Wat moeten we zien in Dordrecht

Hoe houd je de spanning in 200 vierkante meter waterlandschap?

Het deel van de muurschildering dat de weerspiegeling van het avondrood verbeeldt. Beeld Robert Zandvliet

Elke week kiest Trouw een kunstwerk dat we niet mogen missen. Vandaag: een vijftig meter lange wandschildering.   

Ruim drie weken was kunstenaar Robert Zandvliet (1970) op een steiger in de weer met verfrollers. Op de vijftig meter lange en vier meter hoge wand naast het restaurant in het Dordrechts Museum heeft hij een overweldigend panorama geschilderd. Het is een ‘landschap’ van weerspiegelingen in het water, waarbij de tijd verstrijkt van het ochtendgloren tot het invallen van de duisternis. 

‘Aan het Groothoofd’ is de titel die verwijst naar de plek in Dordrecht die door de eeuwen heen tal van kunstenaars hebben afgebeeld. Op dit punt komen drie rivieren samen: Oude Maas, Beneden Merwede en Noord. In de zes eeuwen schilderkunst die de collectie van het museum omvat, vind je er ook veel voorbeelden van. Het Groothoofd is een plek, zegt Zandvliet, waar je uren kunt mijmeren aan het kabbelende en klotsende water met zijn rimpelingen en reflecties. 

In knallend rood, paars en nog veel meer kleuren

Toen hij de opdracht kreeg voor de muurschildering, wist hij al snel dat hij een abstract landschap met alleen maar water wilde maken, zonder horizon. Maar hoe schilder je dat op een lange, hoge muur met twee bochten erin en deuren die naar de toiletten leiden? En hoe houd je de spanning in 200 m2 waterlandschap? 

Hij loste dat op door vijf momenten te creëren die het verstrijken van de tijd markeren. Voor de eerste bocht in de wand zien we het ochtendgloren, in geel en oranje weerspiegeld in het water. Dan volgt de overgang naar de morgen met de kleuren blauw en groen. Het middelste deel, als de zon hoog aan de hemel staat, vond hij het moeilijkst. Om een ‘soort van schittering’ te krijgen, liet hij dat overwegend wit. In knallend rood, paars en nog veel meer kleuren reflecteert daarna het avondrood. Na de tweede bocht wordt het geleidelijk aan donker met hier en daar nog wat zilverachtige rimpelingen, tot de nacht is gevallen. 

Grote formaten is Zandvliet wel gewend met zijn schilderijen van onder meer nachtlandschappen van twee bij drie meter. “Maar dit was wel van een andere orde.” Vandaar die verfrollers? Dat had ook een andere reden. “Als je de roller van boven naar beneden beweegt krijg je een soort streepjespatroon. Het repeterende van de rimpelingen in het water zit daar al in.” 

‘Aan het Groothoofd’, te zien naast het restaurant van het Dordrechts Museum. Op de tentoonstelling Dawn to Dusk (t/m 16 febr) zijn schetsen voor deze muurschildering te zien en de schilderijen die Robert Zandvliet hebben geïnspireerd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden