Hilary Swank en Mark Ivanir als astronaut en kosmonaut Emma Green en Misha Popov.Beeld Netflix

De SerieAway

In ‘Away’ gaat alles fout maar komt ook alles goed

In het Netflix-ruimtedrama ‘Away’ is de miljardenverslindende missie naar Mars vooral decor voor de gezinsperikelen van de commandant en de persoonlijke verschillen tussen haar crewleden. 

We gaan naar Mars en we nemen mee: een all-American dromennajager, een aftakelende Russische kosmonaut, een Indiase mr. perfect, een zenuwachtige Joods-Ghanees-Britse botanist die voor het eerst een stap buiten de atmosfeer zet en een verbeten Chinese wetenschapper die de last van haar veeleisende natie op de schouders meetorst.

In de tiendelige Netflix-serie ‘Away’ onderneemt deze bemanning de acht maanden durende reis naar Mars, onder leiding van Emma Green, neergezet door Hillary Swank.

Videobellen in de ruimte

Je vraagt je soms af wat zo’n onderscheiden acteerkanon als Swank doet in deze tamelijk oppervlakkige en voorspelbare – maar zeker vermakelijke tv-serie als ‘Away’. Ze acteert in elk geval iedereen van het scherm: waar haar vier medeastronauten ondanks elk hun eigen interne strubbelingen het bordkarton nauwelijks ontstijgen, poogt Swank nog iets van diepgang te vinden in haar script als verbeten vrouw-in-een-mannenwereld die stiekem toch heel erg haar familie mist.

Die familie op aarde heeft zo haar eigen problemen, waar zo’n beetje de helft van de serie over gaat: met een achtergebleven echtgenoot die in een rolstoel terechtkomt en ondertussen moet zorgen voor een puberdochter, die zich nou net begint af te reageren wanneer mama naar Mars vliegt. Dat krijgt Green allemaal haarscherp mee – aangezien in deze nabije toekomst het videobellen over tientallen miljoenen kilometers beter werkt dan menige thuiswerkverbinding. Ondertussen moet ze aan boord van de Atlas-raket ook nog eens al die tegenpolen op één lijn zien te krijgen.

Ato Essandoh, Ray Pantakhi en Hillary Swank als astronauten Kwesi, Ram en Emma in 'Away'.Beeld Netflix

Dat is niet altijd makkelijk want natuurlijk gaat er zo’n beetje elke aflevering wel iets gruwelijks fout. Een zonnepaneel klapt niet open, het watersysteem gaat kaduuk, iemand begint te hallucineren. Alles wordt na een gemeenschappelijke inspanning van de vijfkoppige bemanning vanzelfsprekend weer opgelost - waarbij al die uitdagingen de bemanningsleden telkens weer een stukje nader tot elkaar brengen.

Ouderwets moralistisch

Away heet niet voor niets Away: de focus ligt niet zozeer op de ruimtereis, alle dingen die daarbij fout kunnen gaan of de wetenschap daarachter. Het draait om afstand, zowel fysiek als mentaal, niet alleen tussen hun geliefden die de vijf achterlaten op aarde maar ook om afstand onderling, van verschillende mensen die maandenlang op elkaar aangewezen zijn in die kleine ruimte.

Nu is dat een interessante en originele invalshoek voor een ruimtedrama – maar tegelijkertijd voelt een miljardenverslindende ruimtemissie als een ietwat vreemd decor voor de gezinsperikelen van commander Green. En daarbij zorgt het er ook voor dat de dramaserie soms nogal belegen aanvoelt. En vooral zeer Amerikaans en ouderwets moralistisch. Zo probeert de Chinese Lu, als de gemoederen weer eens oplopen, de moed erin te houden met een amechtig ‘ik ben bereid te sterven… voor hoop!’

Ja, ‘Away’ neemt zichzelf soms net even te serieus. Maar als je door alle tekortkomingen heen kijkt is het een alleraardigste ruimteserie over wat de mensheid zou kunnen bereiken als ze eens zou samenwerken. Alleen: wat gaan we nu eigenlijk precies doen als we er zijn, daar op Mars?

‘Away’ (tien afleveringen) is nu te zien op Netflix. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden