Review

In Banninks liedjes zit altijd een lichtje

“Het was een welbesteed leven”, constateert pianist, componist en arrangeur Harry Bannink aan het slot van het interview met Corinne van den Hoeven, in de reeks 'Een Leven Lang', dat morgen wordt uitgezonden.

FRED LAMMERS

De 69-jarige Bannink heeft zijn activiteiten inmiddels op een lager pitje gezet. Hij heeft ruim drieduizend liedjes gemaakt, waaronder toppers als 'De kat van ome Willem', 'Het is maar tijdelijk','Op een mooie Pinksterdag','Zeg maar ja tegen het leven' en 'Zij kon het lonken niet laten'.

Bannink heeft volgens één van zijn afnemers 'heel veel goeds tot stand heeft gebracht', maar zelf zegt hij het gevoel te hebben dat hij 'echt een zondagskind is'. Hij weliswaar keihard gewerkt, maar helemaal voor zijn eigen plezier.

Het hechtste contact had Bannink met Annie M. G. Schmidt. Zij noemde hem 'mijn muzikale verloofde'. Bannink vertelt hoe zij hem, een jaar voor haar dood, verzocht muziek te componeren voor haar begrafenis. Bannink: “Het werd toen even stil. Er was geen haast bij zei Annie. Bij de uiteindelijke samenstelling van die muziek heeft zij een grote mate van inspraak gehad. Het mocht wel droevig zijn maar de vrolijke noot mocht niet ontbreken.” Nog steeds beïnvloedt de schrijfster hem. “Er gaat geen dag voorbij of ze komt wel even langs. Zulke mensen blijven in je gedachten. Bij alles wat ik doe denk ik: zou Annie het leuk vinden?”

Dat zijn liedjes hem zullen overleven vindt Bannink prettig. De kruidenierszoon koos voor de muziek, iets dat zijn ouders snel begrepen. Vandaar dat er op een gegeven moment een babypiano in huis kwam.

Bij de radio, waar Bannink in 1956 begon, vond hij zijn draai. Intussen had hij zijn conservatorium-opleiding piano en pedagogiek voltooid. “Je moet ergens op terug kunnen vallen. Die rust van de studio's, achter de schermen, trok mij aan. Ik ben een beetje een kluizenaar, een contactgestoord persoon”, verzucht Bannink in zijn huis in de Utrechtse bossen.

Ondanks zijn grote successen bleef altijd de twijfel. Joost Prinsen, die tientallen liedjes van Bannink zong in 'Klokhuis', vertelt dat er altijd 'een soort licht' in Banninks melodietjes zit. Ze worden daardoor uitgetild boven het werk van andere componisten. Aan het slot van de uitzending krijgen de luisteraars nog een voorproefje van een nieuw voor Sesamstraat gecomponeerd liedje. Het gaat over een jongetje die bij zijn tante op Ameland gaat logeren. Bannink: “Een weggooimelodietje maar er zitten een paar regels in om van te smullen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden