Himesh Patel als singer-songwriter Jack, die op een goede dag de enige persoon ter wereld is die van The Beatles heeft gehoord.

FilmrecensieYesterday

Imagine: The Beatles hebben nooit bestaan

Himesh Patel als singer-songwriter Jack, die op een goede dag de enige persoon ter wereld is die van The Beatles heeft gehoord.Beeld

Yesterday
Regie Danny Boyle Met Himesh Patel, Lily James, Sophia Di Martino
★★★★☆

Ronald Rovers

Wat als je wakker wordt in een wereld waarin niemand van The Beatles heeft gehoord en je de grootste singer-songwriter van de planeet kunt worden? Niet eens omdat je denkt aan roem en rijkdom, maar omdat je de wereld iets fantastisch te geven hebt. Want wat is die wereld als ‘Here Comes the Sun’ en ‘Imagine’ daar nooit geklonken hebben? Als niemand ooit de troostende en soms mysterieuze muziek van Paul, John, George en Ringo heeft gehoord?

‘Yesterday’ is natuurlijk een ode aan een paar van de mooiste liedjes die ooit zijn gemaakt. Schrijver Richard Curtis (die de briljante serie ‘Black­adder’ schreef en later onder meer ‘Love Actually’) en regisseur Danny Boyle vonden het duidelijk tijd om de muziek van The Beatles weer aan een jonger publiek te presenteren. Maar op een slimme manier gaat de film ook helemaal niet over The Beatles.

Middelpunt in dit alternatieve universum is singer-songwriter Jack, een magazijnbediende die in de weekenden in hopeloze cafés en ­uitgestorven festivaltenten mag ­optreden. Altijd bijgestaan door zijn manager Ellie, die duidelijk meer voor Jack voelt dan hij doorheeft.

Hey... Dude

Na de zoveelste lege tent wil Jack stoppen, maar God heeft een plan. Op een avond valt twaalf seconden lang de elektriciteit op aarde uit en wordt Jack in de duisternis door een bus aangereden. Als hij wakker wordt, kent niemand The Beatles meer.

Binnen de kortste keren staat Ed Sheeran op de stoep, de singer-songwriter die hier met de nodige zelfspot zichzelf speelt. De Brit heeft duidelijk gevoel voor humor, al weet hij ook wel dat hij vooral liefde terugkrijgt als hij zichzelf in de film onderuithaalt. (‘Wacht, wacht, wat als we de titel van het nummer veranderen in Hey... Dude?’). Vanaf dan gaat het hard, want dankzij Sheeran heeft Jack direct toegang tot de ­bovenste echelons (en de grootste klootzakken) van de muziekindustrie. Jacks aankomende album zal de wereld op z’n kop zetten.

Zoals gezegd: de film is een ­oprechte hommage aan The Beatles. Maar ‘Yesterday’ is ook en misschien wel vooral een film over tijd. Het is een interessante vraag of de muziek van The Beatles nu net zo goed zou vallen als toen: toen paste die ­muziek in een ontwikkeling. Een muzikale ontwikkeling, maar ook een ontwikkeling van de smaak van het publiek. Kun je dingen uit de ene tijd zomaar naar een andere tijd tillen en denken dat het vandaar hetzelfde loopt? Heeft niet elk tijdperk zijn eigen dynamiek?

‘Yesterday’ gaat vol voor het sentiment maar dat is geen probleem. Ook niet in een van de laatste scènes, als de film iemand opvoert waar je echt even stil van wordt. Het zorgt voor een onverwacht melancholisch einde maar dat past natuurlijk prima in een film over de muziek van The Beatles.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden