Column

Hoe Lady Gaga weer Stefani Germanotta werd

Lady Gaga in de docu 'Five Foot Two'. Beeld Photo News

Lady Gaga telefoneert druk terwijl de dokter met een stift op haar rug markeert waar de injecties moeten worden gezet. Ondertussen begint iemand vast aan Gaga's make-up. 

Een andere illustratieve scène uit Netflix-documentaire 'Five Foot Two': wanneer Gaga met haar entourage naar Walmart gaat om daar haar eigen album te kopen. Ze rekent hem helemaal zélf af. Vervolgens, in haar privéjet, zien we iemand uit haar team daar direct een filmpje voor op Instagram van boetseren. Ook leuk: wanneer Florence Welch (die van The Machine) haar verbaasd vraagt hoe Gaga het aandurft zomaar op 'post' te drukken, wetende dat er binnen een seconde achttien miljoen mensen een mening over de foto zullen hebben. Je ziet Lady Gaga verstenen. Haar ogen worden groter. Gaga is plots weer gewoon Stefani Germanotta, het meisje uit New York.

Dit soort scènes maken van 'Lady Gaga: Five Foot Two', sinds een week op Netflix, een boeiende documentaire. Ze zijn interessanter dan de clichématige huilscène waarin de arme superster zich afvraagt waarom ze elke avond eenzaam in slaap valt. De camera volgt Gaga tijdens het opnameproces van haar recente album 'Joanne', tot aan het moment suprême: de halftime-show van de Amerikaanse Superbowl, afgelopen februari.

De film staat in de beste traditie van muziekdocumentaires zoals 'In Bed With Madonna': dicht op de huid, schijnbaar ongeregisseerd, schijnbaar ongefilterd. Schijnbaar. Want er kleeft een klein probleempje aan deze documentaire, die, zoals elke documentaire, pretendeert een objectief journalistiek verslag te zijn. Want deze film is wel degelijk gefilterd en geregisseerd, en vast niet zo dicht op de huid als het wiebelige camerawerk, tot in de dokterskamer aan toe, doet vermoeden. Immers, bij de credits prijkt Lady Gaga's naam in beeld als producent. De vraag is dan: wat hebben we er werkelijk aan?

Imagowijziging

Daarom is de belangrijkste scène die waarin Gaga vlak na haar albumrelease naar buiten gaat. De straat over, richting limousine, waar honderden fans gillen om een handtekening. Het beeld wordt doorsneden met vergelijkbare beelden, eerder in haar carrière: we zien Gaga extravagant uitgedost, in de meest waanzinnige kleurrijke creaties, hoeden en bewegende jurken. Maar nu, in de film, draagt ze gewoon een wit shirt en een afgeknipte spijkerbroek. Plots bedenk je je dat ze die simpele outfit zowat de hele film lang aan heeft. Haast onherkenbaar Gaga. Want: Stefani Germanotta.

Dan terug naar 'Joanne', het album waar deze documentaire omheen is gebouwd. Weg van het bombastische spektakelpop van 'The Fame', weg van de gekte van 'Artpop'. 'Joanne' moest authentieker, en vooral ook menselijker zijn.

Opeens is het duidelijk. Het masker valt zeker af in de documentaire, maar daar was het de berekenende Gaga ook precies om te doen. Ze wil serieus worden genomen als mens - niet als levend kunstwerk. Vandaar dat de documentaire niet het creatieve proces centraal stelt, maar het menselijk drama: haar familiegeschiedenis, een verloving die op de klippen loopt en haar steeds heviger worden fysieke klachten. Dat drama is vast oprecht, maar is 'Five Foot Two' daarmee de nietsverhullende blik achter de schermen van één van 's werelds grootste popsterren? Deze film legt de imagowijziging van Gaga niet vast. Het ís de imagowijziging.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden