Roaring Twenties Neo Matloga

‘Ik wil niet kiezen tussen Zuid-Afrika en Nederland’

Neo Matloga. Beeld -

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. De dertiende: beeldend kunstenaar Neo Matloga (1993). Hij wil laten zien dat zwarte gezinnen ook gelukkig zijn, ondanks de armoede.

Een bezoek aan zijn atelier in Amsterdam zit er niet in, want Neo Matloga (1993) verblijft voor langere tijd in Zuid-Afrika. Hij werkt daar aan de eerste solotentoonstelling in zijn geboorteland, die in mei opent in Johannesburg. ‘Back to the moon’ wordt de titel, mailt hij. De schilderijen en collages die hij zal laten zien, zijn gemaakt ‘in het schijnsel van de maan’ in Mamaila, zijn geboortedorp in de noordelijke provincie Limpopo. Het  was zijn vurige wens om na een paar jaar wonen en werken in Nederland terug te keren naar zijn roots, die ook de inspiratiebron vormen voor zijn werk.

“Ik wilde beslist een atelier in Limpopo, waar ik net als in Amsterdam in afzondering kan werken. De omstandigheden zijn hier natuurlijk heel anders en daar moet ik me aan aanpassen. Maar mijn hart slaat over van blijdschap als ik alleen maar denk aan het idee dat ik mijn werk in mijn thuisland kan laten zien.”

Politieke lading

Drie jaar woonde en werkte Matloga in Nederland. Na de kunstacademie in Johannesburg werd hij aangenomen op De Ateliers, een tweejarige kunstopleiding in Amsterdam. Hij viel op met zijn zwart-witcollages en won in 2018 de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst. Vorig jaar had hij een solo-expositie in het Fries Museum in Leeuwarden. Hoe lang hij in Zuid-Afrika blijft weet hij niet. Net zo min als hij wil kiezen waar zijn toekomst ligt. “Waarom moet ik kiezen tussen deze twee landen? Mensen die ernaar vragen, zijn geneigd om mijn keuze een politieke lading te geven. Ik wil me niet vastleggen. Gelukkig heb ik geleerd om onzekerheden te omarmen. Voorlopig zal ik mijn tijd verdelen tussen Nederland en Zuid-Afrika, maar wie weet wat de toekomst brengt. Naar mijn gevoel kan ik overal in de wereld wonen en werken.”

Matloga behoort tot de generatie van de ‘born-frees’, Zuid-Afrikaanse jongeren die de apartheid niet hebben meegemaakt. Die beladen geschiedenis klinkt wel door in zijn werk, maar zonder wrok of woede. Met zijn werk, gebaseerd op zijn herinneringen, wil hij laten zien dat zwarte gezinnen ook gelukkig zijn, ondanks de armoede en sociale problemen. Zijn collages tonen huiselijke en intieme taferelen van mensen die op de bank zitten, met elkaar dansen en eten. Maar met hun vreemde, verwrongen gezichten roepen ze bij de kijker vragen op over de buitenwereld die minder harmonieus en liefdevol is. 

De vraag wat hij dit decennium wil bereiken, beantwoordt hij liever niet. “Het leven van een kunstenaar is zo onvoorspelbaar.” Toekomstdromen heeft hij wel. Hij hoopt dat zijn werk wordt aangekocht door grote musea. Ook wil hij reizen om zijn denkwereld te verbreden. “Maar mijn grootste droom is om projecten op te zetten die mijn gemeenschap in Limpopo ten goede zullen komen.”

Lees ook:

Voor sommige kunst moet je drempels over, maar niet voor de gelaagde gezelligheid van Neo Matloga

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar Neo Matloga (1993) maakt uitnodigende zwart-witschilderijen met verf, collages en inkt. Nu heeft hij zijn eerste museumtentoonstelling in het Fries Museum

Bekijk meer verhalen uit de Roaring Twenties-rubriek op trouw.nl/roaringtwenties.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden