Review

Hoe laat met wie waar heen

Een weekend Lowlands is als een weekendje weg. Van huis en haard, van routine. Op Lowlands, het festivaldorp op het Drontse Walibi Flevoterrein, transformeert de grijze kantoormuis in een kleurrijk figuur.

Het T-shirt met hysterische opdruk gaat aan, het haar wordt voor de verandering groen geverfd (uitwasbaar uiteraard) en dag wordt nacht en andersom. In een woord feesten dus.

Dat mensen compleet ’los’ gaan op Lowlands is niet zo verwonderlijk tijdens deze vijftiende editie van het festival. Het programma staat als een huis en de sfeer is bijzonder gezellig en gemoedelijk.

Of je nu een punker met hanekam bent, een pure dance-freak of een zogenaamde alto, op dit festival gaat iedereen gebroederlijk met elkaar om. Het thema is dan ook Make Love Not War, de oude hippie-slogan die tegenwoordig weer goed gebruikt kan worden in de huidige maatschappij waarin intolerantie op ieder niveau weer flink aan de orde is.

Maar niet in dit uitverkochte mini-dorp waar haar 55.000 inwoners nog weet om te gaan met normen en waarden (ondanks de flinke hoeveelheid alcohol). Een rij bij de toiletten tijdens hoge nood? Een simpele blik van pure wanhoop en de mensenmassa splitst als een Rode Zee voor je open. Net een muntje tekort komen voor die heerlijke Lowlands pannenkoek? Van diegene naast je mag je best een muntje hebben.

En er is natuurlijk de muziek; tijdens voorgaande edities werd de organisatie beticht van gemakszucht en het uitblijven van de grote publiekstrekkers. Dit jaar echter was het festival ruim van tevoren uitverkocht, en men raakte niet uitgepraat over de ’knallers’ die men live op het podium kon gaan zien.

The Killers, de Kaiser Chiefs, Nine Inch Nails en Tool zijn met name de grote trekkers. Bands die Nederland dit jaar nog maar zelden hebben aangedaan en waar het publiek vooral zeer nieuwsgierig naar is. Maar deze sterke programmering leidt wel tot zo’n beetje de grootste zorg (op de regen na) van de festivalbezoeker. Waar gaan we heen? Hoe laat moeten we waar zijn en met wie?

Gaan we uit ons dak bij de snoeiharde punkrock van Turbonegro of gaan we sensueel swingen bij het Spaanse Ojos De Brujo? Wordt het de emo-core van Jimmy Eat World of lekker gek doen bij de opzwepende Brazilectro van CSS?

Het leven van de Lowlander, zoals de bezoeker heet, is niet gemakkelijk. De Britse groep Editors is op de vroege vrijdagmiddag een van de eerste ’knallers’. Op de grootste van de negen podia, de Alpha-tent, is het aan de vier mannen om het festivalpubliek op gang te krijgen. En dat doen ze zonder enige moeite.

Er wordt een sterk afwisselende set gespeeld waarin de bekende hits als Munich en All Sparks worden afgewisseld met het prachtige nieuwe werk van het album An End Has A Start dat begin deze zomer uitkwam.

De charismatische voorman is van een timide jongeman veranderd in een waar podiumdier dat alles geeft om het publiek mee te krijgen in de zwemerige ballades en opruiende rocknummers.

Iets waar later op de avond de Ierse zanger Damien Rice meer moeite mee heeft. Aan zijn spel lag het niet, dat was ronduit betoverend, maar de troubadour had het ongemak dat hij tegenover de razend populaire discopop van Mika geprogrammeerd stond. Dit leverde een half gevulde Alpha-tent en een uitpuilende Bravo op, waarbij je je nauwelijks een weg kon banen door de swingende mensenmassa.

Met de afzegging van enkele hoogtepunten zoals de pittige Lily Allen en The Klaxons lijkt het publiek geen probleem te hebben. In alle tenten is het tot in de vroege ochtenduurtjes feest en zowel de bands als de Lowlanders doen er alles aan om het festival het stempel geslaagd mee te geven.

We lachen bij de stand-up comedy van de Lama’s, we bescheuren ons bij de film Borat en genieten met twee biertjes in de hand van de heerlijke niks-aan-de-hand-pop van de Kaiser Chiefs.

Lowlands 2007 betekent echt even weg van alle dagelijkse beslommeringen, lekker met je vrienden in het gras liggen en je niet druk maken over die overvolle agenda die op je ligt te wachten.

Oh ja, maar misschien is een bezoek aan de kapper nog wel nodig, de groene haarverf blijkt minder makkelijk uitwasbaar dan gedacht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden