Hoe vind je een goede thaiboksschool?

Nils Elzenga tijdens een thaibokstraining in Thailand. Beeld Nils Elzenga

Na enkele jaren kickboksen verdiept journalist Nils Elzenga zich in Thailand een maand lang in het veel oudere thaiboksen. De vele trainingskampen trekken er drommen westerlingen, maar het vinden van een goede blijkt nog niet zo simpel. Daarom een handleiding.

Mijn eerste thaiboksschool, in de Thaise hoofdstad Bangkok, blijkt nogal een miskleun. In Nederland had ik via Google zoveel scholen gevonden dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Op advies van een in Bangkok woonachtige vriend van een vriend kies ik uiteindelijk voor Sitsongpeenong Bangkok, thuisbasis van de levende thaibokslegende Sittichai. De locatie, een rustige buitenwijk van Bangkok tegenover een waterrijk park, is prima.

Popelend sta ik om zeven uur ’s ochtends met nog een handvol westerlingen klaar voor mijn eerste training. Vijfentwintig minuten later komt de eerste trainer aansloffen. Na een korte warming-up en een paar rondes ‘pads’, waarbij je stoot en trapt op kussens die de trainer voor je omhoog houdt, mogen we het verder zelf uitzoeken.

Wanorde

Hoe belabberd deze trainingen georganiseerd zijn, begrijp ik pas goed na een sessie bij Elite Fight Club, op de tiende verdieping van een torenflat in het stadscentrum. Na twee uur trainen met zicht op Bangkoks skyline kan ik nauwelijks meer op mijn benen staan. Hetzelfde verhaal bij het nabijgelegen Yokkao, de gym van thaiboksgrootheid Saenchai. Die is zowaar zelf een van de leraren. Alsof Memphis Depay je voetbaltraining verzorgt.

De wanorde bij Sitsongpeenong, begrijp ik in de wandelgangen, komt doordat de eigenaar zich nog maar weinig laat zien. Daardoor nemen de trainers het niet meer zo nauw met de discipline. Als de kat van huis is dansen de muizen. En blijkbaar is die situatie niet uniek. Op de populaire reizigerswebsite TripAdvisor vind ik een vernietigende recensie, van afgelopen november, over het evenals Sitsongpeenong toch gerenommeerde Jitti Gym in Bangkok (‘my advice is – if you actually want to learn Muay Thai – DONT go here’). 

En een Nederlandse vriendin mailt me over Tiger Gym, Thailands grootste thaiboksschool: ‘Een geldmachine – onpersoonlijk, geen individuele aandacht en ontevreden trainers die onregelmatig betaald worden’. Een artikel op de website fightland.vice.com bevestigde haar verhaal (google ‘a Tiger trainer talks’ om het te lezen).

Wat nu? Behalve Bangkok, weet ik van mijn online research, heeft Thailand nog drie thaibokshubs: badplaats Pattaya niet ver van de hoofdstad, hippieparadijs Chiang Mai in het noorden en het schiereiland Phuket in het zuiden. In laatstgenoemd toeristenmekka zijn me door medeleerlingen van mijn Amsterdamse kickboksschool twee trainingskampen aangeraden waar ze zelf met veel plezier getraind hebben. De eerste is ironisch genoeg Sitsongpeenong Phuket, de zusterschool van mijn onfortuinlijke eerste ervaring. Maar hier is alles gelukkig juist tiptop in orde. Zware, uitdagende trainingen van gemotiveerde trainers. Een grote groep bezoekers uit alle windstreken, van Dagestan tot Zweden. En het ansichtkaartwaardige strand Surin Beach om de hoek.

Thaiboksen in Thailand. Beeld Nils Elzenga

Op een middag waarop ik zo veel spierpijn heb dat ik niet meer kan trainen, scooter ik in een uurtje naar Muay Thai Road, ’s lands bekendste samenklontering van vechtsportscholen. In de heuvelachtige weg en haar zijstraten tel ik tijdens een vluchtige verkenning zeven muay thaischolen, plus fitnesslokalen, crossfithonken, yogascholen, veganistische eettentjes en natuurvoedingswinkels. Er is zelfs een heus thaibokshotel: Phuket Muay Thai House. Bij Dragon Muay Thai en Phuket Top Team, thaiboksscholen waarover me door medereizigers goede verhalen zijn verteld, wordt zo te zien inderdaad hard getraind. Maar ook bij het Tiger Muay Thai vliegt het zweet in het rond. De Australiër die ik ontmoet in een eetcafé traint er ook met veel plezier.

Een week later verkas ik naar Rawai Muay Thai in Khao Lak, een badplaats ongeveer een uur rijden noordelijk van het schiereiland Phuket. Gebouwd rond een zwembad in de jungle, aan een doodlopend straatje waar boeddhistische altaren de huizen sieren, is dit trainingskamp de beste keuze van mijn reis. Het is er gezellig, met leuke trainers en dito bezoekers, terwijl de trainingen toch zwaar genoeg zijn. Het verbaast me niet te horen dat veel mensen er al meerdere keren zijn teruggekeerd. Ik ben er ruim twee weken gebleven.

Wat is Muay Thai?

Muay Thai, of thaiboksen in het Nederlands, is een ‘full contact’ vechtsport uit Thailand die eeuwen geleden ontsproot aan de gewapende vechtkunst krabi krabong. Het staat ook wel bekend als ‘de kunst van de acht ledematen’, gezien het gebruik van beide vuisten, scheenbenen, ellebogen en knieën. Buurlanden kennen vergelijkbare vechtsporten: Lethwei in Myanmar, Pradal Serey in Cambodja, Muay Lao in Laos en Tomoi in Maleisië. Muay Thai was, evenals martial arts als kyokushinkai karate, judo en jiu jitsu, een inspiratiebron voor het ontstaan van kickboksen in de jaren zestig van de vorige eeuw. De Nederlander Ramon Dekkers (1969-2013) was misschien wel de bekendste buitenlandse Muay Thaikampioen ooit. Hij kreeg zelfs een koninklijke onderscheiding voor zijn vechtkunsten, die je kunt bekijken op YouTube.

Voeding en materiaal

Muay Thaischolen in Thailand bieden twee trainingen per dag aan van elk twee uur, één in de vroege ochtend en één in de namiddag. Zoveel trainen in een tropisch klimaat betekent zweten. Véél zweten. Neem daarom voor elke training een zakje oraal rehydratiemiddel (ORS), in Nederland te koop bij de apotheek, dat suikers en zouten bevat en zorgt dat je lichaam beter vocht vasthoudt. Thaise apotheken verkopen ORS onder de naam electrolytes. 

Verder is het raadzaam om magnesiumtabletten en multivitaminen te slikken. Voor sneller spierherstel is een shake met whey proteïnepoeder direct na de training prettig. Qua materiaal heb je voor het trainen nodig: windsels voor je handen, handschoenen, scheenbeschermers en een gebitsbeschermer. Meenemen kan, maar al deze zaken zijn ook te koop in elk degelijk Muay Thaikamp.

Praktische info

VisumNiet nodig voor verblijven in Thailand korter dan 30 dagen.

Waar trainen

Behalve de scholen die ik zelf bezocht, staan hieronder scholen die mij zijn aangeraden door medereizigers die daar trainden. Allemaal organiseren ze geregeld vechtgala’s.

Bangkok: 

Trainen: elitefightclub.comyokkao.com/bangkok
Wedstrijden kijken: lumpineemuaythai.comrajadamnern.com

Phuket en Khao Lak: 

Trainen: sitsongpeen-ong.com/muay-thai/phuketrawaimuaythai.com
Wedstrijden kijken: boxingstadiumpatong.combanglathaiboxingstadiumpatong.com

Muay Thai Road (Phuket):

Trainen: phuketdragonmuaythai.comphukettopteam.com 
Wedstrijden bekijken: zie Phuket.

Chiang Mai: 

Trainen: muay-thai-santai.com
Wedstrijden bekijken: chiangmaiboxingstadium.com

Lees ook:

Wat bezielt een mens om voor zijn plezier te gaan knokken?

Journalist Nils Elzenga noemt zichzelf een pacifistisch natuurwinkelkind met een voorliefde voor yoga. Toch kan hij pas echt zijn energie kwijt nu hij - en met hem vele vele anderen - op kickboksen zit. Wat bezielt een mens om voor zijn plezier te gaan knokken?

Zelfs na de dood van een 13-jarige willen thaiboksers geen hoofdbescherming

De nationale vechtsport van Thailand ligt onder vuur. Jonge boksers zouden ­hoofdbescherming moeten dragen. Puristen vinden dat onzin. ‘Als je goed traint, krijg je geen grote ongelukken.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden