Review

Hommage aan Bram Vermeulen: 'Geef me één reden en ik zing'

Op 4 september vorig jaar krijgt theaterdirecteur Frank Verhallen het verschrikkelijke nieuws dat zijn vriend, inspirator en vaste bespeler Bram Vermeulen is overleden. Diezelfde dag brengt de postbode de affiches en flyers van het nieuwe programma dat Vermeulen op 22 en 23 april zou komen spelen in het Bossche Koningstheater.

Dan weet Verhallen: die avonden moeten hoe dan ook doorgaan. Samen met de dochters van Bram Vermeulen en met regisseuse Shireen Stroker, zijn partner, heeft Verhallen vervolgens een programma samengesteld met de mooiste liederen van Nederlands enige blues-en-ballad-zanger. Met de focus op diens repertoire van ná Neerlands Hoop, want die periode (1968-1979) kwam al aan bod in de tv-marathon 'De Vergrijzing' van Freek de Jonge. Hij is er dan ook niet bij.

Wel zijn verwante en bevriende zangers en liedjesschrijvers uitgenodigd, Paul de Munnik voorop. Bram Vermeulen heeft hem zijn opvolger genoemd.

Voor De Munnik is dat niet zo aan de orde: ,,Hij heeft wel aan het begin van mijn ontwikkeling als zanger en theatermaker gestaan. Als jongen kwam ik op de Kleinkunstacademie binnen als Bram-kloon. Het gekke is, toen ik eenmaal met Bram gewerkt had, is dat er snel af gegaan. Heel inspirerend was het, om met hem te zingen. Wat ik vooral aan hem bewonder is dat hij hele gewone woorden gebruikt om je diepste gevoelens te raken.''

De avonden vol repertoire van Vermeulen, gezongen door collega's als Raf en Mich Walschaerts (Kommil Foo), Maarten van Roozendaal, Gé Reinders, Peter Heerschop en Viggo Waas (NUHR), Fay Lovksy en De Munnik zelf, noemt hij 'ontroerend'. Als Jochem Myjer een anekdote vertelt, barst hij in tranen uit. Maar Myjer vertelt stug door en zingt daarna 'Te veel'. Dan houdt niemand het droog. Veel wordt er tussendoor trouwens niet verteld, de liederen van Vermeulen spreken voor zich. Stuk voor stuk verhalen met ruimte voor een eigen invulling, valt op als je er zo'n dertig achter elkaar hoort langs komen. En niet de feitelijke gebeurtenissen, maar de gevoelens bij die gebeurtenissen staan centraal. Vaak is miscommunicatie een thema, de stille ellende tussen man en vrouw.

Dochter Katarina heeft de diepe, donkere stem van haar vader geërfd. Maar niks geen rasp, die hij wel had, zij zingt kraakhelder. Haar timing en frasering lijken bijzonder veel op die van vader Vermeulen. De zin 'Geef me één goede reden en ik zing' krijgt zo een wel heel speciale lading. Iedereen op het podium geniet zichtbaar van deze bijzondere muzikale hommage. Gitarist Wigbert van Lierde maakte recentelijk met Vermeulen de voorstelling 'Mannen maken oorlog'. ,,Ik dacht dat ik nooit meer met Bram zou spelen, maar op deze manier is het toch gelukt. En het is nog niet afgelopen, we mogen gelukkig nog een paar keer.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden