Tv-recensie

Ik voel me opgedroogd en uitgewoond na een avondje RTL

Een mens kan niet altijd een bruine boterham met kaas eten onder het genot van een diep achtergrondartikel. Een lifestylerubriek leest ook weleens lekker weg bij een boterham met hagelslag. 

Zo had ik maandag zin in luchtige tv-programma's die geen moreel appèl op me deden. Uit mijn comfortzone wilde ik al helemaal niet; vakkundig zapte ik om WNL-programma 'Doden liegen niet' heen. Dat zit vol lijken waarin forensisch patholoog Frank van de Goot zoekt naar sporen. Bere-interessant maar mijn maag draait ervan om. De zijne niet trouwens; in een serie over autisme vorig jaar vertelde hij dat dode lichamen en wonden hem 'echt niks' doen. Zonder inlevingsvermogen bekeken, zijn ze puur materie.

Kijken zonder inlevingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel, dat leek me ontspannend en ik zette RTL5 op (die zender van Samantha de Jong - 'Barbie' - en haar realitysoaps over trouwen, kinderen krijgen en scheiden, waarna ze zich leeggezogen voelde en haar heil zocht in drugs).

Lichamen

Maandagavond was het een parade van lichamelijkheid. Het begon met 'Love Island' vol onverstaanbare Britten en seks. Toen 'Lelijke eendjes', waarin mensen met plastische chirurgie van de onzekerheid over hun lichaam afkomen. Een jonge vrouw kreeg weer hoofdhaar, een ander kreeg eindelijk borsten. Heel bevredigend allemaal, van verdriet naar victorie. (De tv-arts tegen de vrouw zonder bh-inhoud: "Wat gaat er door je heen als je de animatie zo ziet? Zullen we dit voor je gaan regelen dan?")

Bij 'Gênante lijven Australië' en 'Bizarre eters' werd het heftiger. Het begon me tegen te staan weer borsten te zien (dikke, heel erg asymmetrische) en een rottende mond zonder veel tanden. Steeds zo'n particulier probleem met een dito doktersoplossing. Er zit een verhaal achter natuurlijk, iets sociaal-economisch-psychologisch-ethisch-politieks, maar dat past niet in het lineaire script. 'Bizarre eters' portretteerde een Amerikaan die per jaar 1460 hamburgers eet. Vier per dag en niets anders. Hoe hij met z'n zweterige huid voor het eerst van zijn leven eens een visje proeft dat hij zelf zo vaak vangt: bizar, bizarder, bizarst.

De tekst gaat door onder het RTL Boulevard-fragment over 'Wat verdien je?'

Prikkels

Wat ik mis in die programma's is een reden om te blijven kijken. Ik wilde luchtig geamuseerd worden, maar raakte verveeld. Een probleem en oplossing blijken oninteressant zonder iemands drijfveren daartussen beter te leren kennen. Nu begrijp ik weer waarom RTL steeds zoekt naar nieuwe onverwachte prikkels, zoals een Barbie die live op tv gaat scheiden.

Na een paar uur kijken voelde ik me niet ontspannen, maar opgedroogd en uitgewoond. Ik zocht mijn heil bij 'Wat verdien je?', het nieuwe programma van BNN-Vara 'over het laatste taboe van Nederland': geld. Bij Astrid '2 voor 12' Joosten denk ik ook niet meteen dat alles weer gaat stromen, maar dit was verfrissend. Haar redactie had na veel overwerk drie ex-topbankiers bereid gevonden over hun salaris te vertellen. Beloningsdeskundige Kilian Wawoe van de VU had interessante cijfers, zoals dat 97 procent van de wereldbevolking ondermodaal verdient en maar drie procent van de bankwereld. Heerlijk, maatschappelijke verontwaardiging! Een verhaal dat over meer mensen tegelijk iets zegt. Op dit programma komen we zeker terug als Astrid Joosten in de laatste aflevering dapper haar eigen inkomen onthult.

Lees hier meer tv-recensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden