Interview Davina Michelle

Hoe Davina Michelle door Pink succes in de muziekwereld kreeg: ‘Niemand zat op ons te wachten’

Davina Michelle: ‘Niemand zat op ons te wachten, joh. Geen label dat met ene Davina Michelle aan de slag wilde.’ Beeld Jildiz Kaptein

Davina Michelle heeft een knettergek jaar beleefd. Alweer. De 24-jarige popsensatie brak records met de hits ‘Duurt te lang’ en ‘Hoe het danst’, won een Edison én stond in het voorprogramma van haar ontdekker Pink. ‘Met haar is alles begonnen.’

Ze hoorde haar hart hevig bonken. Haar handpalmen voelden klam en haar benen leken spaghettislierten. Bijna 50.000 man had Davina Michelle een half uur eerder toegezongen op het Malieveld in Den Haag, maar de ontmoeting met deze ene persoon deed de adrenaline pas echt door haar lijf gieren. “Daar stond Pink. Pink! De wereldster die mijn hele leven heeft veranderd.”

Op die ietwat frisse avond, afgelopen augustus, moest Michelle zichzelf tot kalmte manen. “Ik wilde haar bedanken, haar duidelijk maken wat zij voor mij heeft betekend, zonder over te komen als een hysterische fangirl. Iets wat natuurlijk totaal mislukte. Ha, ik heb er tijdens dat korte gesprek heel wat grijze haren en rimpels bij gekregen. Terwijl zij zelf heel bescheiden bleef.”

Deels door Pink heeft Michelle een maf jaar beleefd. Alweer. De 24-jarige popartiest uit Nieuwerkerk aan den IJssel, geboren als Michelle Hoogendoorn, begon 2019 met het overtroeven van Céline Dion. Als eerste zangeres ooit stond Michelle elf weken op één in de Top 40 met ‘Duurt te lang’. Daarmee werd haar doorbraakhit, een cover van Glen Faria, in Nederland een grotere klapper dan Dions ‘My heart will go on’ in 1998.

Een maand later sleepte ze een Edison voor de beste nieuwkomer binnen. Ook werd Michelle’s eerste zelfgeschreven lied ‘Skyward’ veel gedraaid, net als ‘Better now’ en ‘Hoe het danst’, een samenwerking met Marco Borsato en Armin van Buuren.

De achtbaan dendert maar door

“2019 heeft een heleboel hoogtepunten”, zegt ze met Rotterdamse tongval in haar studio, een onopvallende loods op een bedrijventerrein aan de rand van Dordrecht. “Ik kan niet geloven dat het einde van het jaar nadert, de achtbaan dendert maar door. Maar het optreden in Pinks voorprogramma staat absoluut op één, samen met onze ontmoeting na afloop. Daarmee was het cirkeltje rond. Met Pink is alles begonnen, weet je.”

Eind 2017 stak de superster in een filmpje de loftrompet over Michelle’s vertolking van haar eigen lied ‘What about us’. Had Pink dat niet gedaan, dan was de Nieuwerkerkse waarschijnlijk nog steeds een onbekende zangeres die met popcovers op YouTube een klein publiek trok. “Op de dag dat de video met Pinks complimenten online kwam, stond ik mijn versie ’s avonds in spijkerbroek te zingen tijdens ‘De Wereld Draait Door’. Zonder het zelf te weten heeft ze met een paar woorden heel veel deuren voor me geopend.”

Beeld Jildiz Kaptein

Na het interview moet Michelle snel door naar een optreden in België, maar ondanks alle hectiek oogt ze ontspannen. Opgekruld op een bruinleren bank, in een geblokte blouse kletst ze honderduit. Over haar oma Davina, aan wie Michelle haar artiestennaam ontleent en met wie ze samen tatoeages heeft laten zetten. Over de nadelen van roem, de starende blikken die haar ervan weerhouden praatjes aan te knopen met wildvreemden bij een benzinestation. En over haar eerste album, dat hopelijk rond de zomer van 2020 uitkomt.

Buiten laadt het productieteam de tourbus alvast in. ‘De jongens’ noemt de zangeres het clubje liefkozend, een viertal twintigers dat ook haar band vormt. Een detail: de drummer is tevens haar geliefde. “En dat is maar goed ook, want anders raakte ik nooit aan de man”, zegt ze lachend. “Ik houd al te weinig tijd over om familie en vrienden te zien. Laat staan dat ik een vriend zou hebben buiten dit werk.”

De jongens zijn het brein achter Davina Michelle, gaat de zangeres verder. “Nee, dat is niet te bescheiden. Ik ben gewoon eerlijk.”

Drie jaar geleden zagen de muzikanten Michelle’s auditie bij de tv-talentenjacht ‘Idols’ – waar ze al voor de finale uitgeknikkerd werd. “De jongens hadden vertrouwen in mij en vroegen me langs te komen. Zonder dat iemand het wist, ben ik toen in mijn eentje naar een verpauperde loods in Zwijndrecht gescheurd. Knettergek natuurlijk. Achter dat mailadres had net zo goed een enge verkrachter kunnen zitten. Maar het zat snor en we besloten samen muziek te maken.”

In plaats van podia te beklimmen begonnen jullie een YouTube-kanaal. Waarom?

“Niemand zat op ons te wachten, joh. We hadden een soort van album met eigen nummers gemaakt, maar geen label dat met ene Davina Michelle aan de slag wilde. Fuck jullie, dachten we toen, dan doen we het lekker zelf.

“Dat YouTube-kanaal was een idee van de jongens. YouTube is relatief goedkoop en makkelijk, ideaal om je muziek te verspreiden. Iedere maandag stipt om vier uur zetten we een nieuwe cover van een bekende artiest online. Dat doen we nog steeds trouwens, inmiddels poepen we zo’n cover er binnen een uur uit.

“Ben je nog niet doorgebroken, dan is het moeilijk om met je eigen muziek fans te verzamelen op YouTube. Covers van liedjes die op dit moment bovenaan aan de hitlijsten staan of golden oldies als ‘Halo’ van Beyoncé werken het beste. Die trekken gegarandeerd views. Dat komt omdat het algoritme van YouTube titels die veel worden opgezocht bovenaan zet in de zoekresultaten van mensen.

“Ook zo’n vast tijdstip op een vaste dag zorgt ervoor dat je makkelijker gevonden wordt. Dat wist ik allemaal niet, hoor, de jongens hebben dat allemaal bedacht. Ik zei je toch dat zij de strategen waren? Het plan was dat ik met die covers een trouwe fan-schare zou opbouwen, die ik op een gegeven moment eigen werk zou voorschotelen. Maar ja, toen hobbelde Pink voorbij en liep het uit de hand.”

Hoe zou je jouw muziek omschrijven?

“Pfff, wat een moeilijke vraag. Ik maak natuurlijk popmuziek. Behalve iets pakkends moeten de liedjes iets ruigs hebben, iets unieks. Ik wil graag dat mijn muziek energie opwekt bij luisteraars, dat ze door mijn nummers gaan lachen, huilen of dansen. Of heel boos worden, dat kan natuurlijk ook. Mijn nummers moeten opvallen, geen behang zijn op de achtergrond. Trouwens, dat willen waarschijnlijk alle muzikanten.

“Ik ben echt nog een bakvis in dit vak. Ik kan wel wat lullen, maar eerlijk gezegd heb ik geen idee hoe ik mijn muziek moet omschrijven. Wat ik tof vind en wie ik ben als artiest, dat ben ik nog volop aan het onderzoeken. Ik heb pas twee eigen nummers uitgebracht en mijn grootste hits waren liedjes van anderen.

“De jongens en ik zijn nu bezig met mijn eerste album. Als kippen zonder kop proberen we van alles uit. Vinden we een melodie vet klinken, dan beginnen we met het schrijven van liedteksten. Zo niet, dan flikkeren we het weg en beginnen we opnieuw. In maart sta ik twee keer in een uitverkocht Afas Live, daarna hebben we hopelijk meer tijd om aan de plaat te werken.”

Naar wie luister je zelf graag?

“Nu ik zelf muziek maak, luister ik amper naar anderen. In de auto zet ik de radio uit en thuis is het ook stil. Het klinkt stom, maar ik kan niet langer ontspannen naar muziek luisteren. Automatisch analyseer ik de liedjes die ik hoor. Waarom is dit nummer een hit? Hoe zit de tekst in elkaar?

“Ik ben Imagine Dragons heel erg gaan waarderen, net als Ed Sheeran en Julia Michaels. Goeie teksten. Maar vóór Pinks reactie op mijn cover, toen ik zingen nog zag als hobby, luisterde ik eigenlijk nooit naar pop. Engelstalige hiphop en r&b vond ik tof, ik zette alleen maar rap op.”

Waar komt jouw talent vandaan?

“Ha, ik heb het niet van mijn ouders. Mijn vader is vrachtwagenchauffeur en mijn moeder economiedocent. Ze hebben nooit iets met muziek gedaan en ze kunnen ook niet zingen.

“Mijn moeder zegt dat het eerste liedje dat ik ooit zong ‘Sinterklaas Kapoentje’ was. Als peuter lag ik op zolder te slapen toen mijn broertje geboren werd. Het was een thuisbevalling. Mijn ouders lagen bij te komen op bed, ze waren me totaal vergeten. Maar plots hoorde ze een kinderstemmetje dat nummer zingen. Shit, beseften ze, we hebben ook nog een ander kind.”

Hadden ze direct in de smiezen dat hun dochter een gouden strot had?

Een bulderlach. “Als je mijn vader zou kennen, zou je nu in je broek pissen. Mijn ouders vonden dat ik best lekker kon zingen, maar met muziek was volgens hen geen brood te verdienen. Zangeres zagen ze niet als beroep. Ik kom uit een supernuchter gezin. Mijn broertje, mijn zus en ik moesten gewoon aan het werk.

“Ik heb de lerarenopleiding Engels gedaan en verloskunde gestudeerd, twee saaie rotopleidingen, geen van beide afgemaakt. Mijn ouders steunden me daarin trouwens, ze staan achter alle beslissingen van hun kinderen. Ik ging aan de slag in de horeca. Toen ik meedeed aan Idols, was ik uitzendkracht.

“Zangles heb ik nooit gehad, ik speel geen enkel instrument en ik kan geen noten lezen. Het is bizar hoeveel ik heb mogen en moeten leren. Het drumstel noemde ik eerst trommels, op zo’n level zat ik. De Edisons? Had ik nog nooit van gehoord.

“Mijn ouders zijn supertrots. Een tijdje geleden kwam mijn vader naar een optreden kijken. ‘Duurt te lang’ stond elf weken op nummer één en de chaos was allang losgebroken. Hij vond het allemaal hartstikke leuk voor me, maar eigenlijk had hij geen idee waarmee ik bezig was. De muziekindustrie is zo’n onbekende wereld voor ons. Zijn mond viel open. ‘Het is zó goed’, zei hij verbaasd, ‘een échte show, met liedjes en ledschermen.’ Hij dacht dat ik daar een beetje karaoke zou gaan doen of zo. Lachen toch?”

Wat hoop je van 2020?

“Ik hoop dat we de stijgende lijn kunnen doorzetten. Dat ik trots zal zijn op mijn eerste album en dat we nóg grotere shows mogen neerzetten. Het zou vet zijn als ik dit werk mag blijven doen. Want zingen is gewoon mijn brood, maar ik vind het ook nog eens leuk. Ik hoop dat ik blijf genieten van wat ik doe, dat is het allerbelangrijkste voor mij.”

En het Songfestival? Dat wordt volgend jaar in Rotterdam gehouden, dus deelname zou voor jou een thuiswedstrijd zijn.

“Ik zeg nooit nooit, maar voor nu is mijn antwoord ‘nee’.”

Elf weken op één

Michelle Hoogendoorn, alias Davina Michelle, werd in 1995 geboren in Rotterdam. In februari 2017 startte ze een YouTube-kanaal, waarop ze covers van bekende artiesten plaatste. Ze brak door toen de Amerikaanse zangeres Pink reageerde op haar vertolking van ‘What about us’. In 2018 deed ze mee aan het tv-programma ‘Beste Zangers’, waarin zij onder meer ‘Duurt te lang’ van Glen Faria. Met dat nummer stond ze elf weken op één in de Nederlandse Top 40, als eerste zangeres ooit. Begin dit jaar won ze een Edison voor beste nieuwkomer en twee 100% NL-awards.

Lees ook:

Ilse DeLange zoekt nog steeds bevestiging

Ilse DeLange is op vele fronten succesvol: als zangeres, presentatrice, actrice en als coach van jonge artiesten. Ziet de muzikante, die afgelopen jaar haar cd ‘Gravel & Dust’ uitbracht, nog nieuwe uitdagingen voor zichzelf?

De andere kerstinterviews 

Met Ilja Leonard PfeijfferRutger BregmanCora van NieuwenhuizenDaily Paper,  Johan VollenbroekSjinkie Knegt en Marianne Thieme

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden