgebaar, iets waar films als ‘Verliefd op Ibiza’ en ‘Toscaanse bruiloft’ graag op aansturen, eens wat nuchterder te benaderen. Er is een wat omslachtige reis naar de Duitse Rijnvallei voor nodig, en de bemoeienis van hun kinderen met eigen relatieperikelen, om Gedda en Jan in gepaste plattelandsmetafoor voor te houden: ‘Twee houtblokken op elkaar, dat geeft geen vuur. Ze moeten een beetje los van elkaar liggen om te ademen’.

Lees ook:
De Tien Geboden van Herman Finkers: ‘Ik wil niet winnen, ik wil samen hoger klimmen’

In de interviewserie De Tien Geboden sprak Arjan Visser met Herman Finkers. ‘Als grappenmaker ben je vogelvrij'. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden