Review

Hun tijd op de Rainbow Warrior

Regie: Suzanne Raes. In 5 filmtheaters.

Twee oude hippies met grijze staartjes, Martini en Henk, wonen op Waiheke Island, groen en vredig voor de kust van Nieuw Zeeland. ’Greenpeace Retirement Village’, grapt Martini. Susi, Bunny en Hanne, medeactivisten van toen, wonen er ook. De Nederlander Martini was de leider in het begin, de trotse stuurman van Greenpeace’ allereerste actieschip: de Rainbow Warrior. De Britse Susi, die een dochter met Martini kreeg, haalt glimlachend herinneringen op aan toen ze hem voor het eerst zag: een echte zeeman, stoer, zeebenen. ’Hij wist alles van stormen, knopen, navigeren’. Ze wilde direct ook varen: ’Well-behaved women rarely make history’. Dus hup, mee de zee op.

In de documentaire van Suzanne Raes halen de zestigers van nu herinneringen op aan hun tijd op de Rainbow Warrior. Greenpeace kocht het roestig wrak in 1977 van de Britse overheid, knapte het op en trok er onder Nederlandse vlag succesvol mee ten strijde tegen walvisvangst en kernproeven op de Stille Oceaan. In 1985 werd het schip in de haven van Auckland vernietigd door een bomaanslag van de Franse geheime dienst. Fotograaf Fernando Perreira verdronk toen hij probeerde zijn fotografieapparatuur te redden.

De documentaire van Suzanne Raes gaat pas laat en vrij summier in op dat schokkende einde. Ze zoomt vooral in op de levens van deze onverminderd betrokken Greenpeace-pensionado’s. Susi houdt zich verre van Greenpeace ’nu het een multinational is geworden’ maar schreef een boek over haar ervaringen. Hanne heeft een ecologisch dorp gesticht. Martini zorgt voor zijn kinderen en houdt ondertussen via internet de bewegingen van het kernafval bij. Geen van hen keert zich af van het actieverleden maar Bunny is als enige nog echt actief binnen de nu zoveel grotere en wereldwijde organisatie: ze is directeur van Greenpeace Nieuw Zeeland.

Raes springt in een mooi bedachtzaam, zeg maar groen, tempo heen en weer tussen de kalme heuvels van nu en de heftige golven toen, tussen grijze paardenstaartjes en blozende wangen. Ze filmt de zestigste verjaardag van Martini waarop de ’familie’ weer samenkomt. Ze toont ’familiefilmpjes’ van de maaltijden op het schip in de jaren zeventig en tachtig, en zeer indrukwekkende beelden van de door de Rainbow Warrior uitgevoerde volksverhuizing van de door kernproeven getroffen bewoners van het eiland Rongelap. Ze toont de ’begrafenis’ van de onherstelbaar beschadigde Rainbow Warrior in Nieuw Zeeland, 1985.

De acties en de aanslag hebben ieder van deze activisten geraakt en veranderd, maar niet verzuurd. Mooi is hoe Raes’ film naast documentaire ook ode is. Een ode aan jeugd, idealisme en liefde; liefde voor het leven, voor de aarde, de zee, en voor een schip, dat je bij het zien van zijn langzame wegzinken in de oceaan, alsnog mag betreuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden